przed 14 marca 1593 Vic-sur-Seille
30 stycznia 1652 Lunéville
francuska
malarstwo
barok
Georges de La Tour (ur. przed 14 marca 1593 w Vic-sur-Seille, zm. 30 stycznia 1652 w Lunéville) – malarz francuski okresu baroku.
Przez długi czas zapomniany, został ponownie odkryty na początku XX wieku. Znany jest przede wszystkim z obrazów nocnych, takich jak Maria Magdalena, Nowo narodzony, Hiob czy Święty Sebastian, utrzymanych w charakterystycznej kolorystyce i oświetlanych jedynie światłem świecy. Tworzył także sceny dzienne, z żebrakami, starcami i scenami gry w karty.
O jego życiu wiadomo niewiele. Kwestia edukacji pozostaje niewyjaśniona, podobnie jak ewentualna podróż do Włoch lub Holandii. Mieszkał w Lotaryngii wraz z liczną rodziną, zmarł podczas epidemii.
O życiu prywatnym artysty wiadomo niewiele, podobnie jest z jego wykształceniem. Był synem piekarza Jeana de La Toura i Sybille (Isabelle) Melian, córki i siostry piekarzy. Jego rodzice należeli do warstwy rzemieślników i drobnych właścicieli. Georges miał starszego brata Jacoba oraz młodsze rodzeństwo. Brak jest informacji o jego dzieciństwie i wczesnej młodości, w tym także o edukacji. Być może najpierw uczył się w rodzinnym Vic, w którym w 1611 roku malarz nazwiskiem Dogoz miał jakiegoś ucznia. Nie wiadomo jednak, czy on albo inny malarz działał w Vic przed ta datą, gdy Georges musiał zacząć swoją naukę (a o zawodzie i miejscu nauki decydowano zazwyczaj w wieku 12-13 lat)[1]. Może więc uczył się w pobliskim Nantes, gdzie działali m.in. Jacques Bellange i Claude Israël.
Około 1610 roku pierwszy etap edukacji powinien był mieć za sobą. Jeśli zatem wyjechał do Włoch, Paryża czy Holandii, jak przypuszcza część badaczy, to musiało to mieć miejsce między 1610 a 1616 rokiem. Z 1616 roku pochodzi bowiem wzmianka, z której wynika, że malarz był wówczas w Vic. Od 1616 roku w źródłach pojawia się często – nieobecność wzmianek z wcześniejszego okresu mogła być spowodowana właśnie owym wyjazdem, po którym wrócił do kraju, kończąc swoją edukację. Malarze lotaryńscy z tego samego pokolenia, co La Tour, niemal bez wyjątku odbywali zagraniczne podróże. Byłoby więc szczególnym odstępstwem od przyjętego zwyczaju, gdyby La Tour tego nie zrobił[2]. Część badaczy sugeruje, że faktycznie odbył podróż do Włoch, inni przypuszczają, że styl Caravaggia, którego wpływ widać w jego dziełach, mógł poznać za pośrednictwem twórczości holenderskich caravaggionistów, np. Hendricka Terbrugghena.
W 1617 młody malarz ożenił się z Dianą Le Nerf (ur. 1591), córką urzędnika książęcego, miejscowego bogacza. W 1619 urodził się ich pierwszy syn Philippe; nazwiska jego rodziców chrzestnych wskazują, że La Tour zaczął się obracać w środowisku najzacniejszych mieszkańców. Rok później rodzina przeniosła się do Lunéville, rodzinnego miasta Diany, gdzie La Tour przyjął ucznia. Zapiski z kolejnych lat podają nazwiska jego kolejnych uczniów. W 1619 na świat przyszedł ich syn, Philippe, a w 1621 drugi syn - Étienne, który tak jak ojciec został malarzem. Do 1636 roku urodziło się jeszcze ośmioro dzieci La Tourów, łącznie dziesięcioro – pięciu synów i pięć córek, z których malarza przeżył najprawdopodobniej tylko wspomniany już syn Étienne i dwie córki[3].
