Cezary Jan Morawski
5 czerwca 1954 Szczecin
aktor, wykładowca
Anna Zagórska
od 1976
Cezary Jan Morawski (ur. 5 czerwca 1954 w Szczecinie) – polski aktor telewizyjny, filmowy i teatralny; prodziekan Wydziału Aktorskiego Akademii Teatralnej w Warszawie (1996–2002), skarbnik Związku Artystów Scen Polskich (1999–2002), dyrektor Teatru Polskiego we Wrocławiu (2016–2018).
Zadebiutował 21 marca 1976 rolą Maski 3 w Gdy rozum śpi Antonio Buero Vallejo w reżyserii Andrzeja Wajdy[1]. W 1977 ukończył studia na Wydziale Aktorskim warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza i związał się z Teatrem Współczesnym w Warszawie. W 1988 został aktorem Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera. W 1997 przestał występować na deskach Powszechnego i był kolejno związany z: Teatrem im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu, Teatrem Syrena w Warszawie, Teatrem Dramatycznym im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku i Teatrem Ochoty. W ostatnich latach występował przede wszystkim na deskach farsowego Teatru Capitol w Warszawie. Ponadto reżyserował na deskach UBS Theater Schwedt (Niemcy) oraz Teatru na Pohulance (Litwa)[1]. Jest także aktorem w stowarzyszeniu teatr tm, prowadzonym przez Tomasza Mędrzaka.
Był stypendystą Instytutu Teatralnego Uniwersytetu Wiedeńskiego[2]. W 2000 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w działalności społecznej i charytatywnej na rzecz środowiska artystycznego. Za rolę w spektaklu Moja Dusza otrzymał z rąk prezydenta Lecha Wałęsy honorowy tytuł „Ambasador Sybiraków” przyznawany przez Światowy Zjazd Sybiraków. Jest jednym z bohaterów książki Siła codzienności.
W latach 1977–2015 był wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej, gdzie pełnił także funkcje pełnomocnika rektora ds. współpracy międzynarodowej oraz prodziekana Wydziału Aktorskiego (1996–2002). Był dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Festiwalu Szkół Teatralnych ITSelF w Warszawie, a także przewodniczącym Rady Artystycznej Festiwalu ITSelF. Od 2013 wykłada na Wydziale Wokalno-Aktorskim Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie oraz Akademii Muzycznej w Gdańsku[2][3].
W latach 1999–2002, za prezesury Kazimierza Kaczora, był skarbnikiem Związku Artystów Scen Polskich. W 2005 Zarząd Główny ZASP pozbawił Morawskiego członkostwa w stowarzyszeniu[4]. W 2001 Morawski i Kaczor narazili ZASP na ponad 9,2 mln zł strat[5][6][7][8]. W wyniku procesu i odwołania w tej sprawie, w 2011 wydział odwoławczy Sądu Okręgowego w Warszawie utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego Warszawa-Śródmieście, oddalając wszystkie apelacje, zarówno oskarżonych, jak i prokuratorską[5]. Sąd wprawdzie uznał winę oskarżonych, ale jednocześnie warunkowo umorzył postępowanie na okres próbny jednego roku, ponieważ działanie oskarżonych było wynikiem naruszenia zasad ostrożności, a nie umyślnego działania i zaznaczył, że nikt nie zarzuca oszustwa, a ich wina miała charakter nieumyślny; orzeczenie jest prawomocne[5][9].
1 września 2016 został dyrektorem Teatru Polskiego we Wrocławiu[10][11][12]. Jego wybór na stanowisko dyrektora teatru spotkał się z protestem zespołu i środowisk twórczych, był on spowodowany prawomocnym wyrokiem kandydata, zaproponowanym programem artystycznym oraz zdaniem przeciwników kandydatury Morawskiego nieprawidłowościami w procedurze konkursowej, na które wskazał m.in. reżyser Krystian Lupa[13][14][15][16][17][18][19][20][21][22].
Od początku pełnienia funkcji dyrektora, na deskach Teatru Polskiego zaprezentował spektakle prywatnych teatrów, m.in. Powrót Norwida (tarnowski Teatr Nie Teraz), Bar pod Zdechłym Psem (Teatr Kamienica, Kujawsko-Pomorski Impresaryjny Teatr Muzyczny), Baśnie Pana Perrault (wrocławski Teatr Artenes) oraz Edukację Rity i Na pełnym morzu (teatr tm)[23][24][25]. Pierwszą premierą za jego dyrekcji był Chory z urojenia Moliera w reżyserii Janusza Wiśniewskiego[26][27][28]. Ponadto odmówił wyjazdu spektaklu Wycinka w reż. Krystiana Lupy na festiwale w Budapeszcie, Montrealu i Quebecu[29][30][31].
10 lutego 2017 wszczęto wobec Morawskiego procedurę odwoławczą ze stanowiska dyrektora teatru[32][33][34].
W październiku 2018 upubliczniono wyniki kontroli wrocławskiego oddziału Najwyższej Izby Kontroli, z których wynikało, iż Morawski niezgodnie z prawem płacił sobie za działalność aktorską, scenograficzną i reżyserską, a także wydatkował środki publiczne i zaciągał zobowiązania z przekroczeniem limitów wyznaczonych w planach finansowych teatru[35][36][37]. Kontrola NIK wykazała również znaczący spadek liczby widzów Teatru Polskiego we Wrocławiu[38]. Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego wskazał zaś na ponad milionowe zadłużenie sceny[39][40][41]. 26 listopada 2018 został odwołany z funkcji dyrektora teatru[42][43].
Żonaty z aktorką Anną Zagórską[44]. Jego synem z pierwszego małżeństwa z Joanną Morawską jest Tomasz Morawski, producent filmowy. Ma także córkę[44].
Lokasi Pengunjung: 52.15.83.130