Manganit
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
γ-MnO(OH) – tlenowodorotlenek manganu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4[1] |
| Przełam |
nierówny, drzazgowaty[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, ziarnisty[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
4,35 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czarna, ciemnobrunatna, ciemnoszara |
| Rysa |
czarna, brunatnoczarna |
| Połysk |
półmetaliczny, matowy, żywiczny[1] |
| Współczynnik załamania |
2,250–2,530 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,028[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.FD.15[1] |
Manganit – minerał z grupy tlenowodorotlenków. Należy do minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi. Nazwa pochodzi od składu chemicznego tego minerału.
Charakterystyka
Właściwości
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, igiełkowym bardzo często wykazują pionowe zbrużdżenia. Ładnie wykształcone kryształy występują w druzach, gdzie tworzą szczotki krystaliczne. Występuje w skupieniach ziarnistych, pręcikowych, włóknistych, promienistych, czasami naciekowych. Tworzy też konkrecje. Występują zbliźniaczenia – kolankowe lub krzyżowe. Jest kruchy, przeświecający, tworzy pseudomorfozy po kalcycie.
Występowanie
Minerał hydrotermalny niskich temperatur oraz niektórych płytkomorskich osadów. Współwystępuje z kalcytem, barytem, hematytem, piroluzytem, psylomelanem, rodochrozytem, kwarcem, ettringitem, sturmanitem oraz hausmanitem[1].
Miejsca występowania:
- W Polsce: spotykany w żelaziakach brunatnych w okolicach Tarnowskich Gór oraz w rejonie złóż Zn-Pb. Także w skałach ilastych w okolicach Jawora (Dolny Śląsk) i w Tatrach.
Zastosowanie
- ważna ruda manganu (62,47% Mn),
- wysoko ceniony kamień kolekcjonerski[potrzebny przypis].
Przypisy
Bibliografia
- Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne, „Horyzont” 2002.
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” 1996.
- R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994.
- W. Heflik, L. Natkaniec-Nowak: Minerały Polski, Wyd. „Antykwa” 1998.
Linki zewnętrzne
- artykuł o manganicie na stronie Webmineral.com (ang.)
- artykuł o manganicie na stronie Mindat.org (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.