PROFILPELAJAR.COM

Confessions II

Ten artykuł dotyczy albumu Madonny. Zobacz też: Confessions II – film towarzyszący albumowi i „Confessions Part II(inne języki)” – singel Ushera z 2004.
Confessions II
Okładka
Wykonawca albumu studyjnego
Madonna
Wydany

3 lipca 2026

Nagrywany

2024–2026

Gatunek

EDM · house · dance-pop · synthpop · disco

Długość

63:52

Wydawnictwo

Warner

Producent

Madonna · Stuart Price · Arca[a] · Mirwais Ahmadzaï · Cirkut · Martin Garrix · Mustapha LeBeau · Osrin(inne języki) · Parisi(inne języki)[a] · Lanita LaShonda Smith · Tainy(inne języki) · Triangle Park · Andrew Watt

Album po albumie
Bedtime Stories: The Untold Chapter
(2026) 		Confessions II
(2026) 		—
Albumy studyjne
Madame X
(2019) 		Confessions II
(2026) 		—
Single z albumu Confessions II
  1. „Bring Your Love”
    Wydany: 30 kwietnia 2026
  2. „Love Sensation”
    Wydany: 5 czerwca 2026
  3. „Danceteria”
    Wydany: 10 lipca 2026

Confessions II – piętnasty album studyjny amerykańskiej piosenkarki Madonny, wydany 3 lipca 2026 nakładem wytwórni Warner Records. Został opisany jako kontynuacja albumu Confessions on a Dance Floor (2005). Inspirację dla Madonny stanowiły problemy rodzinne i zawodowe oraz stan świata, a tworzenie albumu nazwała formą rozproszenia. Jako głównego producenta muzycznego zaangażowała Stuarta Price’a, z którym pracowała również nad Confessions on a Dance Floor. Ponadto album współtworzyli między innymi Martin Garrix, Cirkut, Andrew Watt, Mirwais Ahmadzaï, Arca i Parisi(inne języki). Gościnnie w piosenkach wystąpili Sabrina Carpenter, Feid, Stromae i córka Madonny, Lola Leon.

Confessions II jest utrzymany głównie w stylu EDM. Eksploruje liczne podgatunki muzyki tanecznej i elektronicznej, w tym house, dance-pop, disco i downtempo. Podobnie jak Confessions on a Dance Floor, został zmiksowany w sposób ciągły, na wzór setów DJ-ów, ponadto zawiera sample i interpolacje z innych utworów. Jego głównymi tematami są świadomość i wolność, zmieszane z motywami eskapizmu, samorealizacji i duchowości na parkiecie tanecznym. Teksty zawierają także odniesienia do młodości i relacji rodzinnych Madonny.

Duet TORSO wyreżyserował ilustrujący sześć piosenek krótkometrażowy film muzyczny Confessions II, którego premiera odbyła się 5 czerwca 2026. Album był promowany trzema singlami: „Bring Your Love” w duecie z Carpenter, „Love Sensation” i „Danceteria”, a także dodatkowym singlem promocyjnym „I Feel So Free”. Ponadto ukazał się remiks „Love Sensation” w duecie z Kylie Minogue. W ramach promocji Madonna dała kilka występów na żywo i nawiązała kampanie we współpracy z markami, ponadto odbyła z Pricem serię imprez w klubach nocnych, Club Confessions.

Album spotkał się w powszechnym uznaniem krytyków muzycznych, z których liczni nazywali go najlepszym w karierze Madonny od czasu Confessions on a Dance Floor. Dotarł do pierwszych miejscach list sprzedaży na 17 rynkach, w tym w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Australii i Kanadzie.

Geneza

Madonna i Stuart Price podczas koncertu z trasy The Celebration Tour w Antwerpii (2023)

9 listopada 2005 Madonna wydała album studyjny Confessions on a Dance Floor, nagrany głównie we współpracy z producentem muzycznym Stuartem Pricem w jego mieszkaniu w Londynie[1]. Był on utrzymany w stylu dance-popu z wpływami disco i zmiksowany w sposób ciągły, bez przerw między piosenkami[2]. Przed premierą Price grał wersje instrumentalne nagranych na niego piosenek podczas swoich występów jako DJ, by sprawdzić reakcję publiczności[2]. W ramach promocji Madonna zagrała serię kameralnych występów w klubach nocnych[2]. Album zyskał uznanie krytyków muzycznych i został uhonorowany nagrodą Grammy w kategorii najlepszy album elektroniczny / taneczny[2][3].

Po zakończeniu promocji Confessions on a Dance Floor Madonna nie miała kontaktu z Pricem przez około 15 lat[4]. W 2023 zaangażowała go jako kierownika muzycznego na swoją retrospektywną trasę koncertową, The Celebration Tour[5]. Po jej zakończeniu wznowiła pracę nad swoim filmem biograficznym, który ostatecznie został anulowany przez wytwórnię Universal Pictures z powodu braku porozumienia w sprawie budżetu[4]. Serwis strumieniowy Netflix zaoferował jej produkcję serialu telewizyjnego opartego na jej życiu, ale prace nad nim się przedłużały ze względu na trudności ze znalezieniem odpowiedniego showrunnera[4]. Madonna postanowiła nagrać album z muzyką taneczną w ramach rozproszenia od czekania, aż oba projekty się zmaterializują[6]. Jak wspominała, miała poczucie, że „świat jest w bardzo ciemnym miejscu i ludzie muszą tańczyć”, co zainspirowała ją do podsunięcia Price’owi pomysłu stworzenia kontynuacji Confessions on a Dance Floor[4]. Pierwotnie chciała nagrać album z innymi muzykami i „mieć inne doświadczenia”, ale współpraca nad The Celebration Tour uświadomiła im „jak bardzo lubimy ze sobą pracować, jak bardzo jesteśmy ze sobą zgodni nie tylko pod względem brzmienia, ale także intelektu i emocji”[7].

30 września 2024 poinformowała w serwisie Instagram, że pracuje z Pricem nad nową muzyką[8]. 13 lutego 2025 zapowiedziała, że współtworzą kontynuację Confessions on a Dance Floor, a jej premiera jest planowana na 2025[9]. W kolejnych miesiącach udostępniała w serwisie Instagram zdjęcia ze studia nagraniowego[10]. 18 września 2025 poinformowała o wznowieniu współpracy ze swoją dawną wytwórnią muzyczną, Warner Records, i zapowiedziała na 2026 premierę albumu[11]. Również we wrześniu 2025 odbyła się premiera wywiadu w podcaście On Purpose with Jay Shetty, w którym zdradziła tytuły dwóch piosenek z albumu: „Fragile” i „Forgive Yourself”[12]. 7 listopada 2025 w dystrybucji cyfrowej ukazała się specjalna edycja Confessions on a Dance Floor z okazji 20-lecia premiery[13].

Powstawanie

Madonna przeprowadziła się z Nowego Jorku do Londynu, gdzie wspólnie z Pricem rozpoczęła pracę nad albumem w jego studiu nagraniowym[4]. W obliczu zbliżającej się reedycji Confessions on a Dance Floor uznali, że nowy album musi „równie dobry albo jeszcze lepszy”[4]. Madonna opisała proces kreatywny opisała jako „lekarstwo dla duszy”, ponadto pisanie piosenek scharakteryzowała jako proces dający jej pełną artystyczną wolność, bez konieczności pytania nikogo o zgodę[14]. Bodźcem dla Madonny były choroby brata i macochy, Christophera i Joan Ciccone, którzy zmarli w 2024[4][15]. Pracę nad albumem rozpoczęła od pisania piosenek o rodzinnej traumie[4]. Utwór „Fragile” napisała zaraz po rozmowie telefonicznej z Christopherem, co nazwała „oczyszczającym” doświadczeniem i przyrównała do egzorcyzmu[16]. Jej córka, Lourdes Leon, zwróciła się do niej z propozycją napisania wspólnej piosenki, która miała być ich pierwszą muzyczną współpracą[17]. Wspólnie napisały „The Test”, co Madonna opisała jako „moment uzdrowienia” między nimi[6]. Dodała także, że współpraca utwierdziła ją w przekonaniu, że „nadszedł czas na stworzenie albumu”[4]. W trakcie prac nad albumem Madonna napisała do amerykańskiej piosenkarki Sabriny Carpenter w wiadomości prywatnej w serwisie Instagram z propozycją nagrania wspólnej piosenki. Efektem współpracy był utwór „Bring Your Love”[18]. Holenderski DJ i producent muzyczny Martin Garrix współtworzył piosenkę „Bizarre”[19]. Belgijski muzyk Stromae zaśpiewał w „My Sins Are My Savior”[4].

Album był nagrywany przez około półtora roku[20]. Madonna zdradziła, że nagrała osiem utworów, które nie trafiły na album, ale wierzy, że kiedyś zostaną wydane[18]. Jednym z nich był „What Will Save Me”, nagrany z Pricem i Arcą[4].

Charakterystyka muzyczna i tematyka

Musimy tańczyć, świętować i modlić się naszymi ciałami. To rzeczy, które robimy od tysięcy lat – to naprawdę praktyki duchowe. W końcu parkiet to przestrzeń rytualna. To miejsce, w którym łączysz się ze swoimi ranami, ze swoją kruchością. Rave to sztuka. Chodzi o przekraczanie swoich granic i łączenie się ze społecznością podobnie myślących ludzi. Dźwięk, światło i wibracje przekształcają nasze postrzeganie, wciągając nas w stan podobny do transu. Powtarzalność basu, nie tylko słyszymy, ale czujemy. Zmieniając naszą świadomość, rozpuszczając ego i czas.

„manifest” Madonny i Price’a na temat koncepcji albumu[21]

Confessions II reprezentuje głównie gatunki takie jak elektroniczna muzyka taneczna (EDM)[22], house[23][24][25], dance-pop[26], synthpop[23][27], disco[25][28][29] i downtempo[24]. Nick Levine z magazynu „NME” scharakteryzował go jako „najbardziej pełnometrażowy album taneczny” Madonny[30]. Rob Sheffield z „Rolling Stone” wyraził opinię, że „czerpie z całej historii muzyki tanecznej”[31], zaś Jeff Nelson z „People” określił go jako „słuchową odyseję, która celebruje historię muzyki tanecznej” i eksploruje jej podgatunki[32]. Shaad D’Souza z portalu Pitchfork oceniła, że Madonna inkorporuje gatunki, w których nigdy dotąd nie nagrywała, takie jak acid house, French house czy 2-step garage, ponadto scharakteryzowała album jako „różnorodną, wymieszaną wizję klasycznej muzyki klubowej”[29]. Alexis Petridis(inne języki) z „The Guardian” skojarzył piosenki downtempo z twórczością wytwórni Mo’ Wax(inne języki) i jej charakterystycznymi elementami, takimi jak „breakbeaty, mgliste nastroje, trzeszczące winyle [i] stłumione orkiestracje”[24]. Madonna i Price wskazali jako swoje główne inspiracje Detroit techno i Chicago house[33]. Na wzór Confessions on a Dance Floor, album został zmiksowany w formie ciągłej, bez przerw między piosenkami, przypominającej sposób grania DJ-ów[24][30]. Price wyjawił, że miksowanie było wynikiem chęci wyjścia naprzeciw oczekiwaniom w epoce serwisów strumieniowych, gdzie „piosenka może trwać dwie i pół minuty, a potem musi się zatrzymać”[20].

