Julian Draxler (Gladbeck, 20 september 1993) is een Duits voetballer die doorgaans als aanvallende middenvelder speelt. Draxler debuteerde in 2012 in het Duits voetbalelftal.
Draxler zette zijn eerste stappen op het voetbalveld bij BV Rentfort in zijn geboortestad Gladbeck, maar stapte na zes jaar over naar Gelsenkirchen. Daar speelde hij een jaar bij SSV Buer 07/28. Vanaf 2001 speelde hij in de jeugd van Schalke 04, waar hij de hele jeugdopleiding doorliep.[1] Hij maakte zijn debuut in het eerste elftal in de Bundesliga onder coach Felix Magath op 15 januari 2011 tegen Hamburger SV. Met zeventien jaar en 117 dagen werd hij de jongste debutant uit de clubhistorie en een van de jongste uit de Bundesliga.[2] Draxlers derde wedstrijd voor Schalke was de kwartfinale van de DFB-Pokal tegen 1. FC Nürnberg op 25 januari. Hij mocht invallen in de slotfase van de verlenging en maakte een minuut voor tijd het winnende doelpunt: de wedstrijd eindigde in 3–2.[3] In de bekerfinale van 2011 maakte Draxler het eerste doelpunt in de 5–0 zege tegen MSV Duisburg. Op 9 mei 2013 werd zijn contract verlengd tot medio 2018 en werd zijn jaarsalaris verdubbeld tot drie miljoen euro.[4]
Draxler tekende in augustus 2015 een contract tot medio 2020 bij VfL Wolfsburg, de nummer twee van de Bundesliga in het voorgaande seizoen.[5] Dat betaalde circa 35 miljoen euro voor hem aan Schalke 04.[6] Draxler maakte op 12 september 2015 zijn debuut voor Wolfsburg, tijdens een in 0–0 geëindigde competitiewedstrijd uit tegen Ingolstadt 04. Drie dagen later maakte hij zijn eerste doelpunt voor de club. In de eerste speelronde van de groepsfase van de UEFA Champions League schoot hij thuis tegen CSKA Moskou het enige doelpunt van de wedstrijd binnen.
Op 24 december 2016 vertrok Draxler naar de Franse kampioen Paris Saint-Germain, waar hij een contract tekende tot medio 2021. In september 2021 verlengde Draxler zijn contract tot medio 2024.
In september 2022 vertrok Draxler voor de duur van een seizoen op huurbasis naar Benfica. Met de overgang was circa 2,5 miljoen euro gemoeid.
Bijgewerkt t/m 5 juli 2022
Op 7 mei 2012 zat Draxler in de voorselectie voor het Europees kampioenschap voetbal 2012 in Polen en Oekraïne. Op 26 mei 2012 maakte hij zijn debuut voor Duitsland in de met 5–3 verloren oefeninterland tegen Zwitserland. Hij verving Lukas Podolski na 62 minuten. Hij was een van de vier spelers, die op maandag 28 mei 2012 op het laatste moment afvielen in de selectie van de Duitse bondscoach Joachim Löw voor het EK voetbal 2012 in Oekraïne en Polen. De andere drie afvallers bij het trainingskamp in de Franse plaats Tourrettes waren Marc-André ter Stegen, Sven Bender en Cacau.
Op 2 juni 2013 maakte Draxler in de vriendschappelijke wedstrijd tegen het Voetbalelftal van de Verenigde Staten in de 81ste minuut het laatste doelpunt van de wedstrijd (eindstand 4–3). Bondscoach Joachim Löw nam Draxler in de zomer van 2014 op in de selectie voor het gewonnen wereldkampioenschap voetbal 2014 en liet hem spelen in één wedstrijd, de halve finale tegen gastland Brazilië (1–7 winst) op 8 juli 2014. Bij een 0–6 voorsprong verving hij in de 76ste minuut Sami Khedira. Met het Duits elftal nam Draxler in 2016 deel aan het Europees kampioenschap voetbal in Frankrijk. Duitsland werd in de halve finale uitgeschakeld door Frankrijk (0–2), na in de eerdere twee knock-outwedstrijden Slowakije (3–0) en Italië (1–1, 6–5 na strafschoppen) te hebben verslagen. In juni 2017 nam Draxler met Duitsland deel aan de FIFA Confederations Cup 2017, die werd gewonnen door in de finale Chili te verslaan (1–0). Draxler was gedurende het gehele toernooi aanvoerder van het Duits elftal.