W latach 1623–24 dwa obrazy La Tour kupił książę Lotaryngii. W 1631 Lotaryngia stała się miejscem walk wojny trzydziestoletniej, podczas której znacząco ucierpiała. W 1636 Lunéville nawiedziła epidemia dżumy. Na temat tego okresu działalności artysty wiadomo niewiele; wzmianki w dokumentach z tego czasu są nieliczne (być może opuścił miasto). Jedna z hipotez głosi, że La Tour wyjechał wówczas do Paryża, gdyż począwszy od 1639 r. posługiwał się tytułem peintre ordinaire du roi (malarz królewski), który mógł zdobyć właśnie w trakcie pobytu w Paryżu[4]. Bez wątpienia w Lunéville był w 1643 r., co poświadczają źródła. Okres kolejnych dziesięciu lat to dla malarza czas prosperity i powodzenia; La Tour jest zamożny i poważany, wykonuje kilka obrazów dla gubernatora Lotaryngii.
15 stycznia, zapewne podczas epidemii, zmarła żona artysty, a 30 stycznia 1652 roku i on sam.
Po śmierci powoli popadał w zapomnienie. Jego nazwisko pojawiało się w inwentarzach i pojedynczych wzmiankach, w tym u Dom Calmeta w Bibliothèque lorraine, ou histoire des hommes illustres qui ont fleuri en Lorraine (1751), którego krótka notka ocaliła La Toura od zupełnego zapomnienia. Wymieniony został tam jako Claude La Tour. Informacje Dom Calmeta w zasadzie bez zmian powtarzali liczni autorzy XVIII i XIX-wieczni. Stopniowe odkrywanie jego twórczości rozpoczęło się w 2. połowie XIX wieku, m.in. w związku z rozwojem muzealnictwa i opracowywaniem muzealnych zbiorów. Zanim rozpoczęły się ściśle naukowe badania, o dziełach La Toura pisali m.in. Stendhal, który w 1837 roku odwiedził Muzeum w Nantes i opisał Lirnika, przypisując go Murillowi lub Velazquezowi oraz Hippolyte Taine, który w Carnet de Voyage. Notes sur la province, 1863-1865 zamieścił opis Nowo narodzonego, atrybuowanego wówczas braciom Le Nain. W 1863 roku architekt Alexandre Joly napisał artykuł[5], zbierający dane o malarzu. Joly, nie znając wtedy żadnego obrazu La Toura, napisał: ...pewnego dnia odkryjemy może, na ścianach jakiegoś wiejskiego kościoła, zniszczone płótno tego artysty...[6]. Tak też się stało. Po kilku dalszych wzmiankach o la Tourze, przełomem była publikacja niemieckiego historyka sztuki Hermanna Vossa z 1915 roku[7], w której autor omówił dwa sygnowane obrazy (Anioł ukazujący się św. Józefowi i Zaparcie się św. Piotra) i przypisał La Tourowi Nowo narodzonego. W swoim drugim artykule z 1931 roku, Voss atrybuował La Tourowi Oszusta, Lirnika z Nantes i dwa obrazy ze św. Hieronimem.
Pierwszą wystawą, na której eksponowano jego dzieła, była wystawa w Royal Academy w Londynie w 1932 roku, na której pokazano Oszusta z asem karo i Nowo narodzonego. Jednak szeroka publiczność poznała La Toura przede wszystkim dzięki ekspozycji Peintres de la Réalité w Paryżu w 1934 roku, na której wystawiono już 12 dzieł tego malarza. Pierwsza wystawa monograficzna została zorganizowana w 1972 r. w Orangerie w Paryżu; zaprezentowano na niej niemal wszystkie dzieła wówczas atrybuowane malarzowi bądź z nim wiązane. Kolejne lata i prace uczonych (takich jak Jacques Thuillier) przyniosły dalsze atrybucje i pogłębienie wiedzy o twórczości tego artysty. Jego oeuvre wzbogaciło się również za sprawą odkryć nieznanych dzieł, takich jak np. Święty Jan Chrzciciel na pustyni w latach 90. XX wieku. Druga wystawa monograficzna, również gromadząca niemal cały dorobek La Toura, prezentowana była na przełomie 1997 i 1998 r. w Galeries nationales du Grand Palais w Paryżu.
