De zanger Plastic Bertrand, pseudoniem voor Roger Jouret (Brussel, 24 februari 1954) is een Belgisch artiest.
Plastic Bertrand brak in 1977 door met de hit Ça plane pour moi (Nederlands: Ik ben in hoger sferen). Na deze hit had hij in 1979 nog een klein hitje met Tout petit la planète. Ongeveer acht jaar later nam hij deel aan het Eurovisiesongfestival uitkomende voor Luxemburg met het liedje Amour amour. Hij eindigde op de op een na laatste plaats. In 1988 had Plastic Bertrand nog een kleine hit met Slave to the beat.
In 2006 won de zanger een rechtszaak die tegen hem was aangespannen door Lou Deprijck, de producer van Ça plane pour moi. Deprijck probeerde middels deze rechtszaak de rechten op dit nummer te verwerven en beweerde dat Plastic Bertrand het nummer niet zelf had gezongen. Jouret won de rechtszaak omdat het zijn handtekening was onder het contract. Als gevolg van deze uitspraak werden experts aangesteld in een hoger beroep. Deze kwamen in juli 2010 op basis van de stem van de zanger tot de conclusie dat Deprijck het lied gezongen moet hebben.[1][2] Kort daarna gaf Plastic Bertrand toe dat Deprijck het lied en zelfs zijn eerste vier albums had ingezongen.[3]
In het Nederlandse programma Top 2000 was op 28 december 2010 een reportage te zien waarin Lou Deprijck een toelichting gaf op bovenstaande kwestie vanuit Thailand en zijn gelijk wilde aantonen. Tevens gaf hij aan dat de tekst van het nummer Ça plane pour moi eigenlijk een opeenstapeling was van allerlei absurde onsamenhangende zaken. Deze tekst werd overigens geschreven door Pipou (Yvan Lacomblez) die in de jaren '70 samen met Lou Deprijck deel uitmaakte van de groep Two Man Sound. Lacomblez, die toen nog als bijverdienste voor de klachtendienst bij de Association des Pharmaciens Belge werkte, liet zich voor de tekst inspireren door de binnenkomende klachten van patiënten over de bijwerkingen van hun medicatie en maakte er een eigenzinnige, gestyleerde selectie van.
Het nummer Ça plane pour moi heeft een zeer hoog tempo en de tekst wordt heel snel gezongen met heel veel woorden (5 coupletten en 4 keer het refrein in 3 minuut 17). Sindsdien vertolkte Lou Deprijck onder zijn eigen naam het nummer als de "2010-versie".
1956: Michèle Arnaud + Michèle Arnaud · 1957: Danièle Dupré · 1958: Solange Berry · 1960: Camillo Felgen · 1961: Jean-Claude Pascal · 1962: Camillo Felgen · 1963: Nana Mouskouri · 1964: Hugues Aufray · 1965: France Gall · 1966: Michèle Torr · 1967: Vicky Leandros · 1968: Chris Baldo & Sophie Garel · 1969: Romuald · 1970: David Alexandre Winter · 1971: Monique Melsen · 1972: Vicky Leandros · 1973: Anne-Marie David · 1974: Ireen Sheer · 1975: Geraldine · 1976: Jürgen Marcus · 1977: Anne-Marie Besse · 1978: Baccara · 1979: Jeane Manson · 1980: Sophie & Magaly · 1981: Jean-Claude Pascal · 1982: Svetlana · 1983: Corinne Hermès · 1984: Sophie Carle · 1985: Margo, Franck, Diane, Ireen, Malcolm & Chris · 1986: Sherisse Laurence · 1987: Plastic Bertrand · 1988: Lara Fabian · 1989: Park Café · 1990: Céline Carzo · 1991: Sarah Bray · 1992: Marion Welter & Kontinent · 1993: Modern Times · 2024: Tali
Lokasi Pengunjung: 3.141.42.250