Mary Garden

Data i miejsce urodzenia	20 lutego 1874 Aberdeen
Data i miejsce śmierci	3 stycznia 1967 Inverurie
Typ głosu	sopran
Gatunki	muzyka poważna
Zawód	śpiewaczka
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Mary Garden (ur. 20 lutego 1874 w Aberdeen, zm. 3 stycznia 1967 w Inverurie^[1][2][3]) – szkocka śpiewaczka operowa (sopran).

Jako dziecko przeprowadziła się wraz z rodzicami do Stanów Zjednoczonych^[1][2][3], gdzie uczyła się gry na fortepianie i skrzypcach^[2]. W 1893 roku podjęła naukę śpiewu u Sarah Robinson Duff w Chicago^[2][3], po 1895 roku kontynuowała swoją edukację w Paryżu u Luciena Fugère’a, Giovanniego Sbriglii, Ange-Pierre’a de Trabadelo, Jacques’a Bouhy i Mathilde Marchesi^[1][2]. Po utracie środków finansowych na dalsze kształcenie została wsparta przez Sibyl Sanderson, która poleciła ją dyrektorowi paryskiej Opéra-Comique, Albertowi Carré^[2][3]. Na tej scenie wystąpiła po raz pierwszy w 1900 roku w dwóch ostatnich aktach Luizy Gustave’a Charpentiera, zastępując niedysponowaną śpiewaczkę Marthe Rioton^[1][2][3]. W tym samym roku miał też miejsce jej właściwy debiut w roli Micaëli w Carmen^[1]. Rok później wystąpiła w roli Diany w operze Gabriela Piernégo La Fille de Tabarin^[2][3].

W 1902 roku kreowała, pomimo sprzeciwów Maurice’a Maeterlincka, rolę Melisandy w operze Claude’a Debussy’ego Peleas i Melisanda^[1][2][3]. W latach 1902–1903 występowała w Covent Garden Theatre w Londynie^[1][3]. Zachwycony głosem Garden Jules Massenet napisał dla niej tytułową partię w swojej operze Chérubin (premiera Monte Carlo 1905)^[1][3]. W latach 1906–1907 zdobywała aplauz publiczności paryskiej, występując w Aphrodite Camille’a Erlangera^[1][3].

W 1907 roku debiutowała na deskach nowojorskiej Metropolitan Opera tytułową rolą w amerykańskiej premierze Thaïs^[1][2][3]. Rok później wystąpiła w amerykańskiej premierze Peleasa i Melisandy^[2][3]. Od 1910 do 1931 roku związana była z operą w Chicago, w latach 1921–1922 pełniła funkcję jej dyrektora^[1][2][3]. W 1927 roku wystąpiła w amerykańskiej premierze opery Arthura Honeggera Judith^[1][3]. W 1934 roku zakończyła karierę sceniczną^[1][2][3].

Dysponowała lirycznym sopranem, z predyspozycjami głosowymi do wymagających partii wokalnych takich jak tytułowe role w Tosce, Salome, Carmen i Manon, Violetta w Traviacie, Charlotta w Wertherze^[1]. Poza głosem wyróżniała się także warunkami scenicznymi i talentem aktorskim^[1]. We współpracy z Louisem Biancollim wydała swoją autobiografię pt. Mary Garden’s Story (Nowy Jork 1951)^[2].

W 1921 roku otrzymała krzyż kawalerski Legii Honorowej^[3].

• Mary Garden w bazie AllMusic. Dostęp 2025-04-18. (ang.)