Georges de La Tour, tworzący w podobnym okresie co Jacques Callot i bracia Le Nain, wykształcił indywidualny, charakterystyczny styl. Ze względu na swoje zainteresowanie światłem jest uznawany [kto?]za jednego z najbardziej oryginalnych kontynuatorów twórczości Caravaggia. Nocne sceny są zazwyczaj oświetlane świeczką, która nadaje obrazom ciepłego kolorytu. Obok nokturnów (z którymi zazwyczaj jest kojarzony) malował także sceny przy świetle dziennym. Postaci na jego płótnach są lekko uproszczone, zgeometryzowane. Kompozycje są statyczne, a dominujący nastrój to powaga i skupienie. Malarz przedstawiał sceny religijne (świętych, apostołów, Boże Narodzenie) oraz świeckie (grę w karty, starców).
Z jego nazwiskiem współcześni badacze łączą kilkadziesiąt obrazów[8], jednak tylko część z nich (np. z powodu obecności sygnatury) bezsprzecznie uważa się za namalowane jego ręką. Autorstwo pozostałych stanowi punkt sporny między historykami sztuki.
Tylko dwa jego obrazy opatrzone są datą (są to: Skrucha św. Piotra 1644 i Zaparcie się św. Piotra 1650), co w znaczący sposób utrudnia chronologiczne uporządkowanie jego twórczości. Datowanie obrazów La Toura jest więc również kwestią sporną.
La Tour najpierw malował sceny dzienne, a w późniejszym okresie nocne. Obrazy dzienne charakteryzują się dużym realizmem (czasem wręcz groteskowym), zamiłowaniem do kaligraficznych linii. Źródeł tej pierwszej maniery malarskiej upatruje się w twórczości Jacques’a Bellange’a i innych artystów z Nantes z początku XVII wieku[9]. Prawdopodobnie pierwsze jego dzieła, datowane na lata 20. XVII wieku, to wizerunki starców (Starzec i Stara kobieta) i seria przedstawiająca Chrystusa i 12 apostołów (zachowana częściowo w formie kopii). Do początkowego okresu twórczości zalicza się też kilka wizerunków św. Hieronima, dalej Bójkę muzykantów, Lirnika zw. też Kobziarzem i Ślepego grajka. La Tour namalował też kilka obrazów dziennych o nieco innej tematyce, takich jak Oszust z asem treflowym, Oszust z asem karo, Wróżka – wszystkie trzy datowane są na lata 20. lub 30. XVII.
Przełomem w twórczości La Toura miała być wojna w Lotaryngii, która doprowadziła do zmiany ze scen dziennych na nokturny[10]. Obrazy nocne są bardziej monumentalne niż dzienne, twarze postaci są stypizowane, ich sylwetki zgeometryzowane, a zbędne elementy usunięte. Grupa nokturnów obejmuje co najmniej cztery przedstawienia św. Marii Magdaleny, obrazy: Anioł ukazujący się św. Józefowi, Święty Józef cieśla, Święty Sebastian opłakiwany przez św. Irenę (znanych jest kilka egzemplarzy), Narodzenie, Pokłon pasterzy, Kobieta z pchłą, Hiob wyszydzany przez żonę, Skrucha św. Piotra, Zaparcie się św. Piotra, Gracze w kości.
