Cesarstwo Niemieckie
Albatros
samolot wielozadaniowy
dwupłat, konstrukcja mieszana
2 osoby
1917
1918
1820
1 silnik rzędowy Benz Bz.IV
162 kW (200 KM)
11,8 m
7,47 m
3,33 m
37,5 m²
985 kg
430
1325 kg
165 km/h
5,5 m/s
6000 m
450 km
3 h
Albatros C.XV – niemiecki dwupłatowy samolot wielozadaniowy z okresu I wojny światowej zbudowany w wytwórni Albatros-Werke GmbH w Berlinie. Ostatnia konstrukcja z serii dwumiejscowych samolotów wywiadowczych Albatrosa.
Prace nad konstrukcją samolotu rozpoczęto w 1917 roku. Doświadczenia wynikające działań lotnictwa podczas I wojny światowej skłoniły konstruktorów do prac nad stworzeniem samolotu wielozadaniowego, mogącego prowadzić zadania wywiadowcze i szturmowe oraz współpracy z artylerią. Praktyczne podejście konstruktorów do zadania dało wynik w postaci powrotu do sprawdzonego prostokątnego przekroju kadłuba oraz podniesienia stanowiska obserwatora w celu poprawy widoczności. Nowym rozwiązaniem konstrukcyjnym było przesunięcie górnego płata do przodu względem dolnego, co redukowało niekorzystne oddziaływania pomiędzy płatami[1].
Produkcję nowej konstrukcji prowadzono w macierzystych zakładach Albatrosa oraz w Bayerische Flugzeug-Werke, Halberstädter Flugzeug-Werke oraz Linke-Hoffman we Wrocławiu[2]. Wyprodukowano 1820 egzemplarzy[3][niewiarygodne źródło?]. Niewielka liczba egzemplarzy trafiła na front przed zawieszeniem broni[4]. Zostały użyte od operacji wsparcia wojsk naziemnych. Podczas użytkowania ujawniły się wady konstrukcji, zakończenie wojny spowodowało zakończenie prac nad rozwojem tej maszyny[5].
Po odzyskaniu niepodległości Wojsko Polskie zakupiło 18 samolotów typu C XV od prywatnych firm w Gdańsku. Transakcja doszła do skutku dzięki działalności Polskiej Misji Zakupów kierowanej przez por. pil. Wiktora Willmanna[6]. Pierwsze egzemplarze dostarczono w sierpniu 1920 roku, początkowo trafiły do Stacji Lotniczej Ławica, a następnie do Centralnych Warsztatów Lotniczych. Samoloty otrzymały polskie oznaczenie typu 23 i numery od 1 do 18. Zostały przekazane na wyposażenie 8., 12., 14., 16. eskadra wywiadowcza, 21. eskadra niszczycielska[5]. Zostały wykorzystane podczas operacji niemeńskiej oraz w operacji wileńskiej gen. Lucjana Żeligowskiego. Kilka egzemplarzy było użytkowane w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu[1]. Po zakończeniu działań wojennych Albatros C.XV, jako nietypowe maszyny, zostały skasowane na przełomie 1921 i 1922 roku[5][a]
Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej[1].
Kadłub o przekroju prostokątnym, zbudowany na układzie podłużnic i wręg, o pokryciu z blachy aluminiowej i sklejki[5].
Skrzydła o konstrukcji dwudźwigarowej i dwudzielnej. Płat górny wyposażony w lotki. Kryte od krawędzi natarcia do pierwszego dźwigara sklejką, dalej płótnem. Komora płatów usztywniona słupkami i linkowymi naciągami[1].
Usterzenie o konstrukcji drewnianej, a szkielet statecznika poziomego i sterów spawany z rur stalowych. Pionowy statecznik pokryty sklejką, wykonany jako integralna część kadłuba. Stateczniki poziome dwudzielne, podparte zastrzałami, pokryte płótnem[1].
Podwozie trójpunktowe z płozą ogonową.
Napęd – rzędowy, 6-cylindrowy chłodzony wodą silnik Benz Bz.IV o mocy 200 KM (150 kW) lub Benz Bz.IVa o mocy 162 kW (220 KM). Chłodnica skrzynkowa umieszczona przed płatem górnym[5].
Lokasi Pengunjung: 18.117.172.186