Neoeptesicus
Cláudio, Novaes, A.L. Gardner, Nogueira, D.E. Wilson, Maldonado, J.A. de Oliveira & Moratelli, 2023[1]
Mroczek drobny (N. diminutus)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	nietoperze
Nadrodzina	Vespertilionoidea
Rodzina	mroczkowate
Podrodzina	mroczki
Plemię	wieczorki
Rodzaj	Neoeptesicus
Typ nomenklatoryczny
Vespertilio innoxius P. Gervais, 1841
Gatunki
10 gatunków – zobacz opis w tekście
Systematyka w Wikispecies

Neoeptesicus – rodzaj ssaków z podrodziny mroczków (Vespertilioninae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Meksyku, Ameryce Środkowej i Południowej^[2][3].

Długość ciała (bez ogona) 44–69 mm, długość ogona 30–53,3 mm, długość ucha 11–19 mm, długość tylnej stopy 5,6–13 mm, długość przedramienia 30–48,9 mm; masa ciała 4,5–18 g^[2][4]. Występuje dymorfizm płciowy – samice są większe i cięższe od samców^[2]. Wzór zębowy: I ${\displaystyle {\tfrac {2}{3}}}$ C ${\displaystyle {\tfrac {1}{1}}}$ P ${\displaystyle {\tfrac {1}{2}}}$ M ${\displaystyle {\tfrac {3}{3}}}$ (x2) = 32^[5].

Rodzaj zdefiniował w 2023 roku brazylijsko-amerykański zespół teriologów (Brazylijczycy Vinícius Cardoso Cláudio, Roberto Leonan Morim Novaes, Marcelo R. Nogueira, João Alves de Oliveira i Ricardo Moratelli oraz Amerykanie Alfred L. Gardner, Don Ellis Wilson i Jesús Eduardo Maldonado) w artykule zatytułowanym Ponowna ocena taksonomiczna gatunków Eptesicus i Histiotus (Chiroptera: Vespertilionidae) z Nowego Świata, z opisem nowego rodzaju, opublikowanym w czasopiśmie „Zoologia (Curitiba)”^[1]. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) mroczek łagodny (N. innoxius).

Neoeptesicus: gr. νεος neos ‘nowy’; rodzaj Eptesicus Rafinesque, 1820 (mroczek)^[1].

Taksony z tego rodzaju zwykle umieszczane są w rodzaju Eptesicus^[6][2][4], jednak gatunki z Nowego Świata są bliżej spokrewnione z Histiotus niż Eptesicus^[3]. Histiotus jest uznawany za odrębny rodzaj na podstawie jego różnic morfologicznych, a Eptesicus został podzielony w 2023 roku na trzy rodzaje (Eptesicus, Cnephaeus i Neoeptesicus), aby uniknąć parafiletyczności^[7].

Do tak zdefiniowanego rodzaju należą następujące gatunki^[8][9]:

