ATB (ang. All Terrain Bicycle, także All Terrain Bike) – określenie używane wobec roweru górskiego albo jego bardziej uniwersalnej, rekreacyjno-użytkowej odmiany, przeznaczonej do jazdy po zróżnicowanych nawierzchniach, w tym po drogach utwardzonych, szutrowych i łatwiejszych trasach terenowych^[1][2][3].

Termin ATB był stosowany jako alternatywa dla nazwy mountain bike / rower górski. Według Jobsta Brandta w latach 80. XX wieku magazyn „Bicycling” przeprowadził konkurs na ogólną nazwę dla nowego typu rowerów terenowych; zwyciężyło określenie ATB, ale nie utrwaliło się ono tak silnie jak nazwa mountain bike / MTB^[4]. W słowniku rowerowym Sheldona Browna skrót ATB opisano jako „przestarzałe określenie roweru górskiego”, a nazwę All Terrain Bike jako próbę alternatywnego nazwania albo wydzielenia odmiany roweru górskiego^[1][2].

Klasyczne rowery górskie są projektowane do jazdy poza drogami utwardzonymi i zwykle mają szerokie opony z bieżnikiem, płaską kierownicę, szeroki zakres przełożeń oraz mocne hamulce^[3]. Współcześnie określenie ATB bywa używane wężej – dla rowerów mniej sportowych i mniej wyspecjalizowanych terenowo niż typowe rowery MTB, przeznaczonych przede wszystkim do jazdy rekreacyjnej, dojazdowej i użytkowej^[5][6].

Rowery opisywane jako ATB mają zwykle bardziej komfortową geometrię ramy niż sportowe rowery górskie, umożliwiającą jazdę w bardziej wyprostowanej pozycji, oraz ogumienie i przełożenia pozwalające na jazdę zarówno po drogach asfaltowych, jak i po łatwiejszych drogach leśnych lub szutrowych^[5][6]. Starsze i tańsze konstrukcje tego typu często występowały na kołach 26 cali, choć spotykane są również inne rozmiary, w tym 27,5, 28 i 29 cali^[5][6].

W polskim handlu rowerowym określenie ATB bywa stosowane dla tańszych, rekreacyjnych odmian rowerów górskich lub rowerów stylizowanych na górskie, lecz przeznaczonych raczej do lekkiego terenu niż do sportowej jazdy MTB^[5][6].