8 września 1864 St Ives
21 czerwca 1929 Alençon
dziennikarz
Corpus Christi College
Leonard Trelawny Hobhouse (ur. 8 września 1864 w St Ives, zm. 21 czerwca 1929 w Alençon) – brytyjski socjolog, myśliciel i filozof, profesor Uniwersytetu Londyńskiego i Uniwersytetu Oksfordzkiego[1].
Był przedstawicielem ewolucjonizmu, zwolennikiem liberalizmu w polityce oraz utylitaryzmu w etyce. Zdefiniował nową doktrynę polityczną, socjalliberalizm.
Urodził się 8 września 1864 roku w St. Ives w Kornwalii na południowym zachodzie Anglii, jako najmłodszy syn duchownego Reginalda Hobhouse'a i Caroline Trelawny[2]. Jego siostrą była Emily Hobhouse, która jako pierwsza poruszyła temat obozów koncentracyjnych dla Burów w Południowej Afryce[3].
Wykształcenie podstawowe zdobył w Marlborough College, a następnie studiował Literae humaniores (studia skupione na sztuce antycznej) na Corpus Christi College w Oksfordzie. W 1893 wydał swoją pierwszą książkę The Labour Movement, a trzy lata później Theory of Knowledge. W latach 1887-1897 wykładał filozofię na Uniwersytecie Oksfordzkim[2].
W 1897 na zaproszenie C. P. Scotta dołączył do redakcji Manchester Guardian (dzisiejszego The Guardian), gdzie do 1901 wraz z Charlesem Montague, pisał artykuły wstępne. W wielu z nich krytykował brytyjski imperializm w Południowej Afryce[4]. W 1911 został redaktorem naczelnym owej gazety. W międzyczasie napisał dwie kolejne książki, Mind in Evolution (1901) oraz Democracy and Reaction (1904)[2].
W 1902 Hobhouse przeprowadził się do Londynu i aktywnie zaangażował się w politykę. W latach 1902-1905 był sekretarzem Związku Wolnego Handlu. W 1906 zdecydował się dołączyć do The Sociological Review, gdzie pełnił funkcję redaktora. W tym samym roku, wraz z Johnem Lawrence'em Hammondem, Henrym Brailsfordem i Philipem Gibbsem, stworzył gazetę o tematyce liberalnej – The Tribune. W 1906 opublikowano jego kolejne dzieło, Morals in Evolution, a dzięki swoim dotychczasowym osiągnięciom, w 1907 został pierwszym profesorem socjologii na Uniwersytecie Londyńskim[2].
Wraz z wybuchem I wojny światowej w Europie w 1914, z dwoma innymi brytyjskimi dziennikarzami, C.P. Scottem i Charlesem Montague, wzywał brytyjski rząd, aby ten pozostał neutralny w narastającym konflikcie. Mimo to jednak, po dołączeniu Anglii do walk, wyraził swoje wsparcie dla decyzji rządu. W 1917, przerażony skutkami wojny i ilością ofiar, nawoływał do rozpoczęcia negocjacji pokojowych[2].
Po wojnie Hobhouse napisał swoje kolejne dzieła, takie jak The Metaphysical Theory of the State (1918), The Rational Good (1921), The Elements of Social Justice (1922) i Social Development (1924). W tym czasie, rozczarowany wszechobecną biurokracją, zdecydował się zrezygnować z kariery politycznej.
Zmarł 21 czerwca 1929 w Alençon w Normandii na północy Francji[1].
Poglądy filozoficzne Hobhouse'a w połączeniu z jego wiedzą na temat nauk społecznych umożliwiły mu zdefiniowanie nowej doktryny politycznej, socjalliberalizmu.
Był przeciwnikiem leseferyzmu i imperializmu, ponieważ wierzył, że do pewnego stopnia współpraca z rządem jest konieczna, aby w pełni wykorzystać potencjał jednostki. Odrzucił także teorię gradualizmu, gdyż uważał, że prowadzi on jedynie do zwiększenia biurokracji, która hamuje postęp[1].
Lokasi Pengunjung: 18.119.128.77