27 listopada 1864 Lwów
22 lutego 1947 Kraków
Armia Austro-Węgier Wojsko Polskie
Obóz Warowny „Kraków”
komendant obozu warownego
I wojna światowa
Zdzisław Andrzej Kostecki herbu Korczak (ur. 27 listopada 1864 we Lwowie, zm. 22 lutego 1947 w Krakowie) – tytularny generał dywizji Wojska Polskiego.
Urodził się 27 listopada 1864 we Lwowie, w ówczesnym Królestwie Galicji i Lodomerii, w rodzinie Macieja i Marii Miksz (Mikosz?). W 1879 wstąpił do korpusu kadetów. W 1884 został wcielony do Węgierskiego Pułku Piechoty Nr 25 w Łuczeńcu[1], a w 1887 przeniesiony do Galicyjskiego Pułku Ułanów Nr 6 w Przemyślu[2]. W latach 1891–1893 był oficerem prowiantowym pułku[3]. W 1905 został komendantem kadry zapasowej pułku, która stacjonowała w Przemyślu[4]. W 1911 został przesunięty na stanowisko komendanta 2. dywizjonu w Dębicy[5], a w 1913 przeniesiony do garnizonu Rzeszów na stanowisko komendanta 1. dywizjonu[6]. W latach 1915–1917 był komendantem Pułku Ułanów Nr 6.
Pod koniec listopada 1918 objął dowództwo 6 Pułku Ułanów Jazdy Lwowskiej[7], a 11 września 1919 6 Pułku Ułanów Kaniowskich[8]. 25 września 1919 został dowódcą 2 Brygady Jazdy[9]. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[10]. 11 czerwca 1920, na wniosek Ogólnej Komisji Weryfikacyjnej, Naczelny Wódz nadał mu tytuł generała podporucznika kawalerii[11]. 30 stycznia 1921 mianowany dowódcą miasta Krakowa[12]. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był Oddział V Sztabu Generalnego[13]. Następnie był komendantem Obozu Warownego „Kraków”. Z dniem 1 czerwca 1922 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu rzeczywistego generała podporucznika[14]. Jako oficer w stanie spoczynku został zatrzymany w służbie czynnej i pełnił ją w Departamencie II Jazdy Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie[15]. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady[16]. Z dniem 31 sierpnia 1924 został zwolniony z czynnej służby wojskowej[17][18]. 19 stycznia 1925 Prezydent RP, prostując dekret z 26 października 1923, przyznał mu stopień tytularnego generała dywizji[19]. Na emeryturze mieszkał w Krakowie[20][21].
20 kwietnia 1897 w Zarzeczu zawarł związek małżeński z Jadwigą Marią z Markiewczów h. Dunin[22].
Zmarł 22 lutego 1947 w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera 6 WOJ-płd-8)[23].
Lokasi Pengunjung: 3.12.150.151