Byrsinus pilosulus

Byrsinus pilosulus
(Klug, 1845)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Rodzina

ziemikowate

Podrodzina

Cydninae

Plemię

Geotomini

Rodzaj

Byrsinus

Gatunek

Byrsinus pilosulus

Synonimy
  • Cydnus pilosulus Klug, 1845
  • Cydnus lacconotus Fieber, 1861
  • Cydnus dilutus Ferrari, 1874
  • Aethus karachiensis Ahmad, Moizuddin et Khan, 1979 (nomen nudum)
  • Aethus karachiensis Moizuddin et Ahmad, 1990

Byrsinus pilosulusgatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny ziemikowatych i podrodziny Cydninae.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1845 roku przez Johanna Ch.F. Kluga pod nazwą Cydnus pilosulus. Jako miejsce typowe wskazano egipską Aleksandrię[1][2][3]. Opisany w 1861 roku przez Franza Xavera Fiebera Cydnus lacconotus[4] zsynonimizowany został z omawianym taksonem w 1917 roku przez Gezę Horvátha[5], a opisany w 1874 roku przez Pietra M. Ferrariego Cydnus dilutus[6] zsynonimizowany został z nim w 1881 roku przez Victora A. Signoreta[7]. W 1990 M. Moizuddin i Imtiaz Ahmad opisali formalnie gatunek Aethus bipunctatus[8] (wspominany wcześniej bez opisu[9][3]). Zsynonimizowany został on z omawianym taksonem w 1993 roku przez Jerzego A. Lisa. Autor ten przeniósł ponadto omawiany takson do rodzaju Byrsinus[9].

Pluskwiak osiągający od 3,3 do 4,1 mm długości ciała. Głowa jest kasztanowa do czarniawobrązowej. Nadustek ma przed wierzchołkiem osadzone dwie krótkie, kołkowate szczecinki. Każdy policzek ma w sąsiedztwie krawędzi od 6 do 9 krótkich szczecinek kołkowatych i od 2 do 7 długich szczecinek włosowatych. Poza tym powierzchnia policzków jest wyraźnie punktowana. Przedplecze jest ciemnobrązowe, kasztanowe lub czarniawobrązowe, w sąsiedztwie bocznych krawędzi wyposażone w od 18 do 29 par punktów szczecinkowych (chetoporów). Szczecinek brak na ubarwionych tak jak przedplecze tarczce i przykrywkach, tylko na krawędziach kostalnych półpokryw występuje po od 11 do 25 punktów szczecinkowych (chetoporów)[9].

Owad palearktyczny o rozmieszczeniu śródziemnomorsko-środkowoazjatyckim[9]. W Europie znany jest z Hiszpanii, Francji, Włoch, Malty, Węgier, Serbii, Rumunii i Grecji[10][3]. Niepewne doniesienie pochodzi z Niemiec[3]. W Afryce notowany jest z Madery, Wysp Kanaryjskich, Wysp Zielonego Przylądka, Maroka, Mauretanii, Algierii, Tunezji, Libii, Egiptu i Sudanu. W Azji znany jest z Syrii, Jordanii, Izraela, Synaju, Arabii Saudyjskiej, Jemenu (w tym z Sokotry), Omanu, Iraku, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu, Iranu, Afganistanu, Pakistanu i Indii[3][10].

Przypisy

  1. J.C.F. Klug: Symbolae physicae, seu icones et descriptiones insectorum, quae ex itinere per Africam borealem et Asiam occidentalem F.G. Hemprich et C.H. Ehrenberg studio novae aut illustratae redierunt 5: sign. Berlin: A-l. Mittler, 1845, s. 43.
  2. Berend Aukema (red.): Byrsinus pilosulus (Klug, 1845). [w:] Catalogue of Palearctic Heteroptera [on-line]. Naturalis Biodiversity Center. [dostęp 2025-12-17].
  3. a b c d e Jerzy Adrian Lis. Burrower bugs of the Old World - a catalogue (Hemiptera: Heteroptera: Cydnidae). „Genus”. 10 (2), s. 165-249, 1999. 
  4. F.X. Fieber: Die europäischen Hemiptera. Halbflügler. (Rhynchota Heteroptera.). Wien: Gerold's Sohn, 1861, s. 363.
  5. G. Horváth. Heteroptera palaearctica nova vel minus cognita. I. „Annales Historico-Naturales Musei Nationalis Hungarici”. 15, s. 365-381, 1917. 
  6. P.M. Ferrari. Hemiptera Agri Ligustici hucusque lecta. „Annali del Museo Civico di Storia Naturale di Genova.”. 6, s. 116-208, 1874. 
  7. V. Signoret. Revue des Cydnides contenus dans la collection du Musée Civique d'Histoire Naturelle de Gênes. „Annali del Museo Civico di Storia Naturale di Genova.”. 16, s. 621-657, 1881. 
  8. M. Moizuddin, I. Ahmad. A revision of Cydnidae (Hemiptera: Pentatomomorpha: Pentatomoidea) from Indo-Pakistan area with a cladistic analysis of the included genera. „Oriental Insects”. 24, s. 305-354, 1990. 
  9. a b c d Jerzy Adrian Lis. On Byrsinus Fieber and Microporus Uhler, two allied cydnid genera (Heteroptera: Cydnidae). „Annals of the Upper Silesian Museum, Entomology”. 4, s. 79-98, 1993. 
  10. a b Berend Aukema (red.): Byrsinus pilosulus (Klug, 1845) – Distribution. [w:] Catalogue of Palearctic Heteroptera [on-line]. Naturalis Biodiversity Center. [dostęp 2025-12-17].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.