Acanthopidae
| Acanthopidae | |||
| Burmeister, 1838 | |||
 Metilia brunnerii z podrodziny Acanthopinae | |||
 Samica Stenophylla lobivertex z podrodziny Stenophyllinae | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Parworząd | |||
| (bez rangi) | Amerimantodea | ||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina |
Acanthopidae | ||
| Synonimy | |||
| |||
Acanthopidae – rodzina modliszek z podrzędu Eumantodea i nadrodziny Acanthopoidea.
Morfologia
Modliszki często bardzo kolorowe, w pozostałych przypadkach stosujące mimikrę względem martwych liści[1].
Głowa w pierwotnym planie budowy ma na ciemieniu krótki wyrostek (fastigium), ale cecha ta uległa wtórnemu zatraceniu w niektórych liniach rozwojowych[1].
Tułów ma dobrze zaznaczone rozszerzenia nadbiodrowe. Na zatułowiu brak jest narządu tympanalnego (ucha cyklopowego). W użyłkowaniu skrzydeł przedniej pary (tegmin) zaznaczają się wydłużone pterostygmy. Chwytne odnóża przedniej pary mają uda z co najmniej pięcioma (zwykle co najmniej sześcioma) kolcami tylno-brzusznymi, płatami wierzchołkowymi zaopatrzonymi w krótkie kolce oraz trzema lub czterema kolcami dyskoidalnymi, przy czym gdy kolce te są cztery, to pierwszy nie jest dłuższy od drugiego. Golenie odnóży chwytnych są proste, o liczbie kolców tylno-bocznych dużej, zbliżonej do liczy kolców przednio-bocznych lub od niej większej. Odnóża pary środkowej i tylnej są kroczne i pozbawione kolców[1].
Odwłok cechuje się trójkątnego kształtu płytką nadodbytową. Przysadki odwłokowe są krótsze niż połowa długości odwłoka i niekiedy mają rozdęty, zaopatrzony we wcięcie człon wierzchołkowy[1].
Genitalia samca charakteryzują się w pełni zesklerotyzowanymi fallomerami i oddzielonymi wyrostkami zespołu lewej strony. Fallomer brzuszny cechuje się wydłużonym płatem nasadowym umieszczonym po stronie prawej, pierwotnym wyrostkiem dystalnym zredukowanym i przesuniętym na stronę lewą oraz wykształconym wtórnym wyrostkiem dystalnym. Zaopatrzona w płat przedni apofiza falloidalna jest w dużej mierze objęta mocno rozrośniętym i mniej lub bardziej owłosionym płatem błoniastym. Lewy fallomer odznacza się blaszką grzbietową pozbawioną zaokrąglonego płata[1].
Ekologia i występowanie
Wszystkie gatunki zamieszkują krainę neotropikalną. Zasięg rodziny obejmuje zarówno jej część południowo-, jak i środkowoamerykańską[1][2]. Zasiedlają głównie wilgotne lasy równikowe, zwłaszcza na terenie Amazonii i Mata Atlântica, ale niektóre występują w formacjach o wykształconej porze suchej i mokrej. Większość bytuje na gałęziach, liściach i kwiatostanach drzew i krzewów, ale Stenophyllini żyją w piętrze ściółki leśnej[3].
Taksonomia
Takson w randze rodziny nazwany Acanthopsidae wprowadził do systematyki modliszek Hermann Burmeister w 1838 roku[4]. W systemie Reinharda Ehrmanna i Rogera Roya z 2002 roku do rodziny Acanthopidae zaliczano trzy podrodziny: Acanthopinae, Stenophyllinae i Acontiothespinae[5]. Tym ostatnim Roy w 2004 roku zmienił nazwę na Acontistinae[6]. W systemie Daniela Ottego i Lauren A. Spearman z 2005 roku podział ten został zachowany[7]. W bazującym na wynikach molekularnej analizy filogenetycznej systemie Julia Riviery i Gavina J. Svensona z 2016 roku każda z tych podrodzin wyniesiona została do rangi osobnej rodziny w obrębie nadrodziny Acanthopoidea[3]. W uwzględniającym także dane morfologiczne systemie Christiana J. Schwarza i Roya z 2019 roku do Acanthopsidae włączono podrodziny Acanthopinae i Stenophyllinae, natomiast Acontistinae obniżone zostały do rangi plemienia w obrębie Stenophyllinae[1].
