Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii austriackiej, skierowany do Salzburga, a w 1915 w jej szeregach brał udział w walkach na froncie włoskim, gdzie został wzięty do niewoli rosyjskiej i osadzony w Rosji. Podczas swoich pobytów w miejscach na wojennym szlaku i uwięzienia wykorzystywał czas na poznawanie przyrody i geografii, a w obozach jenieckich prowadził kursy przyrodnicze i geograficzne dla współosadzonych. Po zwolnieniu i powrocie do niepodległej Polski początkowo trafił do Sanoka, następnie uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej 1918–1919 (w tym walkach o Przemyśl) oraz wojnie polsko-bolszewickiej 1920 (na stanowisku dowódcy kampanii piechoty). Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy piechoty w Korpusie Oficerów Piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[14][15]. W 1923, 1924, 1934 był przydzielony jako oficer rezerwowy do 75 pułku piechoty[16][17], i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto[18].
Po powrocie na uniwersytet został młodszym asystentem prof. Kazimierza Roupperta w Zakładzie Botanicznym im. Janczeskiego w Katedrze Anatomii i Fizjologii Roślin na Wydziale Filozoficznym UJ. W 1922 doktoryzował się i został starszym asystentem, a w 1931 uzyskał habilitację (praca z 1927 pt. „Badania cytologiczne nad rozwojem Scirpus”) i został adiunktem w wydziale botaniki Wydziału Rolniczego UJ. W kwietniu 1932 został profesorem nadzwyczajnym i objął kierownictwo utworzonej wówczas Katedry Anatomii i Cytologii Roślin na Wydziale Filozoficznym UJ.
Publikował w zakresie botaniki, anatomii, geografii roślin, systematyki, paleobotaniki i cytologii. Jego prace ukazywały się w języku polskim, niemieckich, angielskim, czeskim. Był współautorem projektu polskiego mianownictwa botanicznego. Pełnił funkcję redaktora naczelnego „Acta Societatis Botanicorum Poloniae” (1938–1939), był redaktorem Sprawozdań Komisji Fizjograficznej PAU, Aktów Towarzystwa Botanicznego.
Po wybuchu II wojny światowej i przegranej kampanii wrześniowej 1939 zaangażował się w organizację żywności dla pracowników UJ. 6 listopada 1939 został aresztowany przez Niemców w ramach Sonderaktion Krakau wraz z innymi pracownikami naukowymi AGH i UJ. Przez trzy tygodnie był przetrzymywany we wrocławskim więzieniu, później został przewieziony do niemieckiego obozu koncentracyjnegoSachsenhausen. Wolność odzyskał 9 lutego 1940, po czym powrócił do Krakowa. W późniejszym czasie jego stan zdrowia uległ pogorszeniu wskutek doświadczeń obozowych. W 1941 podjął pracę w niemieckim Głównym Urzędzie Leśnym. W 1942 ponownie aresztowany w wymiarze krótkotrwałym. Podczas okupacji niemieckiej angażował się w tajne nauczanie. Przed śmiercią zajmował się halami tatrzańskimi.
Jego brat Tadeusz był specjalistą w dziedzinie bankowości[19]. 29 marca 1921 w Sanoku poślubił Zofię Marię Biały (ur. 1895, córka Teofila Białego, sekretarza C. K. Dyrekcji Okręgu Skarbowego w Sanoku[2][20]), z którą miał córkę Wandę. Zmarł 15 kwietnia 1944, został pochowany na krakowskim cmentarzu Rakowickim 18 kwietnia 1944 (pas 56, katakumby Wolnego)[21][22][23].
W 1944 jego biogram sporządził Kazimierz Rouppert, a następnie także Józef Premik, także pochodzący z Sanoka i absolwent tamtejszego gimnazjum, z którym Kazimierz Piech wspólnie publikował (podczas nauki w Sanoku ojciec Kazimierza Piecha był opiekunem Józefa Premika[24]).
Publikacje
Sady okolic Łącka (z mapką) (1923)
Über die Teilung der primären Pollenkerns und die Entstehung der Spermazellen bei Scirpus paluster L (1924)
Miraże w „pustyni” Błędowskiej (Sur le mirage: observations foites dans le „desert” de Błędowska) (1934)
Studia cytologiczne nad rodzajem S c i r p u s (1927)
Studja cytologiczne nad rodzajem Scirpus. Memoire (1928)
Über die Entstehung der generativen Zelle bei Scirpus uniglumis Link durch freie Zellbildung (1928)
Poliploidalność w świecie roślinnym w związku z zagadnieniem powstawania nowych gatunków (1929)
Flora warstw międzylodowcowych okolicy Szczercowa (1930)
Znaczenie badań cytologicznych dla hodowli roślin w ogrodnictwie (1932)
Zur kenntnis des diluviums im Süd-westlichen Mittelpolen. I. Józef Premik. Über die Ausbildung und Gliederung des diluviums ... II. Kazimierz Piech. Das interglazial in Szczercow (1932, współautor: Józef Premik)
O eksperymentalnej przemianie ziarn pyłku w woreczki zalążkowe (1934)
Nowe przyczynki do znajomości rozmieszczenia kostrzewy górskiej (Festuca montana M. Bieb.) w Beskidach polskich = Beiträge zur Kenntnis des Vorkommens von Festuca montana M. Bieb. in polnischen Beskiden (1934)
O dwu nowych dla flory polskiej gatunkach roślin kwiatowych (1939)
Przypisy
↑Księga chrztów 1892–1898. Parafia rzymskokatolicka w Sanoku, s. 27 (poz. 38).
↑Paweł Sebastiański: Powstanie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku i jego struktura organizacyjna. Członkowie „Sokoła”. Marian Szajna. W: 125 lat sanockiego „Sokoła” 1889–2014. Sanok: Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” w Sanoku, 2014, s. 31. ISBN 978-83-939031-1-5.
↑Roman Ślączka: „Kółko przyrodników” przy Czytelni Gimnazjalnej w Sanoku w latach 1909/1913. W: Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888–1958. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958, s. 204.
Maria Myćka-Kril: Dorobek nauczycieli i uczniów Gimnazjum w Sanoku. W: Księga pamiątkowa Gimnazjum Męskiego w Sanoku 1888–1958. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1958, s. 103.