Stawy hodowlane zasilane są wodą z rzeki Wiercica, która wypływa w Źródle Zygmunta i Elżbiety zaledwie 300 m dalej na zachód. Jest bardzo czysta (klasa czystości A1), zimna i dobrze natleniona[2], dzięki czemu możliwa jest w niej hodowla pstrągów. Stawy hodowlane w tym miejscu zostały założone przez Edwarda Aleksandra Raczyńskiego w 1881 roku i wówczas była to największa pstrągarnia na kontynentalnej Europie. Miała 22 stawy o łącznej powierzchni 13,2 hektara i głębokości do 4 m oraz budynek wylęgarni. W 1881 roku z Kalifornii sprowadzono ikrę pstrąga tęczowego. Zapłodnienie ikry odbyło się uroczyście, w obecności zaproszonych gości. Oprócz pstrągów tęczowych w stawach hodowano także pstrągi źródlane, pstrągi potokowy, łososie szlachetne, węgorze i sandacze. Na początku XX wieku stawów było już 46, a gospodarstwo zajmowało się również hodowlą ikry pstrągów, która eksportowana była do wielu krajów europejskich[3].
Gospodarstwo rybne działa do dzisiaj. Jest przy nim parking i restauracja, w której serwowane są ryby z własnej hodowli[3]. Do gospodarstwa prowadzi ścieżka dydaktyczna „Złota kraina pstrąga”[4].
Przypisy
↑Mapa. Jura Krakowsko-Częstochowska. Część północna 1:52 000, Warszawa: ExpressMap, 2015, ISBN 978-83-88112-71-3. Brak numerów stron w książce
↑Na podstawie tablicy informacyjnej przy ścieżce dydaktycznej.