Białoruś
homelski
chojnicki
przed 1504
13 800[1]
2350
247600
3
Chojniki (biał. Хойнікі, Chojniki, ros. Хойники, Chojniki) – miasto na Białorusi, w obwodzie homelskim, siedziba administracyjna rejonu chojnickiego. 13,8 tys. mieszkańców (2010).
Po raz pierwszy miejscowość została wymieniona w dokumencie z 1504 r., pod nazwą Chwoiniki, jako wieś należąca do województwa kijowskiego Wielkiego Księstwa Litewskiego[2]. W okresie I Rzeczypospolitej Chojniki znajdowały się w powiecie owruckim województwa kijowskiego. Była to własność Połozowiczów, następnie Lubieckich, Charlińskich, Abrahamowiczów, Brzozowskich, Szujskich, a od końca XVIII w. – Prozorów[3]. Miał tu swoją rezydencję Karol Prozor. Po II rozbiorze Rzeczypospolitej (1793) Chojniki znalazły się pod zaborem rosyjskim. W czasach po reformie 1861 r. dobra ziemskie i miasteczko znajdowały się w gminie (wołości) Chojniki w powiecie (ujeździe) rzeczyckim guberni mińskiej. Funkcjonowały tu urząd pocztowy i szkółka wiejska.
1 stycznia 1919 r. I Zjazd KP Białorusi ogłosił powstanie Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, której częścią miały być także Chojniki. Jednakże decyzją Moskwy już 16 stycznia wraz z innymi etnicznie białoruskimi terytoriami znalazły się w granicach Rosyjskiej FSRR.
Po 1921 roku w skład miasta zostały włączone otaczające go wsie: Nastol, Wołoki i Zabołocie[4].
W grudniu 1926 r. Chojniki powróciły do BSRR. 29 września 1938 r. otrzymały status osiedla typu miejskiego.
W 1986 roku miasto ucierpiało z powodu silnego opadu promieniotwórczego, związanego z katastrofą w Czarnobylu.
Lokasi Pengunjung: 52.14.193.62