Draxler maakte eveneens deel uit van de Duitse selectie, die onder leiding van bondscoach Joachim Löw deelnam aan de WK-eindronde 2018 in Rusland. Daar werd Die Mannschaft voortijdig uitgeschakeld. De ploeg strandde in de groepsfase, voor het eerst sinds het wereldkampioenschap 1938, na nederlagen tegen Mexico (0–1) en Zuid-Korea (0–2). In groep F werd alleen van Zweden (2–1) gewonnen, al kwam die zege pas tot stand in de blessuretijd. Draxler speelde mee in twee van de groepswedstrijden.
Bijgewerkt op 12 juni 2019.[7]
1 Navas · 2 Hakimi · 3 Kimpembe · 4 Ugarte · 5 Marquinhos · 8 Ruiz · 9 Ramos · 10 Dembélé · 11 Asensio · 15 Pereira · 16 Rico · 17 Vitinha · 19 Lee · 21 Hernández · 23 Kolo Muani · 25 Mendes · 26 Mukiele · 27 Ndour · 28 Soler · 29 Barcola · 30 Letellier · 33 Zaïry-Emery · 35 Beraldo · 37 Škriniar · 38 E. Mbappé · 44 Ekitike · 80 Tenas · 97 Kurzawa · 99 Donnarumma · Coach: Luis Enrique
1 Neuer · 2 Großkreutz · 3 Ginter · 4 Höwedes · 5 Hummels · 6 Khedira · 7 Schweinsteiger · 8 Özil · 9 Schürrle · 10 Podolski · 11 Klose · 12 Zieler · 13 Müller · 14 Draxler · 15 Durm · 16 Lahm · 17 Mertesacker · 18 Kroos · 19 Götze · 20 Boateng · 21 Mustafi · 22 Weidenfeller · 23 Kramer · Coach: Löw
1 Neuer · 2 Mustafi · 3 Hector · 4 Höwedes · 5 Hummels · 6 Khedira · 7 Schweinsteiger · 8 Özil · 9 Schürrle · 10 Podolski · 11 Draxler · 12 Leno · 13 Müller · 14 Emre Can · 15 Weigl · 16 Tah · 17 Boateng · 18 Kroos · 19 Götze · 20 Sané · 21 Kimmich · 22 Ter Stegen · 23 Gómez · Coach: Löw
1 Trapp · 2 Mustafi · 3 Hector · 4 Ginter · 5 Plattenhardt · 6 Henrichs · 7 Draxler · 8 Goretzka · 9 Wagner · 10 Demirbay · 11 Werner · 12 Leno · 13 Stindl · 14 Emre Can · 15 Younes · 16 Rüdiger · 17 Süle · 18 Kimmich · 20 Brandt · 21 Rudy · 22 Ter Stegen · Coach: Löw
1 Neuer · 2 Plattenhardt · 3 Hector · 4 Ginter · 5 Hummels · 6 Khedira · 7 Draxler · 8 Kroos · 9 Werner · 10 Özil · 11 Reus · 12 Trapp · 13 Müller · 14 Goretzka · 15 Süle · 16 Rüdiger · 17 Boateng · 18 Kimmich · 19 Rudy · 20 Brandt · 21 Gündoğan · 22 Ter Stegen · 23 Gómez · Coach: Löw
Lokasi Pengunjung: 3.139.70.111