Tegulum umieszczone jest na bulbusienogogłaszczków samców, gdzie stanowi główny element zesklerotyzowany drugiej grupy sklerytów[1][2][3]. Jego kształt jest skomplikowany i bardzo różnorodny. Ogólnie wyróżnia się dwa podstawowe typy jego budowy: kuliste do owalnych i dyskowate. Do tej drugiej grupy zalicza się je, gdy jego wysokość jest mniejsza niż ⅓ średnicy. Boki tegulum mają jednakową wysokość albo powierzchnia dozewnętrzna jest nabrzmiała i większa od przyśrodkowej[4]. Od trzeciej grupy sklerytów tegulum oddziela haematodocha distalis[1][3].
W czasie kopulacji u krzyżaków nabrzmiewająca haematodocha wywołuje obrót tegulum, które wpycha embolus do otworu kopulacyjnego samicy[3].
Przypisy
↑ abMichael J. Roberts: Spiders of Britain & Northern Europe. Londyn: HarperCollins, 1995, s. 18.
↑M. Ramírez. The morphology and phylogeny of Dionychan spiders (Araneae: Araneomorphae). „Bulletin of the American Museum of Natural History”. 390, s. 1–374, 2014.
↑ abcRainer F. Foelix: Biology of Spiders. Wyd. III. Oxford University Press, 2011, s. 228-229. ISBN 978-0-19-973482-5.