Stenus longipes – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny myśliczków (Steninae).
Gatunek ten został opisany w 1839 roku przez Oswalda Heera[1].
Chrząszcz o ciele długości od 5 do 5,5 mm. Przedplecze ma wyraźnie dłuższe niż szerokie. Na każdej z pokryw występuje duża czerwonawa plama położona bliżej bocznej krawędzi niż szwu. Co najmniej cztery pierwsze tergity odwłoka mają boczne brzegi odgraniczone szerokimi bruzdami. Odnóża są w całości czarne. Smukłe tylne stopy prawie dorównują długością goleniom. Od pokrewnego Stenus comma wyróżnia się smuklejszym ciałem i żółtawym u nasady drugim członem głaszczków szczękowych[2].
Owad palearktyczny, znany z Europy z wyjątkiem jej części północnej, Kaukazu, Azji Mniejszej i Mandżurii. Zasiedla gliniaste lub piaszczyste z warstewką szlamu brzegi wód, a także wilgotne doły po wybranej glinie. W Polsce notowany na nielicznych stanowiskach[3][2].
Przypisy
- ↑ Lee H. Herman. Catalog of the Stapylinidae (Inscecta: Coleoptera). 1758 to the End of Second Millenium. IV Staphylinine Group (Part I): Euastethinae, Leptotyphlinae, Megalopsidiinae, Oxyporinae, Pseudopsinae, Solieriinae, Steninae. „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 265, s. 1807-2440, 2001. Nowy Jork.
- ↑ a b Andrzej Szujecki: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XIX Chrząszcze - Coleoptera z. 24 b Kusakowate - Staphylinidae: Myśliczki - Steninae. Warszawa: PWN, PTEnt., 1961. Brak numerów stron w książce
- ↑ B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Staphylinidae część 1. „Katalog Fauny Polski”. XXIII (6), 1979. brak numeru strony
Identyfikatory zewnętrzne (
takson):