Melanterius – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Molytinae. Zamieszkują Australię, skąd introdukowano je do Afryki.

Rodzaj ten opisany został w 1842 roku przez W.F. Erichsona^[1]. Tradycyjnie zaliczany był do plemienia Storeini, jednak prace z XXI wieku wskazują, że należy do Molytinae. C.H.C. Lyal w 2014 zaliczył go wraz z Arthriticosoma, Chalcodermus, Cycloporopterus, Hybophorus, Lybaeba, Moechius, Neomelanterius, Teutheria do nieformalnej grupy rodzajów w obrębie Molytinae incertae sedis. Grupa ten może być blisko spokrewniona z Cleogonini^[2] i w tym właśnie plemieniu umieszcza ją Atlas of Living Australia^[1].

Chrząszcze te mają ciała czarne do brązowych, długości od 3 do 5 mm. Przechodzą swój rozwój w nasionach, głównie akacji. Dorosłe spotyka się między wrześniem a listopadem, a ich pojaw związany jest z okres wytwarzania nasion przez roślinę żywicielską. Samica wygryza otwór w ściance młodego nasiona i tam składa po jednym jaju. Pędrakowate larwy żywią się wnętrzem nasiona i po 4-6 tygodniach od wyklucia osiągają pełnię rozwoju. Wówczas wygryzają się przez łupinę, zostawiając okrągły otwór, i wypadają do gleby. Tam tworzą kokon i przechodzą przepoczwarczenie. Dorosłe opuszczają kokony 6 do 8 tygodni później, między grudniem a marcem, jednak pozostają nieaktywne do wiosny^[3].

Do Afryki Południowej introdukowano gatunki M. acaciae, M. maculatus, M. servulus i M. ventralis. Wykorzystuje się je do biologicznego zwalczania niektórych gatunków akacji i Paraserianthes lophantha, będących tam obcymi gatunkami inwazyjnymi^[3].

Należy tu 75 gatunków^[1]: