W 1243 roku biskup krakowski Jan Prandota otrzymał część Bolechowic od króla Bolesława Wstydliwego. Z czasem całe Bolechowice stały się własnością Kościoła. Dwór wybudowany został w XVIII w. jako własność biskupów krakowskich. Był z nim związany biskup Jan Paweł Woronicz. Pod koniec XVIII wieku wieś została przejęta przez państwo i sprzedano ją osobom prywatnym. Około połowy XIX wieku majątek należał do Feliksa Bochenka, a następnie do Stanisława Ożegalskiego (1846–1899) i jego żony Jadwigi. Po śmierci Stanisława wieś odziedziczył jego syn-Michał Ożegalski[2]. W 1974 roku majątek zakupił i poddał gruntownej restauracji pisarz Janusz Roszko, a po jego śmierci w 1995 roku stanowi własność rodziny.
Architektura
Dwór został wybudowany w drugiej połowie XVIII w. w stylu klasycystycznym na planie kwadratu[3]. Obiekt posiada zwartą, kubiczną formę. Od frontu, z obu stron wejścia znajdują się pojedyncze toskańskiepółkolumny, które poprzez imposty wspierają okap dachu. Wejście od strony ogrodu poprzedzone jest gankiem z dwoma parami toskańskich kolumn, które podpierają balkon na piętrze. Dwór nakryty jest dachem łamanym, z dwoma dachowymi wystawkami zwieńczonymi trójkątnymi szczytami znajdującymi się na osi domu. Wystawka od strony ogrodu ozdobiona jest po bokach pilastrami[2].
Zabudowania dworskie
Drewniany spichlerz z 1763 roku rozebrano z zamiarem przeniesienia do projektowanego skansenu w Krzesławicach. Obok posiadłości zabezpieczono fragment muru dawnej stajni[4].
↑zabierzow.org.pl. Oficjalny serwis internetowy Gminy Zabierzów. [dostęp 2017-04-26].
Bibliografia
Monografia Gminy Zabierzów, PiotrP.Hapanowicz (red.), StanisławS.Piwowarski (red.), Kraków: wyd. Urząd Gminy Zabierzów, 2009, s. 65, ISBN 978-83-913222-2-2, OCLC751142908.