Madonna wypowiedziała się, że wiele piosenek ma formę wyznania, dodając: „stworzyłem ten album na podstawie tego, jak bardzo sprawiał, że chcę się ruszać”[4]. Jako główne tematy wskazała świadomość i wolność, co wyjaśniła: „Parkiet taneczny to przestrzeń rytualna, w której możesz uwolnić swoje ciało i umysł, uwolnić się od lęku i, miejmy nadzieję, przenieść się na wyższy poziom świadomości”[7]. Eric Henderson ze Slant Magazine zinterpretował album jako przestrzeń, w której „dwie linie – mroczne id i transcendentna wszechwiedza – w końcu stykają się na parkiecie”[34]. Wskazał także na motyw resetu i odrodzenia, przypominający album Madonny Ray of Light (1998), dodając, że artystka „wydaje się czuć ulgę” co do poczynionych na nim odkryć[34]. Ed Power z „The Irish Times” zinterpretował album jako ponowną ocenę przekonania Madonny, że „parkiet jest miejscem zarówno błogości i ucieczki od rzeczywistości, jak również rozwoju emocjonalnego i samorealizacji”[28]. Roisin O’Connor z „The Independent” wskazała jako główne motywy „katharsis, uwolnienie i wolność, która się z tym wiąże”[35]. Katie Bain z „Billboardu” oceniła, że tematami są „klub jako kościół i taniec jako praca duchowa”[36], zaś Steven J. Horowitz z „Variety” określił album jako celebrację „dreszczu emocji na parkiecie przy jednoczesnym oddawaniu się jego tajemniczości”[37]. Paolo Ragusa z Consequence zinterpretował go jako próbę wskrzeszenia „samorefleksyjnej żywotności” albumu Confessions on a Dance Floor, w którym centralną rolę odgrywa „parkiet jako przestrzeń transcendencji i duchowego przebudzenia”[26]. Mark Richardson z „The Wall Street Journal” napisał, że album prezentuje „muzykę jako powołanie religijne, a nie formę rozrywki”[38]. W piosenkach pojawiają się liczne fragmenty mówione[25][26][30]. Richardson opisał je jako „krótkie interludia ambientowe, podczas których Madonna często wygłasza duchowe zaklęcia o uzdrawiającej mocy muzyki”[38].

Według Sheffielda pierwsze trzy piosenki tworzą „12-minutową suitę, w której [Madonna] jedzie na pulsującym beacie electro, rozmyślając jednocześnie o wewnętrznej potrzebie, która popycha ją na parkiet”[31]. Power ocenił, że album rozpoczyna „20-minutowa suita utworów zbudowanych wokół pętli house’owych beatów”, a następnie przechodzi w „melancholijny światopogląd, złapany w nieustannym promieniu przyciągającym nostalgii Madonny”[28]. Henderson zinterpretował pierwszą połowę jako komunię, a drugą jako obrachunek napędzany „kryzysem sumienia”[34]. D’Souza oceniła, że pierwsze dwie trzecie albumu jest skupione na miłości i jej uzdrawiającej mocy, zaś ostatnie pięć piosenek na śmierci i dziedzicznej traumie[29]. Według Horowitza w ostatnich piosenkach Madonna „staje w obliczu upadku po ekstazie i zmaga się z ciężarem rzeczywistości”[37].

Utwory

Goście na albumie: Sabrina Carpenter, Feid, Martin Garrix i Stromae

Rozpoczynający album utwór „I Feel So Free” reprezentuje deep house[39] i post disco[40]. Madonna częściowo śpiewa, a częściowo szepcze[28], a Joe Lynch z „Billboardu” opisał jej głos jako „zmysłowy szept na tle arpeggiowanej salwy retro syntezatorów i kojących pejzaży dźwiękowych”[41]. Tekst wskazuje na parkiet taneczny jako miejsce tworzenia „nowej osobowości”, w którym Madonna może się czuć sobą w sytuacji anonimowości wobec zatłoczonej dyskoteki[42][43]. Artystka opisała utwór jako „mały moment zwierzenia”, zainspirowany trudnościami w ufaniu ludziom i rozumieniu swojego miejsca na świecie[4]. Został w nim wykorzystany sampel z piosenki Lila Louisa(inne języki) „French Kiss(inne języki)” (1989), a krytycy wskazali w nim podobieństwa do twórczości Donny Summer[44][45]. „Good for the Soul” reprezentuje elektronikę, UK garage i trance oraz zawiera dźwięki instrumentów smyczkowych, a jego tekst zaczyna się do mówionych słów „everything begins with consciousness” („wszystko zaczyna się od świadomości”)[46][24][47][48]. Lynch zinterpretował go jako „przesłanie o mocy muzyki tanecznej, która może pocieszyć duszę”, nawiązujące do sytuacji z 2023 roku, gdy Madonna była bliska śmierci[46], zaś Evelyn McDonnell(inne języki) z „The New York Times” jako objaśnienie „kosmologii rave’u”[47]. „One Step Away”, nagrany w stylach EDM[47] i trance[49], jest zaaranżowany na instrumenty smyczkowe, perkusję, pianino i syntezatory, a Ragusa opisał jego akordy jako funkowe[46][34][26]. Tekst zaczyna się od manifestu na temat muzyki tanecznej i parkietu jako „przestrzeni rytualnej, w której ruch zastępuje język”[46]. Krytycy wskazali w piosence podobieństwa do twórczości Mondo Grosso(inne języki)[34] i Mr. Fingers(inne języki)[24], a także „elektronicznego rozkwitu” Madonny z początku XXI wieku[50].

„Bring Your Love”, duet z Sabriną Carpenter, reprezentuje house i dance-pop oraz zawiera interpolację z „Good Life(inne języki)” (1988) zespołu Inner City[51][52][53]. Krytycy wskazali w nim podobieństwa do singla Madonny „Vogue” (1990)[46][51]. Tekst stanowi odpowiedź na krytykę wobec publicznych wizerunków artystek[54][35], a Madonna wskazała jako swoją inspirację niechęć do myślenia na temat list przebojów i liczb odsłuchań w serwisach muzycznych[7]. „Danceteria” reprezentuje disco, electroclash i French house[29][24], ponadto interpoluje hook z „Walk on the Wild Side” (1972) Lou Reeda[55]. Piosenka została zainspirowana młodością Madonny i imprezami w nowojorskim klubie nocnym Danceteria(inne języki)[4]. W tekście zostali wymienieni artyści z nowojorskiej sceny lat 80., co krytycy porównali do mówionej sekcji z „Vogue”, w której Madonna wymieniała gwiazdy Hollywood[46][34][23]. „Read My Lips” jest piosenką w stylu eurodance[24] i latynoskiego popu[56] o nieudanej miłości i kłamstwach[46]. Pojawiają się w niej dźwięki gitary hiszpańskiej i bębnów w stylu batucady(inne języki)[24], a także hiszpańskojęzyczna zwrotka w wykonaniu Feida[34]. „Everything” reprezentuje house i techno, a tekst dotyczy poszukiwania „największego światła” pośród „największej ilości ciemności”[34]. Według Baina piosenka „łączy przetwarzanie smutku świata z próbą jego uniknięcia poprzez ucieczkę do świata klubowego”[46], zaś Levine porównał ją do singla Madonny „Justify My Love” (1990)[30].

„Love Sensation” jest utworem house’owym[57] i disco[34], w którym Travis Bland z Consequence wskazał na „pulsującą elektronikę”[58]. Krytycy wskazali w nim podobieństwa do twórczości Kylie Minogue[34] i Daft Punk[23]. Tematem tekstu jest uzdrawiająca siła miłości[29], a Madonna opisała ją jako „czystą radość”[4]. „Love Without Words” jest wielowarstwową, eksperymentalną piosenką house’ową z linią w stylu acid house i dropem(inne języki) w stylu italo disco[46][23][24]. Madonna śpiewa w niej o transcendencji i powtarza słowa „come into the club” („chodź do klubu”)[46], a Ragusa opisał ją jako „odę do muzyki tanecznej”[26]. „Bizarre”, nagrany we współpracy z Martinem Garrixem, jest piosenką o miłości do „gwiazdy filmowej z głębokimi, niebieskimi oczami”[23]. Zawiera syntezatorowe dźwięki smyczków, które Henderson opisał jako barokowe i porównał do muzyki Eurythmics[34][26]. „School” jest eksperymentalną piosenką w stylu synthpopu[23] i techno[59], w której Roisin O’Connor z „The Independent” wypunktowała „mroczny, syczący beat i migoczącą perkusję”[35]. W tekście Madonna prosi o nauczenie jej czegoś, czego jeszcze nie wie, co Bain zinterpretowała jako eufemizm oznaczający edukację seksualną[46]. Ponadto porównała piosenkę do albumów Madonny Erotica (1992) i Bedtime Stories (1994)[46]. „Fragile”, oparty na gitarze akustycznej[24] i syntezatorowych smyczkach[47], reprezentuje drum and bass[28][47] i 2-step garage[29], a Levine scharakteryzował go jako „balladę w stylu rave”[30]. Inspirację dla tekstu stanowiła dla Madonny relacja ze zmarłym bratem, Christopherem Ciccone[12]. W piosence śpiewa o ich dzieciństwie, wyobcowaniu i ponownym pojednaniu[23]. W interpretacji Lucy O’Brien(inne języki) tekst dotyczy omylności i wybaczenia, z „poczuciem akceptacji”[60].

„My Sins Are My Savior”, nagrany w stylu hip house[25], został opisany przez Sheffielda jako „katolicki egzorcyzm”[31]. Zawiera francuskojęzyczną zwrotkę, w której Stromae śpiewa w legato i którą Petridis porównał z twórczością Serge’a Gainsbourga[46][34][24]. Madonna zdradziła, że inspirację do tekstu stanowili „ludzie o ograniczonych umysłach, ignoranci, którzy najpierw osądzają, zanim zaczną badać”[4]. Krytycy wskazali na podobieństwa brzmieniowe do albumu Erotica[29][49], singla Madonny „Bedtime Story” (1994)[30] oraz wspólnej twórczości Briana Eno i Davida Byrne[46]. „Betrayal” jest minimalistyczną piosenką trip hopową z dźwiękami trąbki i interpolacją z Gnossienne No. 1 Erika Satiego[46][29][24]. Tekst dotyczy trudnej relacji Madonny ze zmarłą macochą, Joan Ciccone[29][61]. „The Test” jest trip hopowym[30] i ambientowym[59] duetem z córką artystki, Lolą Leon, poruszającym temat skutków sławy Madonny w ich życiach[46]. Krytycy odczytali go jako kontynuację utworu „Little Star(inne języki)” (1998), również napisanego na temat Leon[34][29][24]. Ostatnia piosenka, „L.E.S. Girl”, stanowi opis wspomnień Madonny z życia w Nowym Jorku przed byciem sławną i kończy się powtórzeniem słów „everything fades away” („wszystko znika”)[46][29]. Krytycy opisali ją jako „marzycielską kołysankę” i wskazali na podobieństwa do albumu Ray of Light[29][32].

Oprawa graficzna

Oprawę graficzną albumu zaprojektowała firma Special Offer, Inc.[62], a zdjęcia wykonał Rafael Pavarotti(inne języki)[7][63]. Stylistą Madonny był Ib Kamara(inne języki), a za kierownictwo artystyczne odpowiadała grupa Raw Materials[7]. Madonna wspominała, że w Pavarottim urzekły ją charakterystyczny styl i umiejętność wydobywania osobowości ludzi za pomocą wyrazistych kolorów[7]. Dyrektorzy artystyczni oparli oprawę o jaskrawy róż, czerwień i purpurę, w nawiązaniu do albumu Confessions on a Dance Floor[62].

Na okładce znalazło się zdjęcie Madonny pozującej na platformie z głośnikami. Jest ubrana w lawendowe, koronkowe body, pończochy z siateczki, top w kwiatowy wzór, półprzezroczysty różowo-fioletowy welon, choker i czarne buty[62][63][64]. Jej imię i pseudonim zostały napisane czcionką Helvetica. Ponadto Special Offer, Inc. zaprojektowała nowe logo artystki, przedstawiające jej nogi w srebrnych butach na wysokich obcasach, które zza głośnika tworzą kształt litery M[62]. Madonna wspominała, że chciała odwzorować oprawę graficzną albumu Confessions on a Dance Floor, więc wybrała na sesję podobne buty domu mody Yves Saint Laurent i kurtki Gucci[4]. W trakcie przymiarek znalazła welon i postanowiła wykorzystać go podczas sesji[7]. Zdjęcie na okładce określiła jako „rodzaj obrazu religijnego, objawienia”, a swój wygląd przyrównała do przedstawienia świętej Madonny w sztuce[7].

