Miejscowość jest położona na wysokości 277 metrów n.p.m. w zachodniej części Doliny Bet ha-Kerem na północnej krawędzi Dolnej Galilei. Dolina Bet ha-Kerem wyznacza granicę między Dolną a Górną Galileą. Miejscowość leży u podnóża stromego urwiska pasma górskiego Matlul Curim (wysokość dochodzi do 769 m n.p.m.). W miejscu tym różnica wysokości między dnem a krawędzią doliny dochodzi do 500 metrów. Po stronie zachodniej dolina zwęża się i kończy wzgórzem Har Gamal (324 m n.p.m.). Na południu wznoszą się wzgórza Har Karmi (362 m n.p.m.) i Har Gillon (367 m n.p.m.). W jej otoczeniu znajdują się miasto Karmiel, miejscowości Bina, Dejr al-Asad, Julis i Jirka, kibuce Pelech, Tuwal i Kiszor, moszaw Achihud, oraz wioski komunalne Szoraszim, Curit, Gilon i Tal-El. Na zachód od miejscowości znajduje się strefa przemysłowa Bar-Lev. Na północnym zachodzie znajduje się baza wojskowa Sił Obronnych Izraela (prawdopodobnie są to magazyny amunicji).
Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2011 roku w Madżd al-Krum żyło prawie 13,8 tys. mieszkańców, z czego 99,9% Arabowiemuzułmanie i 0,1% inne narodowości. Wskaźnik wzrostu populacji w 2011 roku wynosił 0,0%. Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych średnie wynagrodzenie pracowników w Madżd al-Krum w 2009 roku wynosiło 4283 ILS (średnia krajowa 7070 ILS)[1][2].
W czasach starożytnych znajdowała się tutaj żydowska osada Bet ha-Kerem, od której pochodzi nazwa Doliny Bet ha-Kerem. W późniejszym czasie na jej miejscu powstała arabska wioska. Pod koniec XIX wieku była to niewielka wioska z domami wzniesionymi z kamienia. Była otoczona drzewami oliwkowymi i gruntami ornymi[3]. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. Po arabskim powstaniu w Palestynie (1936–1939) Brytyjczycy wybudowali tutaj fort policji mandatowej (Fort Tegart). Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała rejon miejscowości Arraba państwu arabskiemu[4]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny na początku 1948 roku do wioski wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie operację Hiram, i 29 października 1948 roku zajęli Madżd al-Krum. Według naocznych świadków, izraelscy żołnierze wybrali losowo 12 mężczyzn i rozstrzelali ich z zawiązanymi oczami[5]. Większość mieszkańców wioski wówczas uciekła, jednak po wojnie na ich miejsce wprowadzili się Arabowie wysiedleni z innych zniszczonych w Galilei wiosek. Dzięki temu Madżd al-Krum zachowała swój pierwotny charakter[6]. W 1964 roku Madżd al-Krum otrzymała status samorządu lokalnego[7]. Następnie, w 2003 roku przeprowadzono reformę terytorialną, w wyniku której połączono Madżd al-Krum z sąsiednimi miejscowościami Bi’ina i Dejr al-Asad tworząc jeden samorząd lokalny Szagor. W marcu 2005 roku otrzymał on prawa miejskie[8]. Powstałe w ten sposób miasto było jednak sztucznym tworem. Brakowało jednolitej administracji, a wszystkie dzielnice oskarżały się wzajemnie o nadmierne przywileje i niepłacenie podatków. Wzajemne spory doprowadziły do głębokiej zapaści gospodarczej, której widocznym efektem był upadek instytucji odpowiedzialnych za wywóz śmieci i kanalizację miejską. W rezultacie odpadki komunalne wywożono do sąsiednich wadi, zanieczyszczając w ten sposób okolicę. Ze względu na rosnące zadłużenie miasta, wielokrotnie wstrzymano dostawy wody pitnej dla mieszkańców. W dniu 1 grudnia 2008 roku podjęto decyzję o rozwiązaniu miasta Szagor, i Madżd al-Krum powróciło do statusu samorządu lokalnego. Podczas II wojny libańskiej w 2006 roku Madżd al-Krum ucierpiało od ostrzału rakietowego prowadzonego przez organizację terrorystyczną Hezbollah z terytorium Libanu. Ogółem na miejscowość spadły 43 rakiety, które zabiły 4 osoby i spowodowały duże straty materialne[9].
Polityka
Siedziba władz samorządowych znajduje się w centrum miejscowości.
Architektura
Miasteczko posiada typową arabską architekturę, charakteryzującą się ciasną zabudową i wąskimi, krętymi uliczkami. Zabudowa powstawała bardzo chaotycznie, bez zachowania jakiegokolwiek wspólnego stylu architektonicznego. Pomimo że zabudowa w centrum ma charakter miejski, to na obrzeżach przybiera typowy charakter wiejski.
Kultura
W miejscowości znajduje się dom kultury z biblioteką publiczną. Organizowane są tutaj festiwale kultury arabskiej, dzięki którym Madżd al-Krum jest arabskim centrum regionalnym.
Edukacja i nauka
W miejscowości znajduje się 10 szkół, w tym 6 szkół podstawowych. W 2010 roku uczyło się w nich ponad 4 tys. uczniów, w tym 2,2 tys. w szkołach podstawowych. Średnia uczniów w klasie wynosiła 27.
Sport i rekreacja
Z obiektów sportowych jest tutaj boisko do piłki nożnej. Przy szkołach są usytuowane mniejsze boiska i sale sportowe.
Gospodarka
Podstawą lokalnej gospodarki pozostaje rolnictwo, chociaż coraz większą rolę odgrywają usługi i handel. Wielu mieszkańców pracuje w okolicznych strefach przemysłowych.
Transport
Z miejscowości wyjeżdża się dwoma drogami na południe na drogę ekspresową nr 85, którą jadąc na wschód dojeżdża się do miasta Karmiel i dalej do miasteczka Nachf, lub jadąc na zachód dojeżdża się do skrzyżowania z lokalną drogą prowadzącą do wiosek Gilon i Curit, a dalej do moszawu Achihud. Lokalna droga prowadzi na północny wschód do miejscowości Dejr al-Asad i Bi’ina.
↑Chapter nine – Part 2 of 2. [w:] Encyclopedia of the Palestine Problem [on-line]. [dostęp 2011-10-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-05)]. (ang.).
↑Chaim Herzog, Shlomo Gazit: The Arab-Israeli Wars. Vintage books, 2005, s. 89-91.
↑Dov Gutterman: Mo'atza Mekomit Majd Al-Kurum. [w:] Flags Of The World [on-line]. 2007-07-14. [dostęp 2013-04-04]. (ang.).
↑Dov Gutterman: Iriyat Shaghur. [w:] Flags Of The World [on-line]. 2007-07-28. [dostęp 2013-04-04]. (ang.).