Systematyka rodziny przedstawia się następująco[1][2]:
- Acanthopinae Burmeister, 1838
- Acanthops Serville, 1831
- Decimiana Uvarov, 1940
- Lagrecacanthops Roy, 2004
- Metacanthops Agudelo, Maldaner et Rafael, 2019
- Metilia Stal, 1877
- Miracanthops Roy, 2004
- Parvacanthops Moulin et Schwarz, 2023
- Plesiacanthops Chopard, 1913
- Pseudacanthops Saussure, 1870
- Royacanthops Moulin et Schwarz, 2023
- Stenophyllinae Saussure, 1869
- Acontistini Giglio-Tos, 1915
- Callibiina Giglio-Tos, 1919
- Callibia Stål, 1877
- Acontistina Giglio-Tos, 1915
- Ovalimantis Roy, 2015
- Acontista Saussure et Zehntner, 1894
- Raptrix Terra, 1995
- Tithrone Stål, 1877
- Paratithrone Lombardo, 1996
- Astollia Kirby, 1904
- Callibiina Giglio-Tos, 1919
- Stenophyllini Saussure, 1869
- Stenophylla Westwood, 1843
- Acontistini Giglio-Tos, 1915
Według wyników analiz Riviery i Svensona z 2016 roku oraz Schwarza i Roya z 2019 roku Acanthopidae zajmują pozycję siostrzaną dla Photinaidae, tworząc z nimi klad siostrzany dla Liturgusidae. Te trzy rodziny tworzą z kolei klad z Coptopterygidae cechujący synapomorfią w postaci obecności w pierwotnym planie budowy odnóża chwytnego pięciu kolców tylno-brzusznych na udzie[3][1].
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i Christian J. Schwarz, Roger Roy. The systematics of Mantodea revisited: an updated classification incorporating multiple data sources (Insecta: Dictyoptera). „Annales de la Société entomologique de France (N.S.)”. 55 (2), s. 101–196, 2019. DOI: 10.1080/00379271.2018.1556567.
- ↑ a b Daniel Otte, Lauren Spearman, Martin B.D. Stiewe, David C. Eades: family Acanthopidae. [w:] Mantodea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2024-12-27].
- ↑ a b c Julio Rivera, Gavin J. Svenson. The Neotropical ‘polymorphic earless praying mantises’ – part I: molecular phylogeny and revised higher-level systematics (Insecta: Mantodea, Acanthopoidea). „Systematic Entomology”. 41, s. 607–649, 2016.
- ↑ Hermann Burmeister, Fangheuschrecken. Mantodea, [w:] Handbuch der Entomologie. Zweiter Band. Besondere Entomologie. Zweite Abtheilung. Kaukerfe, Gymnognatha (Erste Hälfte; vulgo Orthoptera), Berlin: Enslin, 1838, s. 517–552.
- ↑ Reinhard Ehrmann: Mantodea – Gottesanbeterinnen der Welt. Münster: Natur und Tier Verlag GmbH, 2002.
- ↑ Roger Roy. Lagrecacanthops et Miracanthops, deux nouveaux genres d’Acanthopinae (Dictyoptera, Mantodea, Acanthopidae). „Bulletin de la Société Entomologique de France”. 109, s. 491–498, 2004.
- ↑ Daniel Otte, Lauren A. Spearman: Mantida Species File, Catalog of the Mantids of the World. Philadelphia, Pennsylvania: Association of Insect Diversity, 2005.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.