Wydanie

Madonna podczas występu na koncercie w przerwie finału Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2026, gdzie uwzględniła elementy piosenki „Danceteria”

14 kwietnia 2026 strona internetowa Madonny została zmodyfikowana – pojawiło się na niej zdjęcie i fragment utworu muzycznego[65]. Dzień później artystka wraz z wytwórnią Warner Records podali tytuł albumu i wyznaczyli datę jego premiery na 3 lipca 2026. Ponadto opublikowali fragment utworu „I Feel So Free” z wizualizacją oraz fragment tekstu utworu „One Step Away”[21]. Tego samego dnia rozpoczęła się przedsprzedaż albumu na stronie internetowej artystki, obejmująca liczne wersje, w tym na płycie kompaktowej (CD), płycie gramofonowej i kasecie magnetofonowej[66]. W różnych miejscach na świecie zostały rozwieszone klajsterowe plakaty[62]. 14 maja 2026 pojawił się plakat ujawniający listę utworów edycji podstawowej[67].

24 kwietnia 2026 Madonna zapowiedziała, że w ramach współpracy z serwisem Grindr wyda ekskluzywną edycję albumu na graficznej płycie gramofonowej[68]. 27 maja 2026 została zapowiedziana limitowana edycja winylowa dla abonentów serwisu Bilt Rewards(inne języki), dystrybuowana podczas imprez tematycznych[69]. 29 czerwca 2026 została zapowiedziana limitowana edycja winylowa dla uczestników wydarzeń TikTok House of Confessions, organizowanych przez serwis TikTok[70]. W dystrybucji cyfrowej ukazały się alternatywne wersje. Wersja Icon Edition dodatkowy utwór „Hot Sauce”, nagrany w ramach współpracy z marką wódki Absolut[71][72]. The Film Edition zawiera film Confessions II[73], edycja Instrumentals zawiera wersje instrumentalne[74], Grindr Edition zawiera nagrania z koncertu promocyjnego na Times Square[75], zaś Afterhours Edition zawiera remiksy[76]. Łącznie album został wydany w 15 edycjach winylowych, czterech kompaktowych, jednej kasetowej i sześciu cyfrowych[77].

Promocja

24 kwietnia 2026 Madonna poinformowała o współpracy z aplikacją randkową Grindr, w której pojawiła się przedstawiająca ją grafika wraz z wiadomością głosową, dodatkowo zapowiedziany został ekskluzywny dostęp do materiałów zakulisowych dla jej użytkowników[68]. Od 1 maja 2026 przed wybranymi seansami kinowymi filmu Diabeł ubiera się u Prady 2 była wyświetlana reklama albumu. Madonna wystąpiła w niej z Anną Wintour, a zdjęcia odbyły się w Mediolanie podczas pokazu mody Dolce & Gabbana[78]. 12 czerwca 2026 Madonna poinformowała o kampanii promocyjnej Absolut Icon we współpracy z marką wódki Absolut, w ramach której w wybranych barach do sprzedaży trafiła limitowana seria napojów alkoholowych inspirowanych albumem[79]. 25 czerwca 2026 odbyła się premiera specjalnej edycji kompilacji Official FIFA World Cup 2026 Album(inne języki), oficjalnego albumu Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2026, na którym znalazła się alternatywna wersja utworu „Read My Lips”, z dopiskiem „wersja FIFA”[80]. 26 czerwca 2026 brytyjska stacja BBC One wyemitowała specjalny program telewizyjny Madonna & Graham, w którym Graham Norton przeprowadził w klubie Koko w Londynie wywiad z Madonną, ponadto pojawili się w nim Price i Kylie Minogue[81][17].

29 czerwca 2026 została ogłoszona kampania promocyjna we współpracy z serwisem społecznościowym TikTok[70]. 2 lipca 2026 odbyło się interaktywne wydarzenie w Londynie z udziałem Madonny, transmitowane w amerykańskiej sieci stacji radiowych iHeartRadio i w serwisie TikTok, podczas którego zostały zaprezentowane przedpremierowo utwory z albumu[70][82]. Oglądało je na TikToku ponad 2,1 miliona użytkowników, co stanowiło najwyższą oglądalność w historii transmisji na żywo w serwisie[83]. 3 i 4 lipca 2026 w Londynie i Nowym Jorku zostały zorganizowane wydarzenia immersyjne TikTok House of Confessions, podczas których uczestnicy mogli nabyć ekskluzywne przedmioty i tworzyć treści inspirowane albumem[70].

Single i utwory promujące

Kylie Minogue, która wystąpiła w remiksie singla „Love Sensation”

17 kwietnia 2026 stacja radiowa Pride Radio, należąca do iHeartRadio, wyemitowała premierowo „I Feel So Free”[44]. Dzień później utwór został opublikowany w dystrybucji cyfrowej[84]. „Billboard” potwierdził, że piosenka nie jest jeszcze pierwszym oficjalnym singlem[44]. W Stanach Zjednoczonych dotarł do pierwszego miejsca listy przebojów Dance/Mix Show Airplay(inne języki) zestawiającej airplay piosenek tanecznych, dzięki czemu był pierwszym od 18 lat numerem jeden Madonny na jakiejkolwiek liście airplay „Billboardu”[85].

30 kwietnia 2026 został wydany pierwszy singel, „Bring Your Love” w duecie z Sabriną Carpenter[86]. 15 czerwca 2026 ukazał się nagrany do niego teledysk, stanowiący rozszerzoną wersję fragmentu filmu Confessions II[87]. Singel dotarł do 91. miejsca światowej listy przebojów Billboard Global 200[88]. W Stanach Zjednoczonych pojawił się po pierwszym tygodniu na 74. pozycji notowania Hot 100 „Billboardu”, co było najwyższym debiutem Madonny od 14 lat[89]. W Wielkiej Brytanii zadebiutował na 29. miejscu listy przebojów UK Singles Chart[90] i 1. miejscu UK Radio Airplay Chart(inne języki)[91], ponadto jako pierwszy utwór Madonny od 18 lat dostał się na rotację A w stacji radiowej BBC Radio 1[92]. Osiągnął także pierwszą pozycję na liście airplay we Włoszech[93], ponadto dotarł do pierwszych dwudziestek notowania airplay w Hiszpanii[94] i listy singli w Walonii[95].

4 czerwca 2026 został wydany drugi singel, „Love Sensation”[57]. Utwór dotarł do pierwszego miejsca listy „Billboardu” Dance Airplay(inne języki)[96]. 6 sierpnia 2026 odbyła się premiera jego remiksu w duecie z Kylie Minogue[97].

10 lipca 2026 ukazał się trzeci singel, „Danceteria”[98].

Występy na żywo

17 kwietnia 2026 Madonna wystąpiła gościnnie podczas koncertu Sabriny Carpenter na festiwalu Coachella, gdzie zaprezentowały przedpremierowo „Bring Your Love”, a także jej starsze piosenki „Vogue” (1990) i „Like a Prayer” (1989)[99]. 4 czerwca 2026 zagrała niezapowiedziany koncert w The Square na Times Square w Nowym Jorku, zorganizowany i transmitowany przez aplikację Grindr z okazji Miesiąca Dumy. Wykonała „I Feel So Free”, „Bring Your Love” i „Love Sensation”, a także trzy piosenki z Confessions on a Dance Floor[100]. 13 czerwca 2026 Martin Garrix zagrał przedpremierowo „Bizarre” podczas swojego występu w Barclays Center w Nowym Jorku[19]. 18 lipca 2026 Madonna uwzględniła elementy „Danceteria” w występie z „Music” podczas koncertu w przerwie finału Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2026[101].

Madonna i Price odbyli serię imprez w klubach nocnych pod tytułem Club Confessions, podczas których grali jako DJ-e piosenki z albumu. Pierwsza impreza odbyła się 25 kwietnia 2026 w klubie gejowskim The Abbey(inne języki) w West Hollywood, gdzie zagrali przedpremierowo „Love Sensation” i „One Step Away”[102]. Druga odbyła się 23 czerwca 2026 w klubie Paradis Latin(inne języki) w Paryżu, a w jej ramach Arca zagrała swój remiks „The Test”[103]. Trzecia impreza odbyła się 2 lipca 2026 w klubie Magazine London Londynie[104], a bilety na nią były dostępne do kupienia na stronie internetowej Madonny[105]. Czwarta impreza odbyła się 11 lipca 2026 w Knockdown Center(inne języki) w Nowym Jorku[106]. Piąta odbyła się 1 sierpnia 2026 w AFAS Live w Amsterdamie w ramach WorldPride, z gościnnym udziałem Kylie Minogue podczas utworu „Love Sensation”[107].

Film

 Osobny artykuł: Confessions II (film).

Duet TORSO (David Toro i Solomon Chase) wyreżyserował krótkometrażowy film muzyczny Confessions II, zbudowany wokół sześciu pierwszych piosenek z albumu i stanowiący rozszerzoną formę teledysku. Zagrali w nim gościnnie Arca, Archie Madekwe(inne języki), Benedict Cumberbatch, Cole Palmer, Debi Mazar, Feid, Gwendoline Christie, Honey Dijon(inne języki), João Pedro, Julia Garner, Kate Moss, Odessa A’zion(inne języki), Richard E. Grant, Sabrina Carpenter, Shygirl(inne języki) i córka Madonny, Lourdes Leon[108][109]. Jego premiera odbyła się 5 czerwca 2026 w Beacon Theatre(inne języki) w Nowym Jorku, w ramach festiwalu filmowego Tribeca Festival. Po seansie Madonna odbyła sesję Q&A, poprowadzoną przez Andersona Coopera[110]. 8 czerwca 2026 film został udostępniony w serwisie YouTube[109].

Odbiór krytyków

Oceny krytyków
Wyniki zagregowane
Album of the Year[111] 77/100
AnyDecentMusic?[112] 7,4/10
Metacritic[113] 82/100
Oceny krytyków
Źródło Ocena
AllMusic[114] 4.5/5 gwiazdek
The Arts Desk[115] 3/5 gwiazdek
Consequence[26] B–
„Clash”[25] 8/10 gwiazdek
„The Daily Telegraph”[22] 4/5 gwiazdek
„Financial Times”[56] 4/5 gwiazdek
„The Guardian”[24] 4/5 gwiazdek
„The Independent”[35] 4/5 gwiazdek
„Mojo”[40] 4/5 gwiazdek
musicOMH[116] 4/5 gwiazdek
„NME”[30] 4/5 gwiazdek
Paste[49] B+
Pitchfork[29] 8,1/10
PopMatters[117] 5/10 gwiazdek
„Rolling Stone”[31] 4/5 gwiazdek
Slant Magazine[34] 4.5/5 gwiazdek
„The Times”[118] 4/5 gwiazdek

Confessions II został spotkał się z uznaniem krytyków muzycznych[119][120][121]. W serwisie Metacritic, agregującym profesjonalne recenzje, osiągnął wynik 82/100 na podstawie 18 zgromadzonych opinii, co portal sklasyfikował jako „powszechne uznanie”[113]. Otrzymał także wynik 77/100 w Album of the Year[111] i 7,4/10 w AnyDecentMusic?[112]. Liczni krytycy nazwali go najlepszym albumem Madonny od czasu Confessions on a Dance Floor (2005)[b].