Autorstwo wymienionych prac nie budzi na ogół wątpliwości. Istnieje cały szereg obrazów, które nie są powszechnie atrybuowane La Tourowi; część z nich uważa się [kto?]za prace uczniów bądź naśladowców albo za kopie. Do dzieł o niepewnym autorstwie należą m.in. U lichwiarza (Lwowska Galeria Sztuki), Święty Sebastian opatrywany przez św. Irenę (Musée des Beaux-Arts, Orlean), Znalezienie ciała św. Aleksego (dwa obrazy: w Musée Lorrain, Nancy i National Gallery of Ireland, Dublin). Ponadto w zbiorach Bibliothèque national de France w Paryżu zachowały się trzy grafiki nieznanego autorstwa, wykonane prawdopodobnie według zaginionych dzieł La Toura (Ekstaza św. Franciszka, Maria Magdalena, Święte Niewiasty czuwające nad Dzieciątkiem[11].
Poniższa lista nie jest – biorąc pod uwagę powyższe zastrzeżenia – kompletna i nie obejmuje dzieł szczególnie wątpliwych oraz zachowanych we fragmentach. Podane daty powstania dzieł są jedną z propozycji występujących w literaturze[12]; ponieważ zagadnienie to jest także przedmiotem sporu, datowanie może się różnić w zależności od badacza czy publikacji.
ستان بوش (بالإنجليزية: Stan Bush) معلومات شخصية الميلاد 10 يوليو 1953 (70 سنة) أورلاندو، فلوريدا مواطنة الولايات المتحدة الحياة العملية المهنة مغني، وعازف قيثارة، ومغن مؤلف، وملحن المواقع الموقع الموقع الرسمي IMDB صفحته على IMDB[1][2] تعديل م
This article does not cite any sources. Please help improve this article by adding citations to reliable sources. Unsourced material may be challenged and removed.Find sources: Murder Twice Told – news · newspapers · books · scholar · JSTOR (March 2015) (Learn how and when to remove this template message) Murder Twice Told First editionAuthorDonald HamiltonCountryUnited StatesLanguageEnglishGenreThrillerPublisherRinehart & CompanyPublication date1950M…
YaksaManibadrayaksaMudgarpaniyaksaArca Manibadrayaksa dari tahun 150 Pramasehi dan arca Mudgarpaniyaksa dari tahun 100 Pramasehi, setinggi kira-kira dua meter.[1] Tangan kanan Mudgarpaniyaksa menggenggam sebatang gada mudgar, sementara tangan kirinya menatang sosok mini seorang pemuja atau seorang kanak-kanak yang sedang mengaturkan sembah.[2][3]Karya seni Mandura, Museum Mandura Yaksa (Dewanagari: यक्ष; ,IAST: Yakṣa,; bahasa Pali: yakha) adal…
بطولة العالم للشطرنج 1966معلومات عامةالرياضة شطرنج البطولة بطولة العالم للشطرنج النسخة 25 الفترة 1966 البداية 9 أبريل 1966 النهاية 9 يونيو 1966 البلد روسيا المكان موسكو الموسمالبطل ديكران بيدروسيان المواسمبطولة العالم للشطرنج 1963 بطولة العالم للشطرنج 1969 تعديل - تعديل مصدري - تعديل و
Хіросімська меморіальна церемонія миру (яп. 広島平和記念式典) — щорічна японська традиція, присвячена трагічним подіям початку атомного бомбардування японськіх міст Сполученими Штатами. Кожні 6 серпня, «День падіння бомб» (англ. A-Bomb Day), місто Хіросіма проводить Меморіальну ц…
1965 studio album by Ray BryantSoulStudio album by Ray BryantReleased1965Recorded1964StudioNew York CityGenreJazzLength41:59LabelSue LP/STLP-1036ProducerJuggy MurrayRay Bryant chronology Cold Turkey(1964) Soul(1965) Gotta Travel On(1966) Soul is an album by pianist Ray Bryant released on Sue Records in 1965.[1][2][3] Reception Professional ratingsReview scoresSourceRatingAllmusic[4]The Penguin Guide to Jazz Recordings [5] The Allmusic review stated…
