Bangladeş-Çin-Hindistan-Myanmar Bölgesel İşbirliği Forumu (İngilizce kısaltma: BCIM) dört ülke arasında daha fazla ticaret ve yatırım entegrasyonunu hedefleyen bölgesel bir Asya ülkesi organizasyonu.[1][2]
Bangladeş, Çin, Hindistan ve Myanmar Ekonomik Koridoru (BCIM EC), BCIM içindeki bölgesel alt ekonomik işbirliği sayesinde önemli kazançlar için kavramsallaştırılmış bir girişimdir. Çok modelli koridor, Hindistan ve Çin arasındaki ilk otoyol olacak ve Myanmar ve Bangladeş'ten geçecektir.[4][5]
Bu avantajlar, mal, hizmet ve enerji için daha fazla pazara erişim, tarife dışı engellerin kaldırılması, daha iyi ticaret kolaylaştırma, altyapı geliştirmeye yatırım, maden, su ve diğer doğal kaynakların ortak keşfi ve geliştirilmesi, değer geliştirme için tahakkuk etmeyi, karşılaştırmalı üstünlükleri rekabetçi avantajlara dönüştürerek insanlarla temas halinde olan insanlarla daha yakın ilişkiler yoluyla karşılaştırmalı üstünlüklere dayalı tedarik zincirler oluşturmayı öngörmektedir.[6]
Önerilen koridor, Çin'in Yünnan ilinde, Batı Bengal, Myanmar ve Doğu Hindistan'daki bölgedeki karayolu, demiryolu, su ve hava bağlantılarının bir araya gelmesiyle yaklaşık 440 milyon nüfusu kapsayan yaklaşık 1.65 milyon kilometrekare yer kaplayacaktır. Bu birbirine bağlılık, insanların ve malların sınır ötesi akışını kolaylaştıracak, karasal ticaret engellerini en aza indirecek, daha fazla pazara erişim sağlayacak ve çok taraflı ticareti artıracaktır.[7]
BCIM bölgesindeki ekonomik işbirliği kavramı ilk olarak, çok yönlü model bağlantısının ve diğer girişimler ve altyapı kalkınmasının desteklenmesinin, işlem maliyetlerini önemli ölçüde azaltabileceğini, bölgede ticareti ve yatırımı teşvik edebileceğini ve sonuç olarak büyüme ve yoksulluğun azaltılmasını hızlandırabileceğini savunan Rehman Sobhan tarafından geliştirilmiştir.[6]
Sobhan'ın öncü fikirleri nihayetinde "Kunming Girişimi" olarak bilinen 1990'larda platformun gelişmesine yol açacaktı. Girişimin ilk toplantısı 1999 yılında Kunming'de yapıldı. Bangladeş'ten Politika Diyaloğu Merkezi (CPD), Hindistan'dan Politika Araştırma Merkezi (CPR) ve Kunming, Çin'deki Yünnan Sosyal Bilimler Akademisi; Myanmar tarafından bakıldığında ise ülkeyi temsil eden Ticaret Bakanlığı oldu.[6]
Kunming Girişimi, büyük paydaşların BCIM bölgesinde ekonomik büyüme ve ticareti teşvik etme bağlamında sorunları karşılayabilecekleri ve tartışabilecekleri bir platform oluşturma amacı ile ilk olarak BCIM Bölgesel İşbirliği Forumu'na gelişti. Amaç, BCIM ülkeleri arasında daha fazla işbirliğini teşvik edecek özel sektörleri ve projeleri belirlemek; ve BCIM bağlarını derinleştirmek için ilgili kilit oyuncular ve paydaşlar arasındaki işbirliğini ve kurumsal düzenlemeleri güçlendirmekti.[8]
Yıllar boyunca Kunming girişimi, popüler olarak BCIM Forumu olarak bilinen organizasyona geldi. BCIM işbirliğinden tahakkuk eden potansiyel faydalar konusunda farkındalığın arttırılmasında her yıl ardışık BCIM Forumları düzenlenmekteydi. BCIM işbirliği aynı zamanda yukarıda da belirtildiği gibi, en yüksek siyasi düzeyde hükûmetlerarası tartışmalarda yer almaya başladı. Kunming girişiminin ilk vizyonu, çabayı, esasen bir sivil toplumdan (II. Aşama) siyasi bir katılım ve hükûmetler arası mülkiyetin vizyon ve hedeflerinin gerçekleştirilmesinde kilit rol oynayacağı bir hükûmetlerarası girişim oldu.[6]
BCIM'deki son gelişmelerden biri, Çin Başbakanı Li Keqiang ve Hindistan Başbakanı Manmohan Singh'in 2013'teki toplantısında meyve verdi.[9] Li'nin ziyareti, ilk kez üst düzey yetkililerin ticaret koridorunu tartıştığı ilk tarihe işaret ediyordu. Ayrıca, yılın başlarında, ilk BCIM otomobil ralli, dört ülkede yol bağlantısını vurgulamak için Kalküta ve Kunming arasında Dakka aracılığıyla gerçekleştirildi.[9]
18 Aralık 2013'te dört ülke, bölgedeki fiziksel bağlantıların hızla iyileştirilmesi gerektiğini vurgulayan uzun bir tartışma planı hazırladı. Bölgedeki güneybatı Çin kenti Yünnan ilinin başkenti Kunming'in sınırındaki Myanmar'da Çarşamba ve Perşembe günleri konuşuldu.[10] Bu, BCIM EC'nin dört ülke tarafından resmi olarak onaylandığına işaret ediyordu. Bu sayede koridorun Kunming'den Kalküta'ya geçmesi, Myanmar'daki Mandalay'ın yanı sıra Bangladeş'teki Dakka ve Chittagong'un bağlanması kararlaştırılmıştı.[10]
BCIM ticaret koridorunun ekonomik avantajları; Güneydoğu Asya'da çok sayıda pazara erişim, ulaşım altyapısının iyileştirilmesi ve sanayi bölgelerinin oluşturulması olarak dikkat çekmektedir.[8][11]
Sanayi bölgelerinin inşası iki yönlü bir avantaja sahip olacaktır. İlki, işleme, üretim ve ticaret lojistiği gibi endüstrilerin transfer transferini hızlandıracak; ikincisi, Çin'de işgücü maliyetleri arttıkça, tekstil ve tarımsal işleme gibi emek yoğun endüstriler sonunda Çin'den kaybolacaktır. Bu endüstrilerin daha düşük işçilik maliyeti olan yeni bölgelere aktarılması gerekecektirtir. Çin'de faaliyet gösteren şirketler, kurulmuş altyapıları, gelişmiş lojistik ve erişim kolaylığı göz önüne alındığında, ticaret koridoru bölgesine öncelik vereceklerdir.[8][11]
Hindistan'ın izole edilmiş doğu ve kuzey doğu illeri de Çin ve Asya'nın geri kalanıyla olan ticaret ve bağlantıların artmasını sağlayacaktır.[11]
Dört ülkede yukarıda belirtilen kurumlar tarafından rotasyon halinde düzenlenen on bir BCIM Forumunda; bağlantı, ticaret, yatırım, enerji, su yönetimi, turizm ve diğer alanlar gibi alanlarda dört ülke arasında daha yakın işbirliğinin potansiyel faydaları vurgulandı.[6] Dört ülke; ayrıca BCIM bölgesinde eğitim, spor, bilim ve teknoloji alanlarında daha fazla işbirliğini ve değişimi teşvik etmeyi kabul etti.[4]
ASEAN Serbest Ticaret Bölgesi, ASEAN - Çin Serbest Ticaret Bölgesi ve ASEAN - Hindistan Serbest Ticaret Bölgesi arasında bağlantı kurularak, koridor en büyük serbest ticaret alanlarından biri olacaktır. Bangladeş, Çin, Hindistan ve Myanmar bölgedeki karayolu, demiryolu, su ve hava bağlantılarını etkili bir şekilde birleştirecek bir koridor oluşturmayı ummaktadır.[8] Bu, BCIM ülkelerinin dış ticaretini de geliştirecek ve ikili ticareti güçlendirecektir.[11]
Lokasi Pengunjung: 3.17.156.218