Mark Savage z BBC wyraził opinię, że „to najbliższa okazja, jaką mieliśmy od czasu Ray of Light, by usłyszeć prawdziwą Madonnę”[23]. Will Hodgkinson(inne języki) z „The Times” zasugerował, że jest to jej najbardziej osobisty album, który „trafia w sedno tego, kim jest Madonna i jakie dziedzictwo wypracowała dzięki ciężkiej pracy, determinacji i obecności w odpowiednim klubie we właściwym czasie”[118]. Eric Henderson z portalu Slant Magazine opisał go jako najbardziej skoncentrowany i spójny album Madonny od dekad oraz jej „najbardziej porywającą, zapierającą dech w piersiach deklarację od czasu Confessions on a Dance Floor z 2005”[34]. Jeff Nelson z „People” nazwał go jej najlepszym albumem od dekad, który „mistrzowsko wykorzystuje wszystkie cechy (…) klasycznego albumu Madonny”[32]. Ed Power z „The Irish Times” określił go jako najbardziej pewny siebie album od lat[28]. Robin Murray z „Clash” nazwał go „kolejnym przełomowym momentem” w karierze Madonny oraz „jej najbardziej energetycznym i absolutnie nieodpartym albumem od ponad dekady”[25]. Shaad D’Souza z portalu Pitchfork określiła go jako „album nie tylko znośny, ale wręcz znakomity, z popowym instynktem i podejrzliwą inteligencją emocjonalną rodem z jej najlepszej twórczości”, a także jej najbardziej imponującą reinwencję[29]. Neil Z. Yeung z serwisu AllMusic nazwał go najlepszym albumem Madonny od dekad, punktując głębię w tekstach i wysoką jakość produkcji muzycznej[114].

Alexis Petridis(inne języki) z „The Guardian” scharakteryzował album jako „nostalgiczną wycieczkę na parkiet”, dodając, że „pogodzenie się z przeszłością może nawet przywołać z powrotem kilku jej apostatów, co dobrze wróży jej przyszłości”[24]. Lucy O’Brien(inne języki) z „Mojo” oceniła: „Po długim i pełnym niepokoju siedmioletnim oczekiwaniu Madonna w końcu powraca do swoich korzeni klubowych z płytą pełną szamańskiej siły”[40]. Roisin O’Connor z „The Independent” scharakteryzowała go mianem „celebracji parkietu”, która „została zaprojektowana tak, aby zmusić do ruchu, a nawet pocenia się”[35]. Nick Levine z „NME” ocenił, że większość albumu „jest sukcesem, ponieważ jest to staranne dzieło niezwykle utalentowanej klubowiczki, która wciąż czuje moc muzyki tanecznej w kościach i duszy”[30]. Rob Sheffield z „Rolling Stone” napisał, że Madonna „powraca do swoich młodzieńczych marzeń i w niesamowity sposób pokazuje, jak udało jej się je spełnić”[31]. Alim Kheraj z „Crack” określił album jako „zarówno spójny, jak i wielopłaszczyznowy” oraz jako „dzieło mistrzyni, która odzyskuje swoją tożsamość po okresie wygnania”[59]. Sam Rosenberg z Paste nazwał go powrotem Madonny do formy, dodając, że „tak żywa i obecna nie była dawno”[49]. Craig Jenkins z „Vulture” wyraził opinię, że „przywraca [Madonnę] do przestrzeni pochwał za sprawą zdolności pisania chwytliwych tekstów na poziomie przewyższającym jej twórczość” z poprzednich trzech albumów[122].

Katie Bain i Joe Lynch z „Billboardu” napisali, że „Madonna swobodnie balansuje między niepewnością a wszechmocą, szczerością a kiczem, duchowym wzmocnieniem a lubieżnym uwolnieniem”[46]. Bain określiła album jako „oszałamiający, grający jako nowoczesna interpretacja muzyki klubowej, która jednocześnie przywołuje na myśl poprzednie ery gatunku, nigdy nie popadając w pastisz”[36]. Steven J. Horowitz z „Variety” wyraził opinię, iż album „przypomina nam, że choć stara Madonna może już dawno odeszła, to ona wciąż jest, królując na parkiecie, jakby nie minęła ani sekunda”[37]. John Earls z „Classic Pop(inne języki)” ocenił, że „Madonna przypomina ludziom, dlaczego przez tak długi czas rządziła muzyką pop”[61]. Jason Landry z portalu Soundwaves napisał: „Madonna wskrzesza swój klasyczny wokal i porywające rytmy, udowadniając, że Królowa Popu jest również królową parkietu”[27]. Mark Richardson z „The Wall Street Journal” ocenił album jako „mocny zestaw taneczny z prawdziwą różnorodnością i nieustającą determinacją”[38]. Neil McCormick(inne języki) z „The Daily Telegraph” napisał, że „kontynuacja może nie dorównuje oryginałowi, ale z pewnością jest wystarczająco dobra, aby utrzymać serię w ruchu”, ponadto „jasno daje do zrozumienia, że długo panująca królowa tańca nie zamierza abdykować z własnej woli”[22].

Ludovic Hunter-Tilney z „Financial Times” wyraził opinię, że „jest tu ogólnie poczucie sensu, którego brakowało w jej muzyce od 2005”, ale „nic nie dorównuje wysokiemu poziomowi «Hung Up»”[56]. Paolo Ragusa z Consequence ocenił, że album „organizuje świetną imprezę, ale ma niewiele do powiedzenia”, ponadto skrytykował go za niedostarczenie transcendencji, która jest wspominana w tekstach[26]. Kitty Empire(inne języki) z „The Observer” napisała: „Idea parkietu jako wsparcia nie jest mniej prawdziwa w przypadku powtórzeń. Ale świeższe spojrzenie na stary, wypełniający parkiet przekaz (…) mogłoby podnieść rangę tego bardzo dobrego albumu i uczynić go naprawdę świetnym”[50]. John Murphy z musicOMH wyraził opinię, że „Królowa Popu wciąż jest na tronie”, ale energia pierwszej połowy albumu pod koniec słabnie[116]. Thomas H. Green z The Arts Desk ocenił, że album „łączy generyczność z samorodkami złota”; określił go jako „śmiały, sprawiedliwy afront wobec tych, którzy chcieliby umieścić weteranki popkultury w odseksualizowanych szufladkach”, ale „miło byłoby usłyszeć więcej od zamyślonej, nieświadomie starszej Madonny”[115]. Spencer Kornhaber z „The Atlantic” nazwał go „całkiem niezła letnią ścieżką dźwiękową”, ale skrytykował sposób pisania piosenek i wyraził opinię, że brzmi jak wygenerowany przez sztuczną inteligencję[48]. Jeffrey Davies z serwisu PopMatters ocenił, że albumowi brakuje innowacji i bazuje głównie na nostalgii, a Madonna zdaje się działać na autopilocie[117].

Odbiór komercyjny

W dniu premiery Confessions II odnotował 13 068 922 odtworzeń w serwisie strumieniowym Spotify, co było najlepszym w historii platformy debiutem dla albumów kobiet, które zaczęły karierę najpóźniej w latach 80., a także drugim najlepszym debiutem dla albumów wykonawców solowych, którzy zaczęli karierę przed rokiem 2000, ustępując tylko Las Mujeres Ya No Lloran (2024) Shakiry[123].

W Stanach Zjednoczonych zadebiutował na pierwszym miejscu listy przebojów Billboard 200 za sprawą 134 tysięcy ekwiwalentów sprzedanych egzemplarzy, stając się jej dziesiątym albumem, który dotarł do szczytowej pozycji[77]. Złożyło się na to 114 tysięcy sprzedanych egzemplarzy (w tym 59 tysięcy na płytach gramofonowych), 19 tysięcy ekwiwalentów sprzedaży na podstawie serwisów strumieniowych (z 20,1 milionów odsłuchań piosenek) i tysiąc ekwiwalentów sprzedaży na podstawie pobrań utworów[77]. Równocześnie zadebiutował na pierwszym miejscu notowania Top Album Sales sprzedaży właściwej i 32. miejscu Top Streaming Albums, zestawiającego popularność w serwisach strumieniowych[77]. W zakresie ekwiwalentów sprzedanych egzemplarzy Confessions II odnotował najlepszy tygodniowy wynik spośród wszystkich albumów muzyki tanecznej w 2026 roku i najlepszy tygodniowy wynik albumu Madonny od czasu stworzenia w 2014 przez Luminate nowego systemu monitorowania popularności[77]. Ponadto odnotował jej najlepszy wynik tygodniowy albumu w serwisach strumieniowych w karierze, jej najlepszą tygodniową sprzedaż albumu od 2015 i jej najlepszą tygodniową sprzedaż albumu na płytach gramofonowych od rozpoczęcia ich monitorowania przez Luminate w 1991[77]. Madonna stała się pierwszym wykonawcą, który dotarł do pierwszego miejsca Billboard 200 w latach 20. XXI wieku i trzech innych kalendarzowych dekadach, jedenastym z co najmniej dziesięcioma numerami jeden na Billboard 200, a także czwartym z co najmniej dziesięcioma numerami jeden na Billboard 200 i notowaniu utworów, Hot 100[77]. Confessions II był pierwszym jej albumem, który dostał się na Top Streaming Albums[124].

W Wielkiej Brytanii zadebiutował na pierwszym miejscu listy sprzedaży UK Albums Chart za sprawą 48 502 ekwiwalentów sprzedanych egzemplarzy, na co złożyło się 35 445 egzemplarzy fizycznych, 6 577 egzemplarzy cyfrowych i 6 480 ekwiwalentów sprzedaży na podstawie serwisów strumieniowych[125]. Wynik ten był o 78.1% lepszy niż w przypadku debiutu poprzedniego albumu studyjnego Madonny, Madame X (2019), przy czym całą jego sprzedaż z pierwszego tygodnia przebił już po pierwszym dniu[125]. Był jej pierwszym numerem jeden w Wielkiej Brytanii od czasu MDNA (2012)[126] i odnotował jej najlepszą sprzedaż w pierwszym tygodniu również od czasu MDNA[125]. Dzięki Confessions II Madonna stała się pierwszą amerykańską kobietą w historii, która dotarła do pierwszego miejsca UK Albums Chart przez pięć różnych kalendarzowych dekad[126]. Łącznie był to jej 13. numer jeden, dzięki czemu wyrównała wynik Elvisa Presleya jako wykonawcy z czwartą największą liczbą albumów, które dotarły w Wielkiej Brytanii na szczyt[127]. Confessions II zadebiutował ponadto na pierwszych miejscach składowych list: samej sprzedaży (bez serwisów strumieniowych), sprzedaży fizycznej, sprzedaży cyfrowej i sprzedaży winylowej, a także na siódmym miejscu zestawienia popularności w serwisach strumieniowych[128]. 24 lipca 2026 został przez British Phonographic Industry certyfikowany srebrem[129].

We Francji zadebiutował na pierwszym miejscu listy sprzedaży Top Albums za sprawą 25 491 ekwiwalentów sprzedanych egzemplarzy[130], co było najlepszym debiutem w 2026 roku pośród albumów kobiet i pośród albumów popowych[131]. Był pierwszym numerem jeden Madonny na francuskim notowaniu albumów od czasu Hard Candy (2008)[132]. W Hiszpanii zadebiutował na szczytowej pozycji listy Top 100 Álbumes za sprawą 10 875 ekwiwalentów sprzedanych egzemplarzy i był dziesiątym numerem jeden Madonny w karierze[133]. W Polsce pojawił się po premierze na drugim miejscu notowania OLiS[134], a także na jego listach składowych: na drugiej pozycji na OLiS – albumy fizycznie[135], 24. na OLiS – albumy w streamie[136] oraz pierwszej na OLiS – albumy – winyle[137]. W Europie dotarł ponadto do pierwszych miejsc w Austrii[138], Belgii (we Flandrii[139] i w Walonii[140]), Chorwacji[141] Finlandii[142], Grecji[143], Holandii[144], Portugalii[145], Szwajcarii[146], na Węgrzech[147] i Włoszech[148] oraz na drugich miejscach w Niemczech[149], Irlandii[128] i Szwecji[150].

W Australii zadebiutował na pierwszym miejscu listy Top 50 Albums i był 13. albumem Madonny, który dotarł na jego szczyt, co uczyniło z niej wykonawcę z czwartą największą liczbą numerów jeden w historii notowania[151]. W Nowej Zelandii zadebiutował na drugim miejscu listy Top 40 Albums[152]. W Kanadzie pojawił się w pierwszym tygodniu na szczytowej pozycji Billboard Canadian Albums[153]. W Japonii dotarł do 45. miejsca notowania albumów[154] i 12. miejsca notowania albumów zagranicznych[155].

