Peter Strasser

Peter Strasser
	Fregattenkapitän
Data i miejsce urodzenia	1 kwietnia 1876 ; Hanower
Data i miejsce śmierci	5 czerwca 1918 ; Wells-next-the-Sea
	Przebieg służby
Lata służby	1894–1918
Siły zbrojne	Kaiserliche Marine
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa
	Odznaczenia

Peter Strasser (ur. 1 kwietnia 1876 w Hanowerze, zm. 5 sierpnia 1918 na północ od Wells-next-the-Sea) był głównym dowódcą Zeppelinów Cesarskiej Marynarki Wojennej niemieckiej podczas I wojny światowej. Dowodził kampaniami bombowymi od 1915 do 1917. Zginął podczas ostatniego nalotu statków powietrznych Cesarstwa Niemieckiego na Wielką Brytanię.

Wczesna kariera

Strasser urodził się w Hanowerze w 1876. W 1894 r. dołączył do Kaiserliche Marine^[1]. Po odbyciu służby na pokładach okrętów SMS "Stein" i SMS "Moltke", Strasser dołączył do akademii marynarki wojennej w Kilonii. Szybko piął się po szczeblach kariery i został awansowany do stopnia podporucznika marynarki (niem. Leutnant zur See) w 1895 roku. W latach 1897–1902 służył na pokładach okrętów SMS "Mars", SMS "Blücher", SMS "Panther", SMS "Mecklenburg" i SMS "Westfalen". Był znakomitym oficerem artylerii i dostał się do Niemieckiego Urzędu Cesarskiej Marynarki Wojennej (niem. Reichsmarine-Amt) jako dowódca okrętów i artylerii przybrzeżnej. We wrześniu 1913^[2] przejął dowodzenie nad Dywizją Sterowców Marynarki Wojennej (Marine-Luftschiff-Abteilung^[3]).

I wojna światowa

Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 r. sterowce Marynarki Wojennej początkowo ograniczały się do misji przeciw okrętom podwodnym, przeciwminowych oraz zwiadowczych. Brały też udział w bitwie koło zatoki Helgoland.

Jednak w dniach 19–20 stycznia 1915 r. L3 i L4 wzięły udział w pierwszych nalotach bombowych na Anglię, atakując Great Yarmouth, Sheringham i King’s Lynn. W przeciągu następnych 3 lat bombardowana głównie była Wielka Brytania, ale także Paryż i inne miasta i porty. Strasser przynajmniej raz w miesiącu brał udział w nalotach na Anglię. Początkowo bombardowania ograniczały się tylko do celów wojskowych, ale przy dużym wsparciu lobbistycznym Paula Behncke^[2], cesarz pozwolił atakować cele cywilne. Oficjalne brytyjskie szacunki mówią o śmierci 498 cywili i 58 żołnierzów w wyniku ataków powietrznych na Wielką Brytanię w latach 1915–1918. Odnotowano także 1913 rannych. Cesarska Marynarka Wojenna zrzuciła 360 000 kilogramów bomb, większość na Wyspy Brytyjskie. Na statki, porty i miasta wroga skierowano 307 315 kilogramów. Na Włochy, Morze Bałtyckie i Morze Śródziemne zrzucono 58 000 kg. Sterowce armii niemieckiej przewiozły 160 000 kilogramów bomb do wyznaczonych celów: 44 000 kg trafiło w Belgię i Francję, 36 000 kg w Anglię oraz 80 000 kg w Rosję i Europę Południowo-Wschodnią. W styczniu 1916 roku przełożonym Strassera został wiceadmirał Reinhard Scheer, który bezskutecznie próbował poskromić agresywne dążenie Strassera do niezależności^[2]. W dniu 28 listopada 1916 r. Strasser został mianowany dekretem cesarskim „Dowódcą sterowców”. 16 lipca 1917 r. awansowany do stopnia komandora porucznika (niem. Fregattenkapitän)^[1].

Śmierć i dziedzictwo

Strasser nie dożył końca wojny. 5 sierpnia 1918 roku^[4], podczas nocnego nalotu na Boston, Norwich i estuarium Humber, L 70 Strassera napotkał brytyjski samolot rozpoznawczy D.H.4. Major pilot Egbert Cadbury i major strzelec Robert Leckie zestrzelili L 70, na północ od Wells-next-the-Sea na wybrzeżu Norfolk. Żaden z 23 ludzi na pokładzie nie przeżył. Był to ostatni nalot sterowca na Wielką Brytanię^[5].

Wpływ Strassera zarówno na wojnę, jak i na historię był znaczący dla przyszłości walki powietrznej. Odegrał kluczową rolę w rozwoju bombardowań dalekiego zasięgu i rozwoju sterowców szkieletowych jako wydajnego statku powietrznego, latającego na dużych wysokościach i w każdych warunkach pogodowych. Był zwolennikiem doktryny ataków bombowych na zarówno cele cywilne, jak i wojskowe, co miało służyć zarówno propagandzie oraz środkowi odciągnięcia zasobów z linii frontu.

Odznaczenia

Odznaczenia Petera Strassera to między innymi^[1]:

Order Pour le Mérite
Order Orła Czerwonego IV klasy
Kawaler Orderu Hohenzollernów z mieczami na wstędze wojennej
Krzyż Żelazny I klasy
Krzyż Żelazny II klasy
Medal za Ratowanie Życia na wstędze
Oficer Order Zasługi Wojskowej IV klasy z mieczami i koroną (Bawaria)
Hamburski Krzyż Hanzeatycki (Hamburg)
Krzyż Fryderyka Augusta I klasy (Oldenburg)
Komandor II klasy Orderu Ernestyńskiego z mieczami (Saksonia)

Przypisy

↑ ^a ^b ^c Rangliste 1918 ↓, s. 17.
↑ ^a ^b ^c Ian, Castle, London 1914–17: the Zeppelin menace, 2008, s. 11–12, ISBN 978-1-84603-245-5 (ang.).
↑ UrbanU. Heinz UrbanU., Zeppeline der kaiserlichen Marine, 1914–1918, 2008, s. 560, ISBN 978-3-00-022731-8 (niem.).
↑ LehmannL. Ernst A LehmannL., MignosM. Howard MignosM., The Zeppelins. The Development of the Airship, with the Story of the Zeppelin Air Raids in the World War., 1927 [zarchiwizowane 2011-05-07] .
↑ LawsonL. Eric LawsonL., LawsonL. Jane LawsonL., The first air campaign, August 1914-November 1918, 1996, s. 79–80 (ang.).

Bibliografia

Rangliste der Kaiserlich Deutschen Marine für das Jahr 1918, Berlin: E.S. Mittler und Sohn, 1918 (niem.).

[CITEREFRangliste191817-1] Rangliste 1918 ↓, s. 17.

[:0-2] Ian, Castle, London 1914–17: the Zeppelin menace, 2008, s. 11–12, ISBN 978-1-84603-245-5 (ang.).

[3] UrbanU. Heinz UrbanU., Zeppeline der kaiserlichen Marine, 1914–1918, 2008, s. 560, ISBN 978-3-00-022731-8 (niem.).

[4] LehmannL. Ernst A LehmannL., MignosM. Howard MignosM., The Zeppelins. The Development of the Airship, with the Story of the Zeppelin Air Raids in the World War., 1927 [zarchiwizowane 2011-05-07] .

[5] LawsonL. Eric LawsonL., LawsonL. Jane LawsonL., The first air campaign, August 1914-November 1918, 1996, s. 79–80 (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

PROFILPELAJAR.COM