Aclopini
Blanchard, 1850
Rycina Aclopus vittatus
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Podrząd	chrząszcze wielożerne
Infrarząd	żukokształtne
Nadrodzina	żuki
Rodzina	poświętnikowate
Podrodzina	Aclopinae
Plemię	Aclopini

Aclopini – plemię chrząszczy z rodziny poświętnikowatych i podrodziny Aclopinae. Obejmuje 16 opisanych gatunków sklasyfikowanych w trzech rodzajach. Zasiedla południową krainę neotropikalną^[1].

Chrząszcze o wydłużonym, owalnym ciele, osiągającym małe lub średnie jak na żuki rozmiary. Ubarwienie mogą mieć od jasnobrązowego po czarne^[2]. Występuje u nich silnie zaznaczony dymorfizm płciowy^[1].

Głowa ma oczy złożone podzielone występem policzka zwanym canthus^[1]. Czułki buduje osiem członów, z których trzy ostatnie formują buławkę, u samic zredukowaną^[1]. Nadustek leży w tej samej płaszczyźnie co warga górna^[2] i może być wyposażony w słabo zaznaczony róg lub pozbawiony takiegoż wyrostka^[1].

Przedplecze jest równomiernie wypukłe, na większości powierzchni nagie. Forma pokryw jest dłuższa niż szeroka, wysklepiona, o zaokrąglonych bocznych brzegach; brak jest na nich rzędów z wyjątkiem rzędu przyszwowego^[2]. Tylna para skrzydeł u samców jest wykształcona, u samic zaś zredukowana. Za synapomorfie ich użyłkowania uchodzą: silnie rozbieżne odgałęzienia trzecie i czwarte przedniej żyłki radialnej (RA₃ i RA₄) oraz silne zakrzywienie tego drugiego (RA₄) w nasadowej ⅓ długości. Wyrostek międzybiodrowy przedpiersia jest dobrze widoczny i gęsto porośnięty szczecinkami. Synapomorfią szkieletu wewnętrznego tułowia jest zakrzywiony szew wentralny widełek sternalnych zatułowia^[1]. Przednia para odnóży ma wyposażone w dwa ząbki (synapomorfia plemienia) i pozbawione ostrogi golenie^[2][1]. Synapomorfią tylnej pary odnóży jest całobrzega krawędź wewnętrzna goleni^[1].

U samców wszystkie przetchlinki odwłoka leżą na błonach pleuralnych jego segmentów, zaś u samic ostatnie trzy ich pary leżą na sternitach. U samic odwłok jest nabrzmiały. Jako synapomorfię genitaliów samców wymienia się edeagus pozbawiony V-kształtnego płata w endofallusie^[1].

Biologia i ekologia tych owadów są słabo zbadane. Nieznane nauce pozostają larwy, a samicę opisano tylko w przypadku Gracilaclopus bidentulus. Przypuszcza się, że samice pędzą głównie podziemny tryb życia, o czym świadczyć mogą m.in. zredukowane oczy i buławka czułków, niezdolność do lotu z uwagi na redukcję skrzydeł tylnych, nabrzmiały odwłok i zredukowane stopy^[1].

Plemię to zasiedla krainę neotropikalną od Boliwii i Brazylii po Chile i Argentynę^[1][2].

Plemię to utworzył w 1850 roku Charles Émile Blanchard. Umieścił je w obrębie podrodziny chrabąszczowatych, zaliczając doń rodzaje Aclopus i Phyllotocus^[3], jednak ten drugi przeniesiony został w 1912 roku do Sericini^[1]. W 1977 roku Stiepan Jabłokow-Chnzorian umieścił je w podrodzinie Alcopinae^[4]. Przez 100 lat pozostawało monotypowe. Dopiero w 2012 roku Federico Ocampo i José Mondaca wyróżnili w obrębie Aclopini dwa nowe rodzaje: Gracilaclopus i Desertaclopus^[2].