Nagrody i nominacje

Nagroda / organizacja Rok Kategoria Rezultat Źr.
Queerties Awards(inne języki) 2026(inne języki) Najlepsza nowa rzecz Nominacja [156]

Lista utworów

Edycja standardowa[157][158]
NrTytuł utworuAutorzyProducenciDługość
1.„I Feel So Free”Madonna · Stuart Price · Lil Louis(inne języki)Madonna · Stuart Price · Arca[a]4:59
2.„Good for the Soul”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price3:08
3.„One Step Away”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price4:23
4.„Bring Your Love” (z Sabriną Carpenter)Madonna · Stuart Price · Roy Holman · Shanna Jackson · Kevin Saunderson(inne języki)Madonna · Stuart Price · Parisi(inne języki)[a]3:42
5.„Danceteria”Madonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart Price · Lou ReedMadonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart Price3:55
6.„Read My Lips” (z Feidem)Madonna · Stuart Price · Tainy(inne języki) · FeidMadonna · Stuart Price · Tainy(inne języki)4:46
7.„Everything”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price · Parisi[a]4:09
8.„Love Sensation”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price3:47
9.„Love Without Words”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price · Parisi[a]4:20
10.„Bizarre” (z Martinem Garrixem)Madonna · Martin Garrix · Osrin(inne języki) · Wilhelm Börjesson · Upsahl(inne języki) · Stuart PriceMadonna · Martin Garrix · Osrin · Stuart Price4:05
11.„School”Madonna · Stuart Price · Lanita LaShonda Smith · Scott M. Carter · Mustapha LeBeau · Matthew Fonson · Harloe(inne języki)Madonna · Stuart Price · Lanita LaShonda Smith · Triangle Park · Mustapha LeBeau4:23
12.„Fragile”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price4:19
13.„My Sins Are My Savior” (gościnnie: Stromae)Madonna · Stuart Price · Stromae · Alexander Bard · Lars Håkansson · Anders Hansson · Tim Norell(inne języki) · Per ThyrénMadonna · Stuart Price3:20
14.„Betrayal”Madonna · Stuart Price · Mirwais Ahmadzaï · Erik SatieMadonna · Stuart Price · Mirwais Ahmadzaï · Parisi[a]4:08
15.„The Test” (z Lolą Leon)Madonna · Stuart Price · Lourdes LeonMadonna · Stuart Price · Arca[a]3:38
16.„L.E.S. Girl”Madonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart PriceMadonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart Price2:50
1:03:52
12-ścieżkowa edycja fizyczna[67][158]
NrTytuł utworuAutorzyProducenciDługość
1.„I Feel So Free”Madonna · Stuart Price · Lil Louis(inne języki)Madonna · Stuart Price · Arca[a]4:59
2.„Good for the Soul”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price3:08
3.„One Step Away”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price4:23
4.„Bring Your Love” (z Sabriną Carpenter)Madonna · Stuart Price · Roy Holman · Shanna Jackson · Kevin Saunderson(inne języki)Madonna · Stuart Price · Parisi(inne języki)[a]3:42
5.„Danceteria”Madonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart Price · Lou ReedMadonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart Price3:55
6.„Read My Lips” (z Feidem)Madonna · Stuart Price · Tainy(inne języki) · FeidMadonna · Stuart Price · Tainy(inne języki)4:46
7.„Everything”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price · Parisi[a]4:09
8.„Love Without Words”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price · Parisi[a]4:20
9.„Bizarre” (z Martinem Garrixem)Madonna · Martin Garrix · Osrin(inne języki) · Wilhelm Börjesson · Upsahl(inne języki) · Stuart PriceMadonna · Martin Garrix · Osrin · Stuart Price4:05
10.„School”Madonna · Stuart Price · Lanita LaShonda Smith · Scott M. Carter · Mustapha LeBeau · Matthew Fonson · Harloe(inne języki)Madonna · Stuart Price · Lanita LaShonda Smith · Triangle Park · Mustapha LeBeau4:23
11.„Fragile”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price4:19
12.„My Sins Are My Savior” (gościnnie: Stromae)Madonna · Stuart Price · Stromae · Alexander Bard · Lars Håkansson · Anders Hansson · Tim Norell(inne języki) · Per ThyrénMadonna · Stuart Price3:20
49:29
Edycja Icon Edition[71][158][159]
NrTytuł utworuAutorzyProducenciDługość
1.„I Feel So Free”Madonna · Stuart Price · Lil Louis(inne języki)Madonna · Stuart Price · Arca[a]4:59
2.„Good for the Soul”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price3:08
3.„One Step Away”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price4:23
4.„Bring Your Love” (z Sabriną Carpenter)Madonna · Stuart Price · Roy Holman · Shanna Jackson · Kevin Saunderson(inne języki)Madonna · Stuart Price · Parisi(inne języki)[a]3:42
5.„Danceteria”Madonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart Price · Lou ReedMadonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart Price3:55
6.„Read My Lips” (z Feidem)Madonna · Stuart Price · Tainy(inne języki) · FeidMadonna · Stuart Price · Tainy(inne języki)4:46
7.„Everything”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price · Parisi[a]4:09
8.„Love Sensation”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price3:47
9.„Love Without Words”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price · Parisi[a]4:20
10.„Bizarre” (z Martinem Garrixem)Madonna · Martin Garrix · Osrin(inne języki) · Wilhelm Börjesson · Upsahl(inne języki) · Stuart PriceMadonna · Martin Garrix · Osrin · Stuart Price4:05
11.„School”Madonna · Stuart Price · Lanita LaShonda Smith · Scott M. Carter · Mustapha LeBeau · Matthew Fonson · Harloe(inne języki)Madonna · Stuart Price · Lanita LaShonda Smith · Triangle Park · Mustapha LeBeau4:23
12.„Fragile”Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price4:19
13.„My Sins Are My Savior” (gościnnie: Stromae)Madonna · Stuart Price · Stromae · Alexander Bard · Lars Håkansson · Anders Hansson · Tim Norell(inne języki) · Per ThyrénMadonna · Stuart Price3:20
14.„Betrayal”Madonna · Stuart Price · Mirwais Ahmadzaï · Erik SatieMadonna · Stuart Price · Mirwais Ahmadzaï · Parisi[a]4:08
15.„The Test” (z Lolą Leon)Madonna · Stuart Price · Lourdes LeonMadonna · Stuart Price · Arca[a]3:38
16.„L.E.S. Girl”Madonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart PriceMadonna · Andrew Watt · Cirkut · Stuart Price2:50
17.„Hot Sauce”Madonna · Tainy · Stuart Price · Björn UlvaeusMadonna · Stuart Price3:07
1:06:59
Dodatkowy dysk w edycji Grindr Edition[75]
NrTytuł utworuAutorzyDługość
1.„I Feel So Free” (na żywo z Times Square)Madonna · Stuart Price · Lil Louis(inne języki)3:04
2.„Bring Your Love” (na żywo z Times Square)Madonna · Stuart Price · Roy Holman · Shanna Jackson · Kevin Saunderson(inne języki)3:45
3.„Love Sensation” (na żywo z Times Square)Madonna · Stuart Price2:50
4.„Get Together” (na żywo z Times Square)Madonna · Stuart Price · Anders Bagge(inne języki) · Peer Åström(inne języki)3:06
5.„Sonata Faccile(inne języki)” (na żywo z Times Square)Wolfgang Amadeus Mozart0:35
6.„I Love New York” (na żywo z Times Square)Madonna · Stuart Price2:26
7.„Hung Up” (na żywo z Times Square)Madonna · Stuart Price · Benny Andersson · Björn Ulvaeus3:25
19:11
Dodatkowy dysk w edycji Afterhours Edition[76]
NrTytuł utworuAutorzyProducenciDługość
1.„I Feel So Free” (Peggy Gou Energy Mix)Madonna · Stuart Price · Lil Louis(inne języki)Madonna · Stuart Price · Arca[a] · Peggy Gou[c]4:27
2.„Bring Your Love” (Stuart Price Afterhours Mix)Madonna · Stuart Price · Roy Holman · Shanna Jackson · Kevin Saunderson(inne języki)Madonna · Stuart Price[d] · Parisi(inne języki)[a]5:34
3.„Bring Your Love” (Twilight Mix; z Sabriną Carpenter)Madonna · Stuart Price · Roy Holman · Shanna Jackson · Kevin SaundersonMadonna · Stuart Price · Parisi[a] · Honey Dijon(inne języki)[c]7:13
4.„Bring Your Love” (Peaktime Dub Remix; z Sabriną Carpenter)Madonna · Stuart Price · Roy Holman · Shanna Jackson · Kevin SaundersonMadonna · Stuart Price · Parisi[a] · Honey Dijon[c]4:29
5.„Love Sensation” (salute’s infinite passion remix)Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price · Salute(inne języki)[c]5:57
6.„Love Sensation” (Floorplan Mix)Madonna · Stuart PriceMadonna · Stuart Price · Floorplan(inne języki)[c]5:27
33:07
Dodatkowe informacje
  • Standardowa edycja w serwisie Apple Music zawiera zwiastun wideo na ścieżce 17[157].
  • W jednej z edycji winylowych w oficjalnym sklepie Madonny został dołączony 7-calowy winylowy singel z dwoma wersjami „Bring Your Love”: oryginalną i Afterhours Mix[160].
  • Edycja The Film Edition zawiera film Confessions II na ścieżce 17[73].
  • Edycja Instrumentals zawiera standardową listę utworów, a następnie wersje instrumentalne wszystkich 16 piosenek[74].
Sample i interpolacje[158]

Personel i napisy

Opracowano na podstawie strony internetowej Madonny[158] i danych w serwisie Tidal[161]. Liczby w nawiasach oznaczają numery utworów edycji standardowej, a brak liczb oznacza udział we wszystkich utworach.

Muzycy

Produkcja

  • Madonna – producentka wykonawca
  • Stuart Price – producent wykonawczy, inżynier dźwięku (1–15), miksowanie (1–15), inżynier wokalu (2, 10)
  • Jeremy Brown – inżynier asystujący (1, 6)
  • Ron Cabiltes – oczyszczenie sampli
  • Robot Scott Carter – inżynier (11)
  • Cirkut – miksowanie (16)
  • Gloria Colston – inżynier asystujący (3, 4, 7, 12, 15)
  • Lauren D’Elia – inżynier wokalu (10)
  • Henry Elkind – inżynier asystujący (1, 6)
  • Varun Jhunjhunwalla – drugi inżynier asystujący (1, 6)
  • Jack Manning – inżynier asystujący (4)
  • Ruairi O’Flaherty – mastering
  • Pepe – miksowanie na grupach śladów(inne języki) (10)
  • Jagger Price – asystent miksowania (1, 2)
  • Theo Rogers – drugi inżynier asystujący (1, 6)
  • Miles Showell – mastering winylowy
  • Laura Sisk – inżynier (4)
  • Lanita Smith – inżynier (11)
  • Luke Volkert – drugi inżynier asystujący (1, 6)
  • Danny Zook – oczyszczenie sampli

