Stygnocorini

Stygnocorini
Gulde, 1937
Ilustracja
zaskalnik długogłowy
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd

Pentatomomorpha

Nadrodzina

Lygaeoidea

Rodzina

brudźcowate

Podrodzina

Rhyparochrominae

Plemię

Stygnocorini

Acompus rufipes

Stygnocoriniplemię pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny brudźcowatych.

Pluskwiaki o krótkim, przysadzistej budowy ciele. Głowa ich ma dobrze rozwinięte bukule, podłużnie rowkowane ciemię, oczy złożone, położone między nimi i nieco ku tyłowi przyoczka, czteroczłonową kłujkę i czteroczłonowe czułki. Przedplecze pozbawione jest obrączki apikalnej (kołnierzowatego zgrubienia na przedniej krawędzi). Tylna para skrzydeł zwykle zaopatrzona jest w dobrze rozwiniętą żyłkę haczykowatą (hamus) jak i dobrze wykształcone żyłki interwannalne. Odwłok ma wszystkie przetchlinki położone na sternitach. Sternity czwarty i piąty są ze sobą scalone. Na piątym sternicie piąta para przetchlinek leży w środkowej ⅓ jego długości, a tylne trichobotria osadzone są za przetchlinkami tejże pary. W sąsiedztwie przetchlinek drugiej i trzeciej pary brak jest porów[1].

U larw obecny jest szew Y-kształtny. Ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych ich odwłoka znajdują się między tergitami trzecim i czwartym, czwartym i piątym oraz piątym i szóstym[1].

Plemię to ograniczone jest w swym zasięgu do półkuli wschodniej. Najliczniej reprezentowane jest w krainach palearktycznej i etiopskiej[2]. W tej drugiej występuje w strefie klimatu umiarkowanego oraz w górach Afryki i Madagaskaru[1]. W Australii, w tym Tasmanii występuje jeden gatunek[2]. Plemię znane jest też z Nowej Zelandii[1][2]. W Polsce stwierdzono 8 gatunków z 3 rodzajów[3] (zobacz: brudźcowate Polski).

Takson ten wprowadzony został w 1936 roku przez Johannesa Guldego[4]. Należy do niego 69 opisanych gatunków, zgrupowanych w rodzajach[5]:

Przypisy

  1. a b c d Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).
  2. a b c G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.
  3. plemię: Stygnocorini Gulde, 1937. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-04-16].
  4. J. Gulde: Die Wanzen Mitteleuropas. Hemiptera Heteroptera Mitteleuropas Teil II. Frankfurt a. M.: 1936.
  5. Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: tribe Stygnocorini. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-04-15].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.