PROFILPELAJAR.COM

Pepsodent

Logo marki
Opakowanie pasty do zębów Pepsodent z 1956 roku

Pepsodent – marka pasty do zębów stworzona w 1915 roku w Stanach Zjednoczonych, przez kilkadziesiąt lat zajmująca dominującą pozycję na tamtejszym rynku[1]. Właścicielem marki na terenie Stanów Zjednoczonych i Kanady jest przedsiębiorstwo Church & Dwight, a w pozostałych częściach świata – koncern Unilever[2].

W 1915 roku William M. Ruthrauff, z zawodu sprzedawca podręczników, a wcześniej nauczyciel, uzyskał patent na opracowaną przez siebie pastę do zębów o aromacie mięty pieprzowej. Jej rzekomą właściwością była zdolność do rozpuszczania płytki nazębnej[a][2][3]. W tym samym roku założył on spółkę Pepsodent Company, której nazwa nawiązywała do pepsyny, będącej jednym ze składników preparatu[2]. Rok później Ruthrauff sprzedał firmę oraz prawa do patentu za 250 tys. dolarów inwestorowi z Chicago, Douglasowi Smithowi. Po transakcji siedziba przedsiębiorstwa została przeniesiona z Cimarron, w stanie Nowy Meksyk do Chicago, gdzie również ulokowano zakład produkcyjny[2]. Za sprawą wysoce skutecznej kampanii marketingowej, w którą zaangażowani byli Albert Lasker(inne języki) i Claude C. Hopkins(inne języki) z agencji reklamowej Lord & Thomas, w ciągu kilku lat Pepsodent stał się najlepiej sprzedającą marką pasty do zębów w Stanach Zjednoczonych; pozycję tę utrzymywał do lat 40. XX wieku. Istotnym elementem strategii reklamowej był sponsoring popularnych audycji radiowych na antenie NBC: serialu komediowego Amos ’n’ Andy (1929–1938) oraz prowadzonego przez Boba Hope’a programu komediowego The Pepsodent Show(inne języki) (1938–1948[4])[2][1]. Kampanie reklamowe Pepsodentu miały znaczny wpływ na popularyzację szczotkowania zębów w społeczeństwie amerykańskim[b][2][5].

Pod koniec lat 20. XX wieku produkty marki Pepsodent sprzedawane były w 62 krajach. Poza Stanami Zjednoczonymi produkcję prowadzono w Kanadzie, Meksyku, Francji, Niemczech, Argentynie, Australii i Nowej Zelandii[2]. W latach 30. markę Pepsodent zaczęto wykorzystywać do gamy produktów obejmującej także szczoteczki do zębów, płyn do płukania jamy ustnej(inne języki) oraz proszek do zębów(inne języki)[2][1].

W 1944 roku przedsiębiorstwo Pepsodent Company zostało wykupione przez spółkę Lever Brothers, wchodzącą w skład koncernu Unilever. W latach 50. marka spadła na drugą pozycję pod względem wielkości sprzedaży na rynku amerykańskim, pod koniec lat 60. znajdowała się poza pierwszą piątką. Jednym z czynników było stosunkowo późne, względem konkurentów, wprowadzenie do sprzedaży pasty z dodatkiem fluoru (1962), a te cieszyły się dużym zainteresowaniem konsumentów. Niekorzystne było też uzyskanie w 1960 roku, po raz pierwszy w historii, aprobaty Amerykańskiego Towarzystwa Stomatologicznego(inne języki) przez produkt konkurencyjnej marki Crest(inne języki) (Procter & Gamble)[2][1]. Na początku lat 90. XX wieku udział marki w rynku amerykańskim wynosił 1,7%[1]. W 2003 roku Unilever sprzedał prawa do marki Pepsodent na terenie Stanów Zjednoczonych i Kanady spółce Church & Dwight[6]. Unilever prowadzi sprzedaż pasty do zębów pod marką Pepsodent m.in. w Indiach[7], Indonezji[8], Nigerii[9], Afryce Południowej[10], Argentynie i Chile[11].

Uwagi

  1. ↑ Twierdzenie to było kwestionowane w ówczesnych publikacjach naukowych, mimo to z powodzeniem powoływano się na nie w kampaniach reklamowych co najmniej do 1927 roku[2].
  2. ↑ W 1923 roku szczoteczkę do zębów posiadało około 20% Amerykanów[12]. W 1938 roku pastę do zębów miało w domach 65% amerykańskiego społeczeństwa[13].

Przypisy

  1. ↑ a b c d e Janice Jorgensen: Encyclopedia of consumer brands. Detroit: St. James Press, 1994, s. 417–420. [dostęp 2023-02-25].
  2. ↑ a b c d e f g h i j Pepsodent Company, est. 1915. Made in Chicago Museum. [dostęp 2023-02-25]. (ang.).
  3. ↑ William M. Ruthrauff, US1133250A, United States Patent Office, 23 marca 1915 [dostęp 2023-02-25] (ang.).
  4. ↑ 1940s Radio Gold: The Pepsodent Show with Bob Hope. The National WWII Museum, 2022-02-10. [dostęp 2023-02-25]. (ang.).
  5. ↑ Robert Kelsey: Get Things Done What Stops Smart People Achieving More and How You Can Change. Wiley, 2014, s. 105. ISBN 978-0-85708-308-1. [dostęp 2023-02-25].
  6. ↑ Company News; Church & Dwight Buys Toothpaste Unit From Unilever. The New York Times, 2003-09-11. [dostęp 2023-02-25]. (ang.).
  7. ↑ Pepsodent. Hindustan Unilever Limited. [dostęp 2023-02-25]. (ang.).
  8. ↑ Pepsodent. Unilever Indonesia. [dostęp 2023-02-25]. (indonez.).
  9. ↑ Driving Oral Awareness in Nigeria, the Pepsodent Example. This Day, 2022-05-12. [dostęp 2023-02-25]. (ang.).
  10. ↑ Pepsodent. Unilever South Africa. [dostęp 2023-02-25]. (ang.).
  11. ↑ Pepsodent. Unilever Latinoamérica Sur. [dostęp 2023-02-25]. (hiszp.).
  12. ↑ Sidney J. Rauh. The Teaching of Oral Hygiene in Schools. „The Journal of the Americal Dental Association”. 13 (10), s. 1430, październik 1926. DOI: 10.14219/jada.archive.1926.0237. (ang.). 
  13. ↑ Peter Miskell. Cavity Protection or Cosmetic Perfection? Innovation and Marketing of Toothpaste Brands in the United States and Western Europe, 1955-1985. „The Business History Review”. 78 (1), s. 39, wiosna 2004. JSTOR. DOI: 10.2307/25096828. (ang.). 


Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.