Miejsca

Pozycje na listach sprzedaży

Terytorium Notowanie Najwyższa
pozycja 		Źr.
Australia ARIA Top 50 Albums 1 [162]
Austria Ö3 Austria Top 40 Longplay Charts 1 [138]
Belgia (Region Flamandzki) Ultratop 200 Albums 1 [139]
Belgia (Region Flamandzki) Ultratop 200 Albums 1 [140]
Chorwacja Toplista prodaje: Strano(inne języki) 1 [141]
Czechy Albums – Top 100(inne języki) 10 [163]
Dania Album Top-40 5 [164]
Finlandia Musiikkituottajat Albumit 1 [142]
Francja Top Albums 1 [165]
Grecja Top-100 Albums Sales Chart 1 [143]
Hiszpania Top 100 Álbumes 1 [166]
Holandia Album Top 100 1 [144]
Irlandia Irish Albums Chart 2 [128]
Japonia Oricon Albums Chart 12 [154]
Oricon Western Albums Chart 3 [155]
Oricon Digital Albums Chart 5 [167]
Billboard Japan Hot Albums 80 [168]
Billboard Japan Download Albums 5 [169]
Kanada Billboard Canadian Albums 1 [153]
Litwa Albumų Top 100 31 [170]
Niemcy Top 100 Album-Charts 2 [149]
Top 20 Pop-Charts 1 [171]
Norwegia Album topp 100 8 [172]
Nowa Zelandia Top 40 Albums 2 [152]
Polska OLiS 2 [134]
OLiS – albumy fizycznie 2 [135]
OLiS – albumy w streamie 24 [136]
OLiS – albumy – winyle 1 [137]
Portugalia Top 200 Álbuns 1 [145]
Słowacja Albums – Top 100(inne języki) 7 [173]
Stany Zjednoczone Billboard 200 1 [174]
Top Album Sales 1 [175]
Top Streaming Albums 32 [124]
Top Vinyl Albums 1 [176]
Top Dance Albums 1 [177]
Szkocja Scottish Albums Chart 1 [128]
Szwajcaria Alben Top 100 1 [146]
Szwecja Veckolista Album 2 [150]
Węgry Album Top 40 slágerlista 1 [147]
Wielka Brytania Official Albums Chart 1 [128]
Official Albums Sales Chart 1
Official Physical Albums Chart 1
Official Albums Downloads Chart 1
Official Albums Streaming Chart 7
Official Vinyl Albums Chart 1
Official Dance Albums Chart 1
Włochy Classifica FIMI Album 1 [148]

Certyfikaty sprzedaży

Państwo Stowarzyszenie Certyfikat Egzemplarze[e] Źr.
Wielka Brytania BPI Srebro 60 000 [129]

Historia wydania

Terytorium Data Edycje Nośniki Źr.
świat 3 lipca 2026 standardowa · specjalna digital download · streaming · CD · płyta gramofonowa[f] · płyta z grafiką[g] · kaseta [h]
Icon Edition digital download · streaming [71]
The Film Edition [73]
5 lipca 2026 Instrumentals [74]
7 lipca 2026 Grindr Edition [75]
10 lipca 2026 Afterhours Edition [76]
Japonia 29 lipca 2026 standardowa · specjalna CD [188][189]

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v Dodatkowa produkcja.
  2. ↑ Krytycy z „Billboardu”[46], „The Guardian”[24], „The Independent”[35], musicOMH[116], „NME”[30], Pitchfork[29], „Rolling Stone”[31], „Variety”[37], Vulture[122] i „The Wall Street Journal”[38].
  3. ↑ a b c d e Remiks.
  4. ↑ Produkcja i remiks.
  5. ↑ Ekwiwalenty sprzedanych egzemplarzy, zgodnie z zasadami lokalnych stowarzyszeń producentów fonogramów.
  6. ↑ W tym ekskluzywne edycje dla Target[178], Amazon[179], Barnes & Noble[180], sklepów niezależnych[181] i TikToka[70].
  7. ↑ W tym ekskluzywna edycja dla Grindr[182].
  8. ↑ Na podstawie źródeł: [157][183][184][185][186][187].

