Guaiakol
| Guaiakol | |
|---|---|
 | |
| Formula kimikoa | C7H8O2 |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | oxigeno eta karbono |
| Mota | konposatu kimiko |
| Ezaugarriak | |
| Fusio-puntua | 30 ℃ |
| Masa molekularra | 124,052 Da |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | LHGVFZTZFXWLCP-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 90-05-1 |
| ChemSpider | 447 |
| PubChem | 460 |
| Reaxys | 508112 |
| Gmelin | 28591 |
| ChEMBL | CHEMBL13766 |
| ZVG | 492497 |
| EC zenbakia | 201-964-7 |
| ECHA | 100.001.786 |
| CosIng | 40099 |
| MeSH | D006139 |
| RxNorm | 5031 |
| Human Metabolome Database | HMDB0001398 |
| KNApSAcK | C00002654, C00029459 eta C00055626 |
| UNII | 6JKA7MAH9C |
| NDF-RT | N0000148129 |
| KEGG | D00117 eta C15572 |
| PDB Ligand | JZ3 |
Guaiakola edo 2-metoxifenola konposatu organiko aromatikoa da C6H4(OH)(OCH3). formula duena fenolaren deribatua orto posizioan metoxi bat duena. Guaiakolak egitura-isomero bi dauzka: 3-metoxifenola eta mekinola (4-metoxifenola). Nahiz eta guaiakolaren fusio-puntua 28 C izan, giro balditzetan likido edo solido zuri-horixka moduan ager daiteke. Disolbagaitza da uretan, baina disolbagarria etanoletan, dietil eterretan eta azetonatan. Narritagarria da[1].
Guiakola produktu naturala eta landare askotan aurkitzen da, hala nola, Guaiacum generoko zuhaixka eta arboletan, apioan eta tabakoan, besteak beste. Halaber zuraren ligninaren errekuntzaren produktuetako bat da[2].
Sintesia
Guaiakola lor daiteke egurra edo ikatz-mundruna destilatuz. Alabaina, katekolaren monometilazioa dimetil sulfatoa baliatuta da sintesirik ohikoena. Beratrola, produktu dimetilatua, ager daiteke albo-produktu gisa[3].
Erabilera
Guaikola antioxidatzaile, aromatizatzaile, polimerizazio-inhibitzaile eta sintesi kimikoan erreaktibo moduan usatzen da. Medikuntzan espektoratzaile eta analgesiko lokal gisa baliatzen da[4].
Erreferentziak
- ↑ (Ingelesez) PubChem. «4-Methoxyphenol» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2026-01-06).
- ↑ Eneko, Imaz Amiano. (2001-10-01). «Erretzeko desiraz?» Elhuyar Zientzia (kontsulta data: 2026-01-06).
- ↑ (Ingelesez) Fiege, Helmut; Voges, Heinz-Werner; Hamamoto, Toshikazu; Umemura, Sumio; Iwata, Tadao; Miki, Hisaya; Fujita, Yasuhiro; Buysch, Hans-Josef et al.. (2000). «Phenol Derivatives» Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry (John Wiley & Sons, Ltd) doi:. ISBN 978-3-527-30673-2. (kontsulta data: 2026-01-06).
- ↑ «Guaiacol - Hazardous Agents | Haz-Map» haz-map.com (kontsulta data: 2026-01-06).
| Autoritate kontrola |
|
|---|
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.