Film character Fictional character Beatrix KiddoThe BrideKill Bill characterThe Bride in Kill Bill: Volume 1First appearanceKill Bill: Volume 1 (2003)Last appearanceKill Bill: Volume 2 (2004)Created byQuentin TarantinoUma ThurmanPortrayed byUma ThurmanIn-universe informationFull nameBeatrix KiddoAliasBlack MambaArlene MachiavelliThe BrideMommyGenderFemaleOccupationAssassinChildrenB.B. (daughter)NationalityAmerican Beatrix the Bride Kiddo (codename: Black Mamba) is the protagonist of the martial …
1996 compilation album by Various artistsThe Rough Guide to Scottish MusicCompilation album by Various artistsReleased2 July 1996GenreWorld, Scottish musicLength73:02LabelWorld Music NetworkFull series chronology Global Partnership II(1995) The Rough Guide to Scottish Music(1996) Best of Africa(1995) Complete list The Rough Guide to Scottish Music is a world music compilation album originally released in 1996. The third release of the World Music Network Rough Guides series,[1] i…
Wappen des Marquess of Winchester Marquess of Winchester ist ein erblicher britischer Adelstitel in der Peerage of England. Historischer Familiensitz der Marquesses war unter anderem Basing House in Hampshire. Inhaltsverzeichnis 1 Verleihung 2 Nachgeordnete Titel 3 Weitere Titel 4 Liste der Marquesses of Winchester 4.1 Marquesses of Winchester (1551) 5 Literatur 6 Weblinks Verleihung William Paulet, 1. Marquess of Winchester Der Titel wurde am 11. Oktober 1551 für den Staatsmann William Paulet,…
1 Tawarikh 12Kitab Tawarikh (Kitab 1 & 2 Tawarikh) lengkap pada Kodeks Leningrad, dibuat tahun 1008.KitabKitab 1 TawarikhKategoriKetuvimBagian Alkitab KristenPerjanjian LamaUrutan dalamKitab Kristen13← pasal 11 pasal 13 → 1 Tawarikh 12 (atau I Tawarikh 12, disingkat 1Taw 12) adalah bagian dari Kitab 1 Tawarikh dalam Alkitab Ibrani dan Perjanjian Lama di Alkitab Kristen. Dalam Alkitab Ibrani termasuk dalam bagian Ketuvim (כְּתוּבִים, tulisan).[1][2] Teks …
Census-designated place in New Hampshire, United StatesContoocook, New HampshireCensus-designated placeContoocook Railroad DepotNickname: Tooky[1]Location in Merrimack County and the state of New Hampshire.Coordinates: 43°13′25″N 71°42′53″W / 43.22361°N 71.71472°W / 43.22361; -71.71472CountryUnited StatesStateNew HampshireCountyMerrimackTownHopkintonArea[2] • Total2.40 sq mi (6.22 km2) • Land2.30 …
Water-based sport This article is about competitive swimming. For the general article on human movement in the water, see Swimming. Swimmer redirects here. For other uses, see Swimmer (disambiguation). SwimmingStart of the 4 × 100 meters men's relay during the 2008 Summer Olympics in BeijingHighest governing bodyWorld AquaticsFirst competitions1930sCharacteristicsContactNoTeam membersTeam or individualsVenue Natatorium open-water PresenceCountry or regionWorldwideOlympic1896World…
Bukit SundiKecamatanHamparan Persawahan di Nagari Kinari Bukit SundiNegara IndonesiaProvinsiSumatera BaratKabupatenSolokPemerintahan • Camat-Populasi • Total- jiwaKode Kemendagri13.02.08 Kode BPS1303090 Luas- km²Nagari/kelurahan5 Bukit Sundi (ditulis juga sebagai Bukik Sundi) adalah sebuah kecamatan di Kabupaten Solok, Sumatera Barat, Indonesia. Kecamatan ini berjarak sekitar 33 kilometer berkendara dari ibukota kabupaten Solok ke arah utara atau 8 kilometer tenggar…