Przypisy

  1. ↑ Katie Hasty. How Madonna Got Her Groove Back. „Billboard”. 117 (46), s. 27, 2005-11-12. New York. ISSN 0006-2510. [dostęp 2026-06-22]. [zarchiwizowane z adresu 2021-10-23]. (ang.). 
  2. ↑ a b c d Giulio Mazzoleni: Madonna’s ‘Confessions on a Dance Floor’ at 20: Here’s 9 Things You Don’t Know About It. Billboard, 2025-11-05. [dostęp 2026-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-07)]. (ang.).
  3. ↑ Erica Russell: Why Madonna's Legacy of Reinvention is more relevant than ever. MTV, 2019-04-24. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-22)]. (ang.).
  4. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Mel Ottenberg(inne języki): The Madonna Interview. Interview, 2026-06-22. [dostęp 2026-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-22)]. (ang.).
  5. ↑ Mark Savage: Madonna's Celebration Tour: Greatest hits show to feature more than 40 songs. BBC News, 2023-10-11. [dostęp 2024-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-10-11)]. (ang.).
  6. ↑ a b Kory Grow: Madonna Premieres Surrealistic, NSFW ‘Confessions II’ Short Film at Tribeca: ‘It’s About Connection’. Rolling Stone, 2026-06-06. [dostęp 2026-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-08)]. (ang.).
  7. ↑ a b c d e f g h Paolo Armelli: Madonna torna a confessarsi in questa intervista esclusiva per la cover di Vogue Italia di luglio 2026: «La mia musica dance è un antidoto all'isolamento». Vogue Italia, 2026-06-28. [dostęp 2026-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-28)]. (wł.).
  8. ↑ Liberty Dunworth: Madonna Is Back in the Studio in London Working with Stuart Price. NME, 2024-10-03. [dostęp 2026-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-10-03)]. (ang.).
  9. ↑ Hannah Dailey: Madonna Says Her ‘Valentine’s Day Gift’ to Fans Is New Music Coming Soon. Billboard, 2025-02-13. [dostęp 2025-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-02-13)]. (ang.).
  10. ↑ Jamie Tabberer: Madonna Teases Confessions Sequel Album as She Shares Pics from Studio Session. Attitude, 2025-07-24. [dostęp 2026-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-07-24)]. (ang.).
  11. ↑ Gil Kaufman: Madonna Announces Return to Warner Records, Teases 2026 Dance Album: ‘Back to Where It All Began’. Billboard, 2025-09-18. [dostęp 2025-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-09-18)]. (ang.).
  12. ↑ a b Mekishana Pierre: Madonna opens up about forgiving her 'biggest enemy' brother Christopher Ciccone before he died: 'It is ultimately liberating'. Entertainment Weekly, 2025-09-29. [dostęp 2026-03-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-10-02)]. (ang.).
  13. ↑ Gil Kaufman: Madonna Drops Digital ‘Confessions on a Dance Floor Twenty Years Edition’ Featuring B-Sides & Remixes. Billboard, 2025-11-07. [dostęp 2025-11-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-11-13)]. (ang.).
  14. ↑ Rania Aniftos: Madonna Reveals She's Working on New Music for 2025. Billboard, 2024-12-16. [dostęp 2024-12-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-12-18)]. (ang.).
  15. ↑ Rachel DeSantis: Madonna's Stepmom Joan Ciccone Dies at 81 of 'Very Aggressive Cancer'. People, 2024-09-26. [dostęp 2026-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-10-06)]. (ang.).
  16. ↑ Mark Savage: Madonna was 'jealous of Kylie' - and more things we learned in her Graham Norton interview. BBC, 2026-06-27. [dostęp 2026-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-27)]. (ang.).
  17. ↑ a b Roisin O’Connor: Madonna to headline Glastonbury 2027? A Kylie Minogue duet? The biggest revelations from her Graham Norton interview. The Independent, 2026-06-26. [dostęp 2026-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-27)]. (ang.).
  18. ↑ a b Shaun Kitchener: 9 revelations from Madonna and Graham Norton's BBC special - from ex's Kylie "crush" to late brother tribute. Digital Spy, 2026-06-27. [dostęp 2026-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-27)]. (ang.).
  19. ↑ a b Ashley Iasimone: New Madonna Song ‘Bizarre’ Debuts at Martin Garrix Show in Brooklyn. Billboard, 2026-06-14. [dostęp 2026-06-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-15)]. (ang.).
  20. ↑ a b Cliff Joannou: Stuart Price on Madonna and the making of Confessions II: ‘She’s just not like anyone else’ (EXCLUSIVE). Attitude, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  21. ↑ a b Gil Kaufman: Madonna Confirms Release Date for ‘Confessions II’ Album: ‘To Rave Is an Art’. Billboard, 2026-04-15. [dostęp 2026-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  22. ↑ a b c Neil McCormick(inne języki): Madonna throws a sweaty dance party to reclaim her crown. The Daily Telegraph, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-19)]. (ang.).
  23. ↑ a b c d e f g h i Mark Savage: Madonna's Confessions II is finally here - but is it worth the 21-year wait?. BBC, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  24. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Alexis Petridis(inne języki): Madonna: Confessions II review – nostalgic dancefloor trip sparks her most vital album in two decades. The Guardian, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  25. ↑ a b c d e f Robin Murray: Madonna – Confessions II. Clash, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  26. ↑ a b c d e f g h Paolo Ragusa: Madonna’s Confessions II Throws a Great Party, But Has Little to Say: Review. Consequence, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  27. ↑ a b Jason Landry: Madonna: Confessions II - review. Soundwaves. [dostęp 2026-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-04)]. (ang.).
  28. ↑ a b c d e f Ed Power: Madonna: Confessions II review – The star’s most confident record for years. The Irish Times, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-04)]. (ang.).
  29. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Shaad D’Souza: Madonna: Confessions II. Pitchfork, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  30. ↑ a b c d e f g h i j Nick Levine: Madonna – ‘Confessions II’ review: Queen Of Pop digs deep on thrilling return to the dancefloor. NME, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  31. ↑ a b c d e f Rob Sheffield: Madonna Finds a Nonstop Groove on Her Best Album in 20 Years. Rolling Stone, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  32. ↑ a b c Jeff Nelson: Madonna Proves the Dance Floor Isn’t Dead on Transcendent Confessions II, Her Best Album in Decades: Review. People, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  33. ↑ Chitra Ramaswamy: Madonna & Graham review – it’s ‘gay heaven’ when Kylie arrives. The Guardian, 2026-06-27. [dostęp 2026-06-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-26)]. (ang.).
  34. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o Eric Henderson: Madonna ‘Confessions II’ Review: Revelations on a Dance Floor. Slant Magazine, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  35. ↑ a b c d e f Roisin O’Connor: Madonna’s Confessions II is her best album in 20 years. The Independent, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  36. ↑ a b Katie Bain: Madonna Is Back With ‘Confessions II’: Stream It Now. Billboard, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  37. ↑ a b c d Steven J. Horowitz: Madonna’s Dance Floor-Dominating ‘Confessions II’ Is Her Best Album in Decades: Album Review. Variety, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  38. ↑ a b c d Mark Richardson: ‘Confessions II’ Review: Madonna’s Club-Ready Comeback. The Wall Street Journal, 2026-07-07. [dostęp 2026-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-08)]. (ang.).
  39. ↑ Ben Beaumont-Thomas: Madonna Announces Sequel to Her 2005 Album Confessions on a Dance Floor. The Guardian, 2026-04-15. [dostęp 2026-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  40. ↑ a b c Lucy O’Brien(inne języki): Madonna Confessions II Reviewed: A magnificent return to the dance floor. Mojo, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  41. ↑ The 50 Best Songs of 2026 So Far (Staff Picks). Billboard, 2026-06-24. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-26)]. (ang.).
  42. ↑ Sal Cinquemani: Review: Madonna’s “I Feel So Free” Feels Reductive…and Utterly Sublime. Slant Magazine, 2026-04-18. [dostęp 2026-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-19)]. (ang.).
  43. ↑ Ed Powers: Madonna’s magnificent new song places her back at the centre of the pop universe. The Telegraph, 2026-04-18. [dostęp 2026-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-19)]. (ang.).
  44. ↑ a b c Joe Lynch: Madonna’s ‘I Feel So Free,’ the First Full Taste of ‘Confessions II,’ Has Arrived. Billboard, 2026-04-17. [dostęp 2026-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-17)]. (ang.).
  45. ↑ Alexis Petridis(inne języki): Madonna: I Feel So Free review – album teaser offers hypnotic glimpse of a return to her club scene roots. The Guardian, 2026-04-18. [dostęp 2026-04-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-18)]. (ang.).
  46. ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Katie Bain, Joe Lynch: Madonna’s ‘Confessions II’: All 16 Tracks Ranked. Billboard, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  47. ↑ a b c d e Evelyn McDonnell(inne języki): Madonna Returns to the Dance Floor With Focus. The New York Times, 2026-07-06. [dostęp 2026-07-07]. (ang.).
  48. ↑ a b Spencer Kornhaber: Madonna Is Finally Giving the World What It Wants. The Atlantic, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (ang.).
  49. ↑ a b c d Sam Rosenberg: Madonna is loose, limber, and ready to party again on Confessions II. Paste, 2026-07-06. [dostęp 2026-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-07)]. (ang.).
  50. ↑ a b Kitty Empire(inne języki): With Confessions II, Madonna dances in the middle of the road. The Observer, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  51. ↑ a b Alexa Camp: Madonna Enlists Sabrina Carpenter for “Bring Your Love,” Lead Single from ‘Confessions II’. Slant Magazine, 2026-04-30. [dostęp 2026-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-01)]. (ang.).
  52. ↑ Lyndsey Havens: Madonna and Sabrina Carpenter, Kacey Musgraves, Zara Larsson & More: New Music Friday Guide. Billboard, 2026-05-01. [dostęp 2026-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-02)]. (ang.).
  53. ↑ Harry Tafoya: Madonna / Sabrina Carpenter: “Bring Your Love” Track Review. Pitchfork, 2026-05-01. [dostęp 2026-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-01)]. (ang.).
  54. ↑ Alyssa Bailey: Sabrina Carpenter and Madonna Address Their Critics in Their New Song ‘Bring Your Love’. Elle, 2026-05-01. [dostęp 2026-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-01)]. (ang.).
  55. ↑ Joe Lynch: Here’s Why Late Rock Legend Lou Reed Has a Credit on Madonna’s ‘Confessions II’ Album. Billboard, 2026-06-08. [dostęp 2026-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-10)]. (ang.).
  56. ↑ a b c Ludovic Hunter-Tilney: Madonna is back on the dancefloor with newfound purpose in Confessions II. Financial Times, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-19)]. (ang.).
  57. ↑ a b Max Pilley: Check out Madonna’s pounding new club-ready single ‘Love Sensation’. NME, 2026-06-05. [dostęp 2026-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-06)]. (ang.).
  58. ↑ Travis Bland: Madonna Unveils Electrifying New Song “Love Sensation”: Stream. Consequence, 2026-06-04. [dostęp 2026-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-06)]. (ang.).
  59. ↑ a b c d Alim Kheraj: CONFESSIONS II: Madonna lets her guard down on the dancefloor. Crack, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-04)]. (ang.).
  60. ↑ Lucy O’Brien(inne języki): Madonna was always anti-nostalgia. But looking back on Confessions II has revitalised her music. The Guardian, 2026-07-07. [dostęp 2026-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-07)]. (ang.).
  61. ↑ a b John Earls: Madonna – Confessions II album review. Classic Pop(inne języki), 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  62. ↑ a b c d e Hunter Schwarz: For her ‘Confessions’ sequel, Madonna takes Helvetica to the club. Fast Company(inne języki), 2026-04-16. [dostęp 2026-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-29)]. (ang.).
  63. ↑ a b Dean Arcuri: ‘Put your phones down’ Crowd goes wild as Madonna brings Confession II to The Abbey. QNews(inne języki), 2026-04-27. [dostęp 2026-05-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-02)]. (ang.).
  64. ↑ Veiled Madonna Wows in Bold Bodysuit & Fishnets on New Album Cover. The Fashion Spot, 2026-04-16. [dostęp 2026-04-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-02)]. (ang.).
  65. ↑ Gil Kaufman: Madonna Teases ‘Confessions on the Dance Floor 2’ With Instrumental Song Snippet, Provocative Speaker Straddling Pic. Billboard, 2026-04-14. [dostęp 2026-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  66. ↑ Andrea Dresdale: Madonna announces 'Confessions II' release date: Details. Good Morning America, 2026-04-15. [dostęp 2026-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  67. ↑ a b Katie Atkinson: Madonna’s ‘Confessions II’ Track List Surfaces on Street Posters. Billboard, 2026-05-14. [dostęp 2026-05-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-25)]. (ang.).
  68. ↑ a b Seth Abramovitch: Madonna Invades Grindr to Promote New Album. The Hollywood Reporter, 2026-04-24. [dostęp 2026-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-25)]. (ang.).
  69. ↑ Gil Kaufman: Madonna Partners With Bilt for ‘Confessions II’ Promotion Offering One Free Month of Studio Rental in Singer’s OG Rehearsal Space. Billboard, 2026-05-27. [dostęp 2026-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-28)]. (ang.).
  70. ↑ a b c d e TikTok Celebrates Madonna’s Confessions II with Multi-part Global Campaign. TikTok, 2026-06-29. [dostęp 2026-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-29)]. (ang.).
  71. ↑ a b c Confessions II: Icon Edition. Apple Music. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-26)]. (ang.).
  72. ↑ Aaron Sugg: Madonna drops two more new songs ahead of Confessions II release and World Cup gig – LISTEN HERE. Attitude, 2026-06-26. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-26)]. (ang.).
  73. ↑ a b c Confessions II: The Film Edition. Apple Music. [dostęp 2026-06-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-30)]. (ang.).
  74. ↑ a b c Confessions II: Instrumentals. Apple Music. [dostęp 2026-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-06)]. (ang.).
  75. ↑ a b c Confessions II: Grindr Edition. Apple Music. [dostęp 2026-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-07)]. (ang.).
  76. ↑ a b c Confessions II: Afterhours Edition. Apple Music. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-07)]. (ang.).
  77. ↑ a b c d e f g Keith Caulfield: Madonna Achieves 10th No. 1 Album on Billboard 200 With ‘CONFESSIONS II’. Billboard, 2026-07-12. [dostęp 2026-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-12)]. (ang.).
  78. ↑ Mitchell Peters: Madonna & Anna Wintour Appear in ‘Confessions II’ Theatrical Promo Ahead of ‘Devil Wears Prada 2’. Billboard, 2026-05-02. [dostęp 2026-05-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-03)]. (ang.).
  79. ↑ Jogn Kell: Madonna And Absolut Mix Vodka Cocktails And Pride. Forbes, 2026-06-12. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-14)]. (ang.).
  80. ↑ Lars Brandle: Goal! Madonna and Feid Score FIFA World Cup Release With ‘Read My Lips’. Billboard, 2026-06-25. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-26)]. (ang.).
  81. ↑ Madonna joins Graham Norton for a world exclusive special on the BBC. BBC, 2026-06-12. [dostęp 2026-06-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-15)]. (ang.).
  82. ↑ How To Watch Madonna's 'Confessions II' Premiere On TikTok LIVE. iHeartRadio, 2026-06-29. [dostęp 2026-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-29)]. (ang.).
  83. ↑ Dade Hayes: Madonna Live Video Event For ‘Confessions II’ Sets TikTok Record With 2.1M Global Viewers. Deadline Hollywood, 2026-07-13. [dostęp 2026-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-13)]. (ang.).
  84. ↑ Laura Molloy: Check out Madonna’s official release of intoxicating new song ‘I Feel So Free’. NME, 2026-04-18. [dostęp 2026-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-18)]. (ang.).
  85. ↑ Xander Zellner: Madonna Earns Her First No. 1 Radio Hit in 18 Years With ‘I Feel So Free’. Billboard, 2026-05-22. [dostęp 2026-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-24)]. (ang.).
  86. ↑ Gil Kaufman: Madonna & Sabrina Carpenter Drop Club-Bangin’ ‘Bring Your Love’ After Debuting Song at Coachella. Billboard, 2026-04-30. [dostęp 2026-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-01)]. (ang.).
