Valgini
| Valgini | |||
| Mulsant, 1842 | |||
| Okres istnienia: miocen–dziś | |||
_Male.png) Samiec krzywonoga półskrzydlaka | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię |
Valgini | ||
| Synonimy | |||
| |||
_(3581259103).jpg)
Valgini – plemię chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny kruszczycowatych. Obejmuje około 320 opisanych gatunków. Występuje we wszystkich krainach zoogeograficznych oprócz neotropikalnej. W zapisie kopalnym znane od miocenu, ale przypuszczalnie pojawiło się w kredzie.
Morfologia
Chrząszcze osiągają bardzo małe jak na kruszczycowate rozmiary ciała, zwykle nie przekraczając 10 mm długości[1]. Ich oskórek wyróżnia się występowaniem licznych łusek[2][1]. Czułki zbudowane są z dziesięciu członów, z których trzy ostatnie formują buławkę[2][3]. Miejsca osadzenia czułków widoczne są z góry[4][1]. Aparat gębowy ma szczęki zwieńczone włoskami końcowymi, formującymi pędzelek lub języczek, który bierze udział w zasysaniu pokarmu[1].
Przedplecze jest węższe od pokryw. Jego powierzchnia u Valgina zaopatrzona jest w dwa równoległe żeberka pośrodkowe i wgłębienia, natomiast u Microvalgina nie jest zmodyfikowana[4][1][2]. Podobnie jak u Trichiini, a przeciwnie niż u pozostałych kruszczycowatych, boczne krawędzie pokryw nie są wykrojone za barkami, w związku z czym lot odbywa się z otwartymi pokrywami[1][3]. Epimery śródtułowia nie są widoczne, patrząc od góry[4]. Odnóża zwieńczone są długimi stopami[1]. Przednia para odnóży ma pięć ząbków na goleniach[2][4]. Środkowa para odnóży ma na wierzchołku goleni dwie stykające się ze sobą i skierowane dośrodkowo ostrogi[1]. Szeroko rozstawione biodra tylnej pary odnóży są autapomorfią, wyraźnie odróżniającą Valgini od pozostałych kruszczycowatych[2][1]. Ostatnia para przetchlinek jest wyniesiona[1].
Odwłok jest krótki i ma funkcjonalne przetchlinki na segmentach od pierwszego do siódmego[3]. Duże pygidium oraz propygidium są odsłonięte[4][2].
Ekologia i występowanie
Owady dorosłe odwiedzają kwiaty różnych roślin zielnych oraz drzewiastych celem pożywiania się ich nektarem (nektarofagia) i pyłkiem (melitofagia)[1]. Larwy żerować mogą w przegrzybiałym, butwiejącym drewnie pniaków i powalonych drzew liściastych (saproksylofagia)[5][6]. Niektóre gatunki są termitofilami w gniazdach przedstawicieli rodzajów Reticulitermes i Zootermopsis, przechodzącymi rozwój larwalny i tam w stadium dorosłym kopulującymi[1].
Plemię, jak i podplemię Valgina, rozprzestrzenione jest w większości krain zoogeograficznych, ale nie występuje w krainie neotropikalnej[1]. Najliczniej Valgini reprezentowane są w krainie orientalnej[2][1]. Microvalgina ograniczone są w swym zasięgu do Afryki, krainy australijskiej i orientalnej[1]. Ogólnie w Ameryce Północnej występują 2 rodzaje i 6 gatunków[1], z których w jej części nearktycznej występuje tylko rodzaj krzywonóg (Valgus)[4]. Do fauny Palearktyki należy 13 gatunków, z których w Europie Środkowej, w tym w Polsce, znany jest tylko krzywonóg półskrzydlak[2].
Taksonomia i ewolucja
Takson ten wprowadził w 1842 roku Étienne Mulsant pod nazwą Valguaires[7][8]. Dawniej traktowane były jako niezależna podrodzina Valginae w obrębie poświętnikowatych[2]. Wyniki nowszych analiz, w tym D. Johanthana Browne'a i Clarke’a Scholtza z 1998, skutkowały obniżeniem rangi do plemienia w obrębie kruszczycowatych[9][1]. Najstarsze skamieniałości Valgini pochodzą z miocenu i należą do Valgus oeningensis[10], jednak analizy filogenetyczne wskazują, że jest to grupa prymitywna, przypuszczalnie powstała w kredzie[11][1].
