Polska
1939
ppłk Józef Marcickiewicz
wojsko
piechota
44 Dywizja Piechoty
145 Pułk Piechoty (145 pp) – rezerwowy oddział piechoty Wojska Polskiego.
145 pp nie występował w organizacji pokojowej Wojska Polskiego. Był jednostką mobilizowaną dla rezerwowej 44 Dywizji Piechoty[1].
Zgodnie planem mobilizacyjnym „W” 145 pp był mobilizowany II rzucie mobilizacji powszechnej na obszarze Okręgu Korpusu Nr IV. Jednostkami mobilizującymi były: 10 pułk piechoty w Łowiczu, 18 pułk piechoty w Skierniewicach, 28 pułk piechoty w Łodzi i 37 pułk piechoty w Kutnie[2]. Dowódcy wymienionych wyżej pułków piechoty byli odpowiedzialni za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji:
Batalion został zmobilizowany zgodnie ze planem, 5 września osiągnął gotowość marszową. Zgodnie z rozkazem organizacyjnym nr 1 Ministra Spraw Wojskowych gen. dyw. Tadeusza Kasprzyckiego z dnia 3 września 1939, wymaszerował ze Skierniewic 6 września. Marsz prowadził wraz ze zmobilizowanymi w Skierniewicach dywizyjnymi pododdziałami: 44 samodzielną kompanią km i broni towarzyszącej i 44 kompanią kolarzy. Początkowo kierowano się do miejsca koncentracji 44 DP rez. w okolicach Sochaczewa. Batalion dotarł w okolice Łowicza 7 września tam dołączył do pododdziałów 145 pp i wszedł w podporządkowanie dowódcy 145 pp ppłk Marcickiewicza. Dołączył jeszcze sformowany w Łodzi III batalion. Następnie w składzie macierzystego pułku podjął marsz w kierunku Warszawy[7]. Podczas marszu prowadził potyczki z niemieckimi podjazdami zmotoryzowanymi i grupami dywersantów niemieckich. Wobec fiaska obrony linii rzeki Wisły, I/145 pp wraz z innymi pododdziałami 145 pp wycofał się do Warszawy i uczestniczył w jej obronie[8]. Batalion w obronie Warszawy prowadził działania bojowe na pododcinku Południowym, odcinka Warszawa-Wschód (Praga), początkowo przez dwa dni w I linii obrony, następnie jako odwód pododcinka[9].
Organizacja wojenna i obsada personalna 145 pp we wrześniu 1939[10][11]
Lokasi Pengunjung: 18.216.26.192