De geestelijke vader van Puk en Muk is de Oostenrijkse tekenaar Carl Storch (1868-1955). In 1906 publiceerde hij de eerste tekeningen van Puk en Muk in het kindertijdschriftDer Seraphische Kinderfreund. Het is niet ondenkbaar dat hij daarbij geïnspireerd werd door de in Duitsland en andere Duitstalige landen zeer bekende kinderfiguurtjes Max und Moritz van schrijver Wilhelm Busch.
Storch en Fransen maakten samen twaalf Puk en Muk-boeken. Na de Tweede Wereldoorlog verschenen er nog vier boeken, die door Leo van Grinsven werden geïllustreerd.
Inhoud
Puk en Muk zijn twee kleine jongens die samen met een heleboel "broertjes" wonen in het huis van Klaas Vaak, in het derde straatje achter Luilekkerland. Alle jongens zijn neefjes van Klaas Vaak. Er woont ėėn zusje bij hen, genaamd Lolly, maar zij wordt in het verhaal "Muk de drakendoder" omgedoopt in Jennemieke.
De kinderen bestieren het hele huishouden van Klaas Vaak, die in de verhalen meestal alleen aanwezig is als de grote, goede Pater Familias, maar verder weinig actieve inbreng heeft. Veel van de jongens moeten overdag op zoek naar slaapzand, het fijnste zand van de wereld, waarmee Klaas Vaak 's avonds kinderen over de hele wereld in slaap brengt.
Puk en Muk zijn een onafscheidelijk stel, hoewel het verhaal "Muk de drakendoder" voornamelijk om Muk draait (Puk is in dat verhaal ziek), en waarin Muk tevens de heldenrol speelt. Dit in tegenstelling tot veel andere verhalen, waarin Puk de slimmerd is en Muk de dommerd, die bovendien liever lui dan moe is. In een aantal verhalen vormen ze samen met hun zwarte broertje Moortje een trio (o.a. Puk en Muk en Moortje naar Amerika).
Titels
Lijst van titels, onder vermelding van de jaartallen van eerste druk:[1]
Puk en Muk, 1927
Reizen van Puk en Muk, 1929
Puk en Muk en Moortje naar Amerika, 1932 (2e druk 1938)
Puk en Muk in China, 1934
Puk en Muk en de Heks, 1935
Puk en Muk naar de maan, 1936
Reizen van Puk en Muk (deel 1), 1937
Reizen van Puk en Muk (deel 2), 1937
Puk en Muk door Afrika 1, 1937
Puk en Muk door Afrika 2, 1937
Puk en Muk op de tandem, 1939
Muk de drakendoder, 1940
Puk en Muk en Schobbejak, 1949 (2e druk 1950), geïllustreerd door Leo van Grinsven
Jennemieke van Puk en Muk, 1950, geïllustreerd door Leo van Grinsven
Prinses Rosalinde 1e Druk, 1953, geïllustreerd door Leo van Grinsven
Puk en Muk in ridderland, 1955, geïllustreerd door Leo van Grinsven
Later verschenen er 9 Puk en Muk-boekjes van auteur Jos Haens,[1][2] een pseudoniem van broeder Josephus (Sjef) Antonius Haenen (13 juni 1924, Helmond - 19 juni 2001, Cadzand-Bad). Haenen verliet de congregatie in 1968; hij trouwde in 1969. In 1968 werd hij leraar in Hilversum en een jaar later in Nijmegen. Hij trad in 1983 vervroegd uit. Hij schreef, onder het pseudoniem B.J. van Wijckmade, ook boeken over Wipneus en Pim.
Puk en Muk met Moortje op reis, 1979
Puk en Muk op de tandem, 1979
Puk en Muk vliegen om de wereld, 1979
Puk en Muk in het land van de mensen, 1982
Puk en Muk onder de wereld, 1982
Puk en Muk in de moderne wereld, 1983
Puk en Muk bij de heks, 1983
Puk en Muk in sprookjesland, 1985
Puk en Muk op zwerftocht, 1985
In 2005, 2008 en 2016 schreef Rutger Lommerse voor theatergroep Trappaf in Oisterwijk in overleg en met toestemming van Uitgeverij Zwijsen Tilburg nieuwe verhalen over Puk en Muk. Deze stukken zijn alle opgevoerd in Natuurtheater Oisterwijk. De stukken werden voorzien van een aantal liedjes waarvoor nieuwe muziek werd gecomponeerd.
Puk en Muk en de Moddermannen, 2005, muziek: Maicel Copal
Puk en Muk en de Malle Molenaar, 2008, muziek: Willem Deen
Puk en Muk en de Bulderende Berg, 2016, muziek: Ron van Riel; 8 liedjes en zo'n 45 minuten aan filmische muziek