Schilderkunst is in veel landen een vorm van vrije beeldende kunst, vervaardigd door een kunstschilder.
Een kunstenaar brengt verf op een oppervlak (drager of ondergrond) aan. De drager is in het algemeen een op een spieraam opgespannen doek (canvas) gemaakt van linnen, ongebleekt katoen of halflinnen. De ondergrond kan ook van hout, papier, karton, steen, metaal of kunststof gemaakt zijn. De verf bestaat uit pigment (kleurstof) in een vloeibaar medium.
Het fundamentele verschil tussen schilderkunst en andere tweedimensionale kunstvormen is dat schilderkunst werkt met in een vloeistof (schildermedium) opgeloste (geëmulgeerde) pigmenten. Door menging kunnen ontelbare nuances en schakeringen van kleur en intensiteit bereikt worden. De lagen kunnen dun of dik (pasteus) opgebracht worden. Schilderkunstige uitingen zijn vaak opgebouwd uit meerdere transparante lagen en contrasterende kleurvlakken, terwijl tekentechnieken en grafiek in eerste plaats met lijnen werken en meestal direct dekkend uitgevoerd worden. De grenzen zijn soms niet scherp te trekken. Bijvoorbeeld van een 'penseeltekening' is moeilijk te zeggen of het een tekening is of een schildering.
Tot de oudste uitingen van schilderkunst behoren de rotstekeningen. Muurschilderingen aangebracht in een natte kalklaag worden fresco's genoemd. Een oude techniek waarmee men glas-in-loodramen kan maken is brandschilderen. Gebrandschilderd glas werd veel in kerken toegepast. Geschilderd aardewerk wordt majolica, plateel of faience genoemd. Een glasachtige massa in een dunne laag ter versiering aangebracht op een metalen voorwerp heet email. Kleine geschilderde illustraties in oude handschriften heten miniaturen. Religieuze op hout geschilderde voorstellingen heten iconen. Japan staat bekend om zijn kunstige Japans lakwerk, dat bestaat uit talloze over elkaar heen aangebrachte laklagen op een gevormde ondergrond van papier. Wordt de huid van het menselijk lichaam als drager van de voorstelling gebruikt, dan spreekt men van bodypainting. Voorstellingen die met een naald met inkt onder de opperhuid worden aangebracht worden tatoeages genoemd. Ten slotte kan een dichter 'schilderen' met beeldrijke ('bloemrijke') taal; dit wordt dichtkunst of poëzie genoemd. Af en toe wordt weleens een autocarrosserie beschilderd door een beroemde kunstenaar.
Er bestaan vele verschillende schildertechnieken, waarbij verschillende schildersmaterialen worden gebruikt. Voorbeelden van algemene schildertechnieken zijn de olieverftechniek en de aquareltechniek. Een vrij nieuwe methode is het werken met airbrush of spuitbussen.
Schildersmaterialen zijn bijvoorbeeld tempera, gouache, pigment, lijnolie, siccatief, vernis, beits, acrylverf, spieramen, linnen en diverse papiersoorten.
Schildergereedschappen zijn bijvoorbeeld kwasten, penselen, paletten, paletmessen, spantangen en nietpistolen. Een schildersezel is een in hoogte verstelbaar werktuig, waarop de kunstschilder zijn werkstuk kan plaatsen. Atelierezels zijn meestal zwaar uitgevoerd voor de standvastigheid, voorzien van kleine wieltjes en een verstelmechanisme. Veldezels, die bedoeld zijn voor het schilderen in de buitenlucht, zijn vaak driebenig, lichtgebouwd en inschuifbaar en inklapbaar.
Enkele voorbeelden van beroemde schilderijen van bekende kunstschilders die ook wel meesterwerken genoemd zijn:
Afhankelijk van de afgebeelde voorstelling spreekt men in de schilderkunst onder meer van:
Einde 14e eeuw: natuurlijk milieu, interieur, landschap met uiterst nauwgezette weergave van werkelijkheid.
Paneelschilderij: verplaatsbare voorstelling op houten paneel, meestal geschilderd voor altaren. Miniatuur: figuratieve versiering in middeleeuwse handschriften, later ook gewoon klein schilderwerkje.
Nervia
Soms worden politieke doeleinden nagestreefd door middel van een bepaalde cultuurpolitiek. Zo was het door de nazi's in de jaren dertig bestempelen van veel moderne schilderkunst als Ontaarde Kunst een 'beeldende kunst-variant' van de beruchte boekverbranding die plaatsvond op 10 mei 1933 - gericht tegen vooral het impressionisme, het fauvisme, het expressionisme, het surrealisme en het dadaïsme, met inbeslagname van deze kunst tijdens het naziregime na 1933. Veel kunstenaars vluchtten al voor het begin van de oorlog weg uit Duitsland (Max Beckmann bijvoorbeeld naar Nederland, een groep surrealisten naar de U.S.A.). Kunstenaars die als Entartet werden omschreven waren onder andere Emil Nolde, Ludwig Kirchner, Ernst Barlach, Otto Dix, Oskar Schlemmer, Karl Schmidt-Rottluff.
In de Duitse Democratische Republiek was socialistisch realisme de van staatswege opgelegde norm. Dat kwam neer op een overvloed aan heldhafige voorstellingen van gespierde arbeiders, man en vrouw, werkend op het land of in de fabriek, ter meerdere glorie van de Revolutie. In 1951 zei de toenmalig partijleider Walter Ulbricht in de Volkskamer: "We willen aan onze academies geen abstracte kunst meer zien." Figuratie (zonder expressionistische vervorming) was de leer.
Ook andere regimes hebben de schilderkunst misbruikt of gebruikt. Zo werd tijdens het regime van Mao Zedong veel propagandakunst gemaakt, momenteel tentoongesteld in Peking in het Propaganda Poster Art Centre.
Lijsten
Overig
Lokasi Pengunjung: 18.119.130.166