Do plemienia tego zalicza się około 320 gatunków[1], zgrupowanych w 32 rodzajach i 2 podplemionach[7]:
- Microvalgina Kolbe, 1904
- Ischnovalgus Kolbe, 1897
- Microvalgus Kraatz, 1883
- Synistovalgus Kolbe, 1897
- Valgina Mulsant, 1842
- Acanthovalgus Kraatz, 1895
- Bivalgus Paulian, 1961
- Chaetovalgus Moser, 1914
- Charitovalgus Kolbe, 1904
- Chromovalgus Kolbe, 1897
- Comythovalgus Kolbe, 1897
- Cosmovalgus Kolbe, 1897
- Dasyvalgoides Endrödi, 1952
- Dasyvalgus Kolbe, 1904
- Euryvalgus Moser, 1908
- Excisivalgus Endrödi, 1952
- Heterovalgus Krikken, 1978
- Hoplitovalgus Kolbe, 1904
- Hybovalgus Kolbe, 1904
- Idiovalgus Arrow, 1910
- Lepivalgus Moser, 1914
- Lobovalgus Kolbe, 1897
- Mimovalgus Arrow, 1944
- Oedipovalgus Kolbe, 1897
- Oreoderus Burmeister, 1842
- Oreovalgus Kolbe, 1904
- Podovalgus Arrow, 1910
- Pygovalgus Kolbe, 1884
- Sphinctovalgus Kolbe, 1904
- Tibiovalgus Krikken, 1978
- Valgoides Fairmaire, 1899
- Valgus Scriba, 1790 – krzywonóg, koślawka
- Xenoreoderus Arrow, 1910
- Yanovalgus Nomura, 1952
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Brett C. Ratcliffe: Valgini Mulsant, 1842. Valgine scarabs. [w:] Generic Guide to New World Scarab Beetles [on-line]. 2001-2005. [dostęp 2020-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ a b c d e f g h i Zdzisława Stebnicka: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 28b Żukowate – Scarabaeidae grupa podrodzin: Scarabaeidae pleurosticti. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1978, s. 41-43.
- ↑ a b c Rolf G. Beutel, Richard A. B. Leschen: Coleoptera, Beetles, Volume 1: Morphology and Systematics (Archostemata, Adephaga, Myxophaga, Polyphaga partim). de Gruyter, 2005, seria: Handbuch der Zoologie. ISBN 3-11-017130-9.
- ↑ a b c d e f Brett C. Ratcliffe: Cetoniinae Leach 1815. Flower chafers. [w:] Generic Guide to New World Scarab Beetles [on-line]. 2001-2005. [dostęp 2020-05-22]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 9. Chrząszcze – Coleoptera. Scarabaeoidea, Dascilloidea, Byrrhoidea i Parnoidea. Warszawa: 1983.
- ↑ Brett C. Ratcliffe: Valgus Scriba, 1790. [w:] Generic Guide to New World Scarab Beetles [on-line]. 2001-2005. [dostęp 2020-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ a b tribus Valgini Mulsant, 1842. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2020-05-20].
- ↑ Patrice Bouchard i inni, Family-group names in Coleoptera (Insecta), „ZooKeys”, 88, 2011, s. 1-972, DOI: 10.3897/zookeys.88.807.
- ↑ D.J. Browne, C.H. Scholtz. Evolution of the scarab hindwing articulation and wing base: a contribution toward the phylogeny of the Scarabaeidae (Scarabaeoidea: Coleoptera). „Systematic Entomology”. 23, s. 307-326, 1998.
- ↑ O. Heer. Beitrage zur Insektenfauna Oeningens: Coleoptera. Geodephagen, Hydrocanthariden, Gyriniden, Brachelytren, Clavicornen, Lamellicornen und Buprestiden. „Natuurkundige Verhandelingen van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen te Haarlem”. 16 (2), s. 1-90, 1862.
- ↑ Jan Krikken. A new key to the suprageneric taxa in the beetle family Cetoniidae, with annotated lists of the known genera. „Zoologische Verhandelingen”. 210, s. 1-75, 1984.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.