Environment Public Authority - KuwaitEnvironment Public Authority - KuwaitGovernment Institution overviewFormed1995; 28 years ago (1995)JurisdictionKuwaitHeadquartersIndustrial ShuwaikhMottoتسوى نحميها It's worth protectingGovernment Institution executiveAbdullah Al-Ahmad Al-Humoud Al-Sabah, Director GeneralWebsitehttp://www.epa.org.kw The Environment Public Authority of Kuwait is an independent governmental organization dedicated to environmental action, and domestic…
Former official residence of the president of Haiti Haitian National PalacePalais National Haïtien Palè Nasyonal AyisyenThe National Palace of Haiti in 2006, four years prior to its collapse.Former namesImperial PalaceGeneral informationStatusDestroyedTypeExecutiveArchitectural styleVictorianLocationChamps-de-MarsAddress6110 Avenue de la RepubliqueTown or cityPort-au-PrinceCountryHaitiCoordinates18°32′35.2″N 072°20′19.9″W / 18.543111°N 72.338861°W / 18.54311…
Bencana kelaparan Kazakhstan 1932–1933Sebuah kubus di situs monumen masa depan para korban bencana kelaparan Uni Soviet (1931–1933) di tengah Almaty, Kazakhstan.NegaraKazakhstanLokasiSeluruh belahan negeriPeriode1930-33[1]Total kematian1.5 to 2.3 juta[2]PenyebabDisebabkan oleh Sovietisasi di bawah naungan Filipp Goloshchekin yang menyebabkan orang-orang Kazakh menyebut bencana kelaparan tersebut sebagai Genosida GoloshchekinAkibatOrang Kazakhs berkurang dari 60% menjadi 38% d…
لمعانٍ أخرى، طالع إحسان (توضيح). إحسان عبد القدوس كاتب الحب والحرية معلومات شخصية اسم الولادة إحسان محمد عبد القدوس أحمد رضوان الميلاد 1 يناير 1919 الوفاة 12 يناير 1990 (71 سنة) الجنسية مصري الأولاد محمد إحسان عبد القدوس الأب محمد عبد القدوس الأم روز اليوسف الحياة ال…
British politician (born 1970) This article is about the MP for Monmouth. For the MP for Haltemprice and Howden, see David Davis (British politician). The Right HonourableDavid TC DaviesMPOfficial portrait, 2022Secretary of State for WalesIncumbentAssumed office 25 October 2022Prime MinisterRishi SunakPreceded byRobert BucklandParliamentary Under-Secretary of State for WalesIn office16 December 2019 – 25 October 2022Prime MinisterBoris JohnsonLiz TrussPreceded byKevin FosterSuccee…
Award Award 2022 Nobel Prize in LiteratureAnnie Ernauxfor the courage and clinical acuity with which she uncovers the roots, estrangements and collective restraints of personal memoryDate 6 October 2022 (2022-10-06) (announcement) 10 December 2022 (ceremony) LocationStockholm, SwedenPresented bySwedish AcademyWebsiteOfficial website ← 2021 · Nobel Prize in Literature · 2023 → The 2022 Nobel Prize in Literature was awarded to the French author Anni…
Yungoos dan GumshoosTokoh PokémonPermainanperdanaPokémon Sun and Moon (2016)DidesainolehTidak diketahui, diselesaikan oleh Ken SugimoriPengisi suaraKaito IshikawaInformasiSpesiesPokémon LuwakJenis kelamin♂ Jantan / ♀ BetinaAsalAlola (Generasi VII)KategoriNormal Entri PokédexNo. 734 (Yungoos)No. 735 (Gumshoos) Yungoos[a] dan Gumshoos[b] adalah karakter fiksi dan spesies dalam waralaba media Pokémon yang dimiliki oleh Nintendo dan Game Freak. Mereka memulai debutnya dalam …
Lokasi Pengunjung: 3.143.25.113