Lygaeinae
| Lygaeinae | |
| Schilling, 1829 | |
zwiniec rycerzyk | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Nadrodzina | |
| Rodzina | |
| Podrodzina |
Lygaeinae |



Lygaeinae – podrodzina pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny zwińcowatych. Obejmuje ponad 640 opisanych gatunków. Rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie.
Morfologia
Pluskwiaki o ciele wydłużonym do podługowato-jajowatego[1] i różnym ubarwieniu. Wiele gatunków ma kolorystykę niepozorną, brązową, szarą lub czarną, jednak liczni przedstawiciele podrodziny odznaczają się obecnością w ubarwieniu elementów jaskrawych: czerwonych, pomarańczowych lub żółtych[2][1]. Powierzchnia ciała jest w większości pozbawiona punktowania[1].
Głowa jest wysunięta ku przodowi, pozbawiona trichobotrii, zaopatrzona w dobrze rozwinięte bukule, czteroczłonową kłujkę i, położone poniżej środka oczu złożonych, czteroczłonowe czułki[2][1]. U form długoskrzydłych występują na głowie także przyoczka[2]. Powierzchnia przedplecza ma poprzeczny wcisk, między guzami barkowymi a tarczką[2][1]. Na tarczce znajduje się wyniosłość w kształcie litery „Y”[1]. Półpokrywy są niepunktowane, o prostej wierzchołkowej krawędzi przykrywki, zwykle z wyraźną komórką w użyłkowaniu zakrywki. Skrzydła tylne mają żyłkę subkostalną, zaś pozbawione są żyłek interwannalnych[2].
Odwłok ma wszystkie przetchlinki położone na grzbietowej stronie segmentów. Szew między czwartym i piątym sternitem jest całkowity i dochodzi do brzegów odwłoka. U larw ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych odwłoka znajdują się między tergitami czwartym i piątym oraz piątym i szóstym[1].
Ekologia i występowanie
Owady te są fitofagami wysysającymi nasiona roślin. Często związane są pokarmowo z przedstawicielami trojeściowatych i toinowatych, a wiele gatunków wykazuje polifagizm[1]. Większość Lygaeinae bytuje na roślinach, ponad poziomem gruntu, ale liczne gatunki zasiedlają ściółkę i tam wyszukują nasion. Wśród przedstawicieli podrodziny znaleźć można również formy wtórnie przystosowane do zamieszkiwania gleby. Mają one maskujące ubarwienie i pozbawione są zdolności do lotu[2].
Podrodzina rozprzestrzeniona jest kosmopolitycznie. Największą różnorodność gatunkową osiąga w strefie tropikalnej i subtropikalnej[2]. W Polsce stwierdzono 8 gatunków z 6 rodzajów[3] (zobacz też: zwińcowate Polski).
Taksonomia
Takson ten wprowadzony został w 1829 roku przez Samuela Petera Schillinga[4]. Do podrodziny tej należy ponad 640 opisanych gatunków[5], zgrupowanych w 64 rodzajach[6]:
- Achlyosomus Slater, 1992
- Acrobrachys Horvath, 1914
- Acroleucus Stal, 1874
- Aethalotus Stal, 1874
- Afraethalotus Scudder, 1963
- Anochrostomus Slater, 1992
- Apterola Mulsant & Rey, 1866
- Arocatus Spinola, 1837
- Aspilocoryphus Stal, 1874
- Aspilogeton Breddin, 1901
- Astacops Boisduval, 1835
- Aulacopeltus Stal, 1868
- Biblochrimnus Brailovsky, 1982
- Caenocoris Fieber, 1860
- Cosmopleurus Stal, 1872
- Craspeduchus Stal, 1874
- Dalmochrimnus Brailovsky, 1982
- Ektyphonotus Slater, 1992
- Emphanisis China, 1925
- Gondarius Stys, 1972
- Graptostethus Stal, 1868
- Hadrosomus Slater Alex, 1992
- Haematorrhytus Stal, 1874
- Haemobaphus Stal, 1874
- Hormopleurus Horvath, 1884
- Horvathiolus Josifov, 1965
- Karachicoris Stys, 1972
- Latochrimnus Brailovsky, 1982
- Lygaeodema Horvath, 1924
- Lygaeosoma Spinola, 1837
- Lygaeospilus Barber, 1921
- Lygaeus Fabricius, 1794
- Melacoryphus Slater, 1988
- Melanerythrus Stal, 1868
- Melanocoryphus Stal, 1872
- Melanopleuroides Slater & Baranowski, 2001
- Melanopleurus Stal, 1874
- Melanostethus Stal, 1868
- Melanotelus Reuter, 1885
- †Mesolygaeus Ping, 1928
- Microspilus Stal, 1868
- Neacoryphus Scudder, 1965
- Nesostethus Kirkaldy, 1908
- Nicuesa Distant, 1893
- Ochrimnus Stal, 1874
- Ochrostomus Stal, 1874
- Oncopeltus Stal, 1868
- Orsillacis Barber, 1914
- Oxygranulobaphus Brailovsky, 1982
- Paranysius Horvath, 1895
- Pseudoacroleucoides Brailovsky, 1982
- Psileula Seidenstucker, 1964
- Pyrrhobaphus Stal, 1868
- Scopiastella Slater, 1957
- Scopiastes Stal, 1874
- Spilostethus Stal, 1868
- Stalagmostethus Stal, 1868
- Stenaptula Seidenstucker, 1964
- Stictocricus Horvath, 1914
- Thunbergia Horvath, 1914
- Torvochrimnus Brailovsky, 1982
- Tropidothorax Bergroth, 1894
- Woodwardiastes Slater, 1985
- Zygochrimnus Brailovsky, 2018
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h G. Cassis, Gordon F. Gross: Zoological catalogue of Australia: Hemiptera: Heteroptera (Pentatomomorpha). CSIRO Publishing, 2002.
- ↑ a b c d e f g Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 251-258. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).
- ↑ A. Wolski: podrodzina: Lygaeinae S. Schilling, 1829. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2020-04-20].
- ↑ P.S. Schilling. Hemiptera Heteroptera Silesiae systematice disposuit. „Beiträge zur Entomologie (Berlin)”. 1, s. 34-92, 1829.
- ↑ J.A. Slater, J.E. O'Donnell: A Catalogue of the Lygaeidae of the World (1960–1994). New York: New York Entomological Society, 1995.
- ↑ Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades: subfamily Lygaeninae. [w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line]. [dostęp 2020-04-20].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.