  87. ↑ Max Pilley: Madonna & Sabrina Carpenter share glossy music video for ‘Bring Your Love’. NME, 2026-06-15. [dostęp 2026-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-16)]. (ang.).
  88. ↑ Madonna Chart History (Billboard Global 200). Billboard. [dostęp 2026-05-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-12)]. (ang.).
  89. ↑ Gary Trust: Madonna Returns to Billboard Hot 100 With Sabrina Carpenter Collab ‘Bring Your Love’. Billboard, 2026-05-11. [dostęp 2026-05-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-11)]. (ang.).
  90. ↑ Max Persad: Olivia Dean smashes new Official Chart record for a British female artist as Rein Me In scores 10th week at Number 1. Official Charts Company, 2026-05-08. [dostęp 2026-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-08)]. (ang.).
  91. ↑ UK Radio Airplay Chart. Music Week. [dostęp 2026-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-08)]. (ang.).
  92. ↑ Daniel Welsh: Madonna's Bring Your Love Makes Radio 1 Playlist After Previous Ageism Row. HuffPost, 2026-05-01. [dostęp 2026-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-05-01)]. (ang.).
  93. ↑ Settimana #24 dal 05/06/2026 al 11/06/2026. EarOne. [dostęp 2026-06-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-28)]. (wł.).
  94. ↑ Top 50 Radios Weekly: Week 23, 2026. El portal de Música. [dostęp 2026-06-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-08)]. (ang.).
  95. ↑ Madonna & Sabrina – Bring Your Love. Ultratop. [dostęp 2026-06-28]. (fr.).
  96. ↑ Xander Zellner: Madonna Earns Second Dance Airplay No. 1 From ‘Confessions II’ With ‘Love Sensation’. Billboard, 2026-07-31. [dostęp 2026-08-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-31)]. (ang.).
  97. ↑ Katie Bain: Madonna & Kylie Minogue Team Up for Steamy ‘Love Sensation’ Remixes: Listen Now. Billboard, 2026-08-06. [dostęp 2026-08-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-08-07)]. (ang.).
  98. ↑ Margherita Conoci: Madonna 'Danceteria' | (Radio Date: 10/07/2026). Airplay Control, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-06)]. (wł.).
  99. ↑ Ethan Millman, McKinley Franklin: Sabrina Carpenter Brings Out Madonna at Coachella Weekend Two Headlining Set. The Hollywood Reporter, 2026-04-17. [dostęp 2026-04-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-18)]. (ang.).
  100. ↑ Joe Lynch: Madonna Transforms Times Square Into Pride Month Party With Surprise Grindr Pop-Up Show. Billboard, 2026-06-04. [dostęp 2026-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-05)]. (ang.).
  101. ↑ Caitlin Hustin: Madonna, Justin Bieber, BTS, Shakira Headline Jam-Packed First-Ever FIFA World Cup Final Halftime Show. The Hollywood Reporter, 2026-07-19. [dostęp 2026-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-21)]. (ang.).
  102. ↑ Mitchell Peters: Madonna Debuts New ‘Confessions II’ Songs at Star-Studded Abbey Party in West Hollywood. Billboard, 2026-04-26. [dostęp 2026-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-26)]. (ang.).
  103. ↑ Inside Madonna’s Club Confessions Paris Stop with Charli xcx, Debi Mazar, Connor Storrie, and More. W(inne języki), 2026-06-24. [dostęp 2026-06-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-25)]. (ang.).
  104. ↑ Max Pilley: Watch Madonna take to the decks with Stuart Price and daughter Lourdes and air ‘Physical Attraction’ for first time in 40 years at London ‘Club Confessions’ party. NME, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  105. ↑ Tom Skinner: “Come on, meet me on the dancefloor”: Madonna to host ‘Club Confessions’ album listening party in London. NME, 2026-06-19. [dostęp 2026-06-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-21)]. (ang.).
  106. ↑ Joe Lynch: Madonna, Stuart Price & Honey Dijon Knock Out New York City With Club Confessions. Billboard, 2026-07-12. [dostęp 2026-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-13)]. (ang.).
  107. ↑ Mitchell Peters: Madonna Brings Out Kylie Minogue for ‘Love Sensation’ Performance at WorldPride Amsterdam. Billboard, 2026-08-02. [dostęp 2026-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-08-03)]. (ang.).
  108. ↑ Steven Horowitz: Madonna to Release ‘Confessions II – The Film’ on YouTube Next Week. Variety, 2026-06-06. [dostęp 2026-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-05)]. (ang.).
  109. ↑ a b Cata Balzano: Madonna’s ‘CONFESSIONS II – The Film’ Shows Her Living a Fever-Like Dream at the Club: Watch It Now. Billboard, 2026-06-08. [dostęp 2026-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-09)]. (ang.).
  110. ↑ Hilary Lewis: Madonna Brings ‘Confessions II’ to Tribeca Festival: Short Film Features Benedict Cumberbatch, Julia Garner and “Lasers Coming Out of Every Orifice”. The Hollywood Reporter, 2026-06-06. [dostęp 2026-06-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-06)]. (ang.).
  111. ↑ a b Madonna – Confessions II. Album of the Year. [dostęp 2026-07-13]. (ang.).
  112. ↑ a b Confessions II by Madonna reviews. AnyDecentMusic?. [dostęp 2026-07-18]. (ang.).
  113. ↑ a b Confessions II by Madonna. Metacritic. [dostęp 2026-07-18]. (ang.).
  114. ↑ a b Madonna: Confessions II. AllMusic. [dostęp 2026-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-11)]. (ang.).
  115. ↑ a b Thomas H. Green: Madonna's return to the club dancefloor, 'Confessions II', mingles the generic with nuggets of gold. The Arts Desk, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  116. ↑ a b c John Murphy: Madonna – Confessions II review: “at her most focused in years”. musicOMH, 2026-07-07. [dostęp 2026-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-07)]. (ang.).
  117. ↑ a b Jeffrey Davies: Madonna’s ‘Confessions II’ Lacks Innovation. PopMatters, 2026-07-13. [dostęp 2026-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-13)]. (ang.).
  118. ↑ a b Will Hodgkinson(inne języki): Madonna: Confessions II review — is this her most personal album yet?. The Times, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  119. ↑ Daniel Welsh: Critics Are Calling Madonna's New Album Confessions II Her Best In 20 Years. HuffPost, 2026-07-02. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  120. ↑ Helen Surgenor: Madonna's back: Queen of Pop's new dance album wins over critics. CBC, 2026-07-06. [dostęp 2026-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-07)]. (ang.).
  121. ↑ Ethan Millman: Madonna Returns With Long-Awaited ‘Confessions II’. The Hollywood Reporter, 2026-07-03. [dostęp 2026-07-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-03)]. (ang.).
  122. ↑ a b Craig Jenkins: Madonna Finally Remembered She's Madonna. Vulture, 2026-07-06. [dostęp 2026-07-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-07)]. (ang.).
  123. ↑ Jordi Bardají: Gran debut en Spotify para ‘Confessions II’ de Madonna. Jenesaispop(inne języki), 2026-07-05. [dostęp 2026-07-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-06)]. (hiszp.).
  124. ↑ a b Madonna Chart History (Top Streaming Albums). Billboard. [dostęp 2026-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (ang.).
  125. ↑ a b c Andre Paine: Following Return to Warner, Madonna Scores First No.1 album and Highest Sales Week in 14 years. Music Week, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (ang.).
  126. ↑ a b Max Persad: Madonna becomes the first US female ever to earn Number 1 albums across five decades with CONFESSIONS II. Official Charts, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (ang.).
  127. ↑ Acts with the most Number 1 albums on the Official UK Chart. Official Charts, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-11)]. (ang.).
  128. ↑ a b c d e Confessions II – Madonna. Official Charts. [dostęp 2026-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-11)]. (ang.).
  129. ↑ a b BRIT Certified Awards: Confessions II – Madonna. British Phonographic Industry. [dostęp 2026-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-24)]. (ang.).
  130. ↑ Syndicat national de l’édition phonographique: À la première place du Top Albums de la semaine, « Confessions II » de Madonna avec 25 491 équivalents ventes. X, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-06]. (fr.).
  131. ↑ Syndicat national de l’édition phonographique: En exclusivité, voici les 10 premiers du Top Albums de la semaine !. X, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-06]. (fr.).
  132. ↑ Lescharts.com – Discographie Madonna. Hung Medien. [dostęp 2026-07-10]. (fr.).
  133. ↑ Sebas E. Alonson: Madonna, top 1 en España con 11.000 copias de ‘Confessions II’. Jenesaispop(inne języki), 2026-07-13. [dostęp 2026-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (hiszp.).
  134. ↑ a b OLiS – oficjalna lista sprzedaży: Albumy. Związek Producentów Audio-Video. [dostęp 2026-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-16)]. Należy wybrać tydzień 03.07.2026–09.07.2026.
  135. ↑ a b OLiS – oficjalna lista sprzedaży: Albumy fizycznie. Związek Producentów Audio-Video. [dostęp 2026-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-16)]. Należy wybrać tydzień 03.07.2026–09.07.2026.
  136. ↑ a b OLiS – oficjalna lista sprzedaży: Albumy w streamie. Związek Producentów Audio-Video. [dostęp 2026-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-16)]. Należy wybrać tydzień 03.07.2026–09.07.2026.
  137. ↑ a b OLiS – oficjalna lista sprzedaży: Albumy – winyle. Związek Producentów Audio-Video. [dostęp 2026-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-16)]. Należy wybrać tydzień 03.07.2026–09.07.2026.
  138. ↑ a b Longplay Charts vom 10. Juli 2026. Hitradio Ö3. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (niem.).
  139. ↑ a b Madonna – Confessions II. Ultratop. [dostęp 2026-07-12]. (niderl.).
  140. ↑ a b Madonna – Confessions II. Ultratop. [dostęp 2026-07-12]. (fr.).
  141. ↑ a b Lista prodaje 27. tjedan 2026. (29.06.2026. - 05.07.2026.). Toplista(inne języki), 2026-07-05. [dostęp 2026-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (chorw.).
  142. ↑ a b Madonna – Confessions II. Musiikkituottajat. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (fiń.).
  143. ↑ a b Official IFPI Charts Top-100 Albums Sales Chart (Combined) – Εβδομάδα: 27/2026. IFPI Greece. [dostęp 2026-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-15)]. (gr.).
  144. ↑ a b Madonna – Confessions II. Dutch Charts. [dostęp 2026-07-10]. (niderl.).
  145. ↑ a b Top 200 Álbuns: Semana 28 de 2026. Associação Fonográfica Portuguesa. [dostęp 2026-07-20]. (port.).
  146. ↑ a b Madonna – Confessions II. Hitparade.ch. [dostęp 2026-07-12]. (ang.).
  147. ↑ a b Album Top 40 slágerlista: 2026. 28. hét. Hivatalos magyar slágerlisták. [dostęp 2026-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-15)]. (węg.).
  148. ↑ a b Confessions II. Federazione Industria Musicale Italiana. [dostęp 2026-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-11)]. (wł.).
  149. ↑ a b Madonna – Confessions II. GfK Entertainment. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (niem.).
  150. ↑ a b Veckolista Album, vecka 28. Topplista. [dostęp 2026-07-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-24)]. (szw.).
  151. ↑ Neil Griffiths: Madonna Dominates ARIA Charts with New Album ‘Confessions II’. Rolling Stone Australia, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (ang.).
  152. ↑ a b Official Top 40 Albums: 10–16 July 2026. Official Aotearoa Music Charts. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (ang.).
  153. ↑ a b Madonna Chart History (Billboard Canadian Albums). Billboard. [dostęp 2026-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (ang.).
  154. ↑ a b 週間　アルバムランキング: 2026年08月10日付. Oricon. [dostęp 2026-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-08-05)]. (jap.).
  155. ↑ a b 週間　洋楽アルバムランキング: 2026年07月13日付. Oricon. [dostęp 2026-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-08-05)]. (jap.).
  156. ↑ Next Big Thing award winners in the 2026 Queerties. Queerty(inne języki). [dostęp 2026-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-08)]. (ang.).
  157. ↑ a b c Confessions II. Apple Music. [dostęp 2026-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-02)]. (ang.).
  158. ↑ a b c d e Confessions II. Madonna.com. [dostęp 2026-07-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-04)]. (ang.).
  159. ↑ HS. Amerykańskie Stowarzyszenie Kompozytorów, Autorów i Wydawców. [dostęp 2026-07-09]. (ang.).
  160. ↑ CONFESSIONS II – 12-track Standard Vinyl LP + Bring Your Love 7" [Store Exclusive]. Madonna.com. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-05)]. (ang.).
  161. ↑ CONFESSIONS II / Madonna. Tidal. [dostęp 2026-07-02].
  162. ↑ ARIA Top 50 Albums for week of 13 July 2026. Australian Recording Industry Association. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (ang.).
  163. ↑ Confessions II. IFPI Czech Republic. [dostęp 2026-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-13)]. (cz.).
  164. ↑ Album Top-40: Uge 27 - 2026. Hitlisten(inne języki). [dostęp 2026-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (duń.).
  165. ↑ Top Albums (Semaine du 10 juillet 2026). Syndicat national de l’édition phonographique. [dostęp 2026-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-13)]. (fr.).
  166. ↑ Madonna – Confessions II. El portal de Música. [dostęp 2026-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07013)]. (ang.).
  167. ↑ 週間　デジタルアルバムランキング: 2026年07月13日付. Oricon. [dostęp 2026-07-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-08)]. (jap.).
  168. ↑ Download Albums: 2026/07/15 公開. Billboard Japan. [dostęp 2026-07-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-16)]. (jap.).
  169. ↑ Download Albums: 2026/07/08 公開. Billboard Japan. [dostęp 2026-07-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-09)]. (jap.).
  170. ↑ 2026 28-os savaitės klausomiausi (TOP 100). Agata, 2026-07-10. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (lit.).
  171. ↑ Offizielle Deutsche Charts: Top 20 Pop-Charts – 10 Juli, 2026. GfK Entertainment. [dostęp 2026-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-13)]. (niem.).
  172. ↑ Album topp 100: Uke 28, 2026. Topplista. [dostęp 2026-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-10)]. (norw.).
  173. ↑ Confessions II. IFPI Czech Republic. [dostęp 2026-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-13)]. (cz.).
  174. ↑ Madonna Chart History (Billboard 200). Billboard. [dostęp 2026-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (ang.).
  175. ↑ Madonna Chart History (Top Album Sales). Billboard. [dostęp 2026-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (ang.).
  176. ↑ Madonna Chart History (Top Vinyl Albums). Billboard. [dostęp 2026-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (ang.).
  177. ↑ Madonna Chart History (Top Dance Albums). Billboard. [dostęp 2026-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-14)]. (ang.).
  178. ↑ Madonna - Confessions II (Target Exclusive, Vinyl). Target Corporation. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-19)]. (ang.).
  179. ↑ Confessions II (Amazon Exclusive). Amazon. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-27)]. (ang.).
  180. ↑ Confessions II [Translucent Red Vinyl]. Barnes & Noble. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-19)]. (ang.).
  181. ↑ Confessions II [Indie Exclusive White with Alternate Cover]. Record Store Day(inne języki). [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-19)]. (ang.).
  182. ↑ CONFESSIONS II - Grindr Exxxclusive Picture Disc. Warner Records. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-06-26)]. (ang.).
  183. ↑ Confessions II – 16-track Standard Cassette. Madonna.com. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  184. ↑ CONFESSIONS II – 16-track Standard CD. Madonna.com. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  185. ↑ Confessions II – 12-track Standard Vinyl LP. Madonna.com. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  186. ↑ CONFESSIONS II – 16-track Numbered Deluxe 2LP Set – D2C Exclusive. Madonna.com. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  187. ↑ Confessions II - 12-track Vinyl Picture Disc – D2C Exclusive. Madonna.com. [dostęp 2026-06-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-15)]. (ang.).
  188. ↑ Confessions II / コンフェッションズ II（通常盤. Warner Music Japan. [dostęp 2026-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-15)]. (jap.).
  189. ↑ Confessions II / コンフェッションズ II（生産限定デラックス盤）. Warner Music Japan. [dostęp 2026-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-07-15)]. (jap.).

Linki zewnętrzne

Madonna
Albumy studyjne
Ścieżki dźwiękowe
Albumy koncertowe
Kompilacje
Remix albumy
Minialbumy
Wydawnictwa limitowane
Albumy koncertowe wideo
Kompilacje wideo
Trasy koncertowe
Koncerty
Filmy fabularne
Filmy dokumentalne
Fundacje
Pozostałe

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.