Grafika	Gatunek	Autor i rok opisu	Nazwa zwyczajowa[9]	Podgatunki[2][3][4]	Rozmieszczenie geograficzne[2][3][4]	Podstawowe wymiary[2][4][a]	Status IUCN[10]
	Neoeptesicus innoxius	(P. Gervais, 1841)	mroczek łagodny	gatunek monotypowy	pacyficzne wybrzeże od zachodnio-środkowego Ekwadoru (wraz z wyspą Puná) na południe do północno-zachodniego Peru; zakres wysokości: 0–900 m n.p.m.	DC: 4,4–5,5 cm DO: 3,2–4,1 cm DP: 3,4–4 cm MC: brak danych	NT
	Neoeptesicus andinus	(J.A. Allen, 1914)	mroczek andyjski	gatunek monotypowy	północna Wenezuela na południe wzdłuż Andów w Kolumbii, Ekwadorze, Peru i Boliwii i zachodnio-środkowa Brazylia, zapisy z Gujany; zakres wysokości: 100–3600 m n.p.m.	DC: 5,2–6,2 cm DO: 3,1–3,9 cm DP: 3,7–4,4 cm MC: 7–10,4 g	LC
	Neoeptesicus chiriquinus	(O. Thomas, 1920)	mroczek inkaski	gatunek monotypowy	od południowej Kostaryki do północno-zachodniej i północnej brazylijskiej Amazonii, środkowo-zachodniej Boliwii i północno-zachodniej Argentyny, a także wschodniego wybrzeża Brazylii (Bahia i Minas Gerais); zakres wysokości: 25–2840 m n.p.m.	DC: 6,2–6,9 cm DO: 3,5–5,1 cm DP: 4,2–4,9 cm MC: 9–14 g	LC
	Neoeptesicus brasiliensis	(A.G. Desmarest, 1819)	mroczek brazylijski	gatunek monotypowy	Meksyk na południe przez Amerykę Centralną i Południową do wschodniego Peru, Paragwaju, Urugwaju, północnej Argentyny oraz Trynidadu i Tobago (Tobago); być może północno-wschodnia Boliwia; zakres wysokości: 0–3000 m n.p.m.	DC: 5,5–6,2 cm DO: 3,3–4,9 cm DP: 3,9–4,8 cm MC: 8–18 g	LC
	Neoeptesicus diminutus	(Osgood, 1915)	mroczek drobny	2 podgatunki	wschodnia i południowa Brazylia, Paragwaj, Urugwaj oraz północna i środkowa Argentyna	DC: około 5,1 cm DO: około 3,7 cm DP: około 3,6 cm MC: 4,5–7 g	LC
	Neoeptesicus orinocensis	(Ramírez-Chaves, D.M. Morales-Martínez, W.A. Pérez, Velásquez-Guarín, Mejía-Fontecha, Ortiz-Giraldo, Ossa-López & Rivera-Páez, 2021)		gatunek monotypowy	llanos na obszarze Orinoko w Kolumbii i Wenezueli; prawdopodobnie w Gujanie	DC: brak danych DO: brak danych DP: brak danych MC: brak danych	NE
	Neoeptesicus furinalis	(d’Orbigny, 1847)	mroczek argentyński	2 podgatunki	Meksyk na południe przez Amerykę Centralną i Południową do Peru, środkowej i południowej Boliwii, Paragwaju, Urugwaju oraz północnej i środkowej Argentyny; zakres wysokości: 0–1800 m n.p.m.	DC: 4,8–6,4 cm DO: 3–4,9 cm DP: 3,6–4,2 cm MC: 7–14 g	LC
	Neoeptesicus langeri	(Acosta S., Poma-Urey, Ossa-López, Rivera-Páez & Ramírez-Chaves, 2021)		gatunek monotypowy	endemit Boliwii: Santa Cruz (znany z 3 miejsc w prowincji Florida); zakres wysokości: 1800–2020 m n.p.m.	DC: 5,1–6 cm DO: 3,9–4,8 cm DP: 4–4,4 cm MC: 8–12 g	NE
	Neoeptesicus taddeii	(J.M.D. Miranda, I.P. Bernardi & Passos, 2006)	mroczek rudawy	gatunek monotypowy	endemit Brazylii: São Paulo, Parana, Santa Catarina i Rio Grande do Sul; zakres wysokości: 30–1255 m n.p.m.	DC: 5,6–6,3 cm DO: 4,3–5,3 cm DP: 4,4–4,9 cm MC: 12–17,5 g	DD
	Neoeptesicus ulapesensis	(R.T. Sánchez, Montani, I.H. Tomasco, M.M. Díaz & Barquez, 2019)		gatunek monotypowy	endemit Argentyny: La Rioja i Mendoza; zakres wysokości: 495–635 m n.p.m.	DC: 5,7–6,6 cm DO: 3,6–4,9 cm DP: 4,1–4,6 cm MC: 9–14 g	NE

Kategorie IUCN:  LC  – gatunek najmniejszej troski,  DD  – gatunki o nieokreślonym stopniu zagrożenia;  NE  – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.

• V.C. Cláudio, R.L. Novaes, A.L. Gardner, M.R. Nogueira, D.E. Wilson, J.E. Maldonado, J.A. de Oliveira & R. Moratelli. Taxonomic re-evaluation of New World Eptesicus and Histiotus (Chiroptera: Vespertilionidae), with the description of a new genus. „Zoologia (Curitiba)”. 40, s. e22029, 2023. DOI: 10.1590/S1984-4689.v40.e22029. (ang.).