As vesÃculas de gas son un tipo de orgánulo celular presente nalgúns organismos procariotas. Non son orgánulos rodeados por unha verdadeira membrana, xa que a súa cuberta está composta enteiramente por proteÃnas e carece de lÃpidos e carbohidratos.
Función
As vesÃculas de gas aparecen esencialmente en organismos acuáticos, xa que se utilizan para regular a flotabilidade da célula e modificar a posición da célula na columna de auga para que queden situadas optimamente para realizar a fotosÃntese ou moverse a localizacións con máis ou menos oxÃxeno.[1]
Estrutura
As vesÃculas de gas teñen tubos ocos de proteÃna con extremos cónicos xeralmente con forma de limón ou cilÃndrica. As vesÃculas varÃan moito en diámetro. As vesÃculas máis grandes poden albergar máis aire e utilizar menos proteÃna, polo que son máis económicas en canto ao uso de recursos; porén, canto máis grande sexa unha vesÃcula máis débil é estruturalmente ante a presión e cómpre menos presión para facer que a vesÃcula colapse. Para que a selección natural afecte ás vesÃculas de gas, o diámetro das vesÃculas debe estar controlada xeneticamente.
AÃnda que os xenes que codifican a información para formar vesÃculas de gas se encontran en moitas especies de haloarqueas, só unhas poucas especies as producen. O primeiro xene de vesÃcula de gas de haloarqueas, gvpA foi clonado de Halobacterium sp. NRC-1.[2] 14 genes are involved in forming gas vesicles in haloarchaea.[3]
O primeiro xene de vesÃcula de gas bacteriano, gvpA foi identificado en Calothrix.[4] Hai polo menos dúas proteÃnas que compoñen unha vesÃcula de gas cianobacteriana: GvpA e GvpC. GvpA forma costelas duras na vesÃcula e a maiorÃa da masa (ata o 90%) da estrutura principal. A GvpA é moi hidrófoba e pode ser unha das proteÃnas máis hidrófobas coñecidas. A GvpC é hidrófila e axuda a estabilizar a estrutura polas inclusións periódicas nas costelas GvpA. A GvpC pode ser eliminada da vesÃcula e, en consecuencia, hai un decrecemento na forza da vesÃcula. O grosor da parede da vesÃcula pode oscilar entre 1,8 e 2,8 nm. A estrutura con costelas da vesÃcula é evidente tanto na súa superficie externa coma na interna cun espazado de 4 a 5 nm entre as costelas. As vesÃculas poden ter unha lonxitude entre 100 e 1400 nm e un diámetro de 45 a 120 nm.
Dentro dunha especie os tamaños das vesÃculas de gas son relativamente uniformes cunha desviación estándar de ±4%.
Crecemento
Parece que as vesÃculas de gas empezan a súa existencia como pequenas estruturas bicónicas (dous conos coas bases planas unidas) que aumentan o seu diámetro especÃfico que crece e expande a súa lonxitude. Non se sabe exactamente o que controla o diámetro pero pode ser unha molécula que interfire coa GvpA ou pode cambiar a forma da GvpA.
Papel en alxicidas ultrasónicos
Os aparatos ultrasónicos para matar algas teñen un modo de acción en algas azul-verdosas consistente probablemente en romper as vesÃculas de gas das células, o que causa que as células perdan a flotabilidade e se afundan ata o fondo onde xa non poden facer a fotosÃntese.[5]
Notas
- ↑ Walsby, Anthony (March 1994). "Gas Vesicles" (PDF). Microbiological Reviews 58: 94–144. PMC 372955. PMID 8177173. Consultado o Jan 29, 2016.
- ↑ DasSarma, S.; Damerval, T.; Jones, J. G.; Marsac, N. Tandeau de (1987-07-01). "A plasmid-encoded gas vesicle protein gene in a halophilic archaebacterium". Molecular Microbiology (en inglés) 1 (3): 365–370. ISSN 1365-2958. PMID 3448465. doi:10.1111/j.1365-2958.1987.tb01943.x.
- ↑ Pfeifer F (2015). "Haloarchaea and the formation of gas vesicles". Life (Basel, Switzerland) 5 (1): 385–402. PMC 4390858. PMID 25648404. doi:10.3390/life5010385.
- ↑ de Marsac, Nicole Tandeau; Mazel, Didier; Bryant, Donald A.; Houmard, Jean (1985-10-25). "Molecular cloning and nucleotide sequence of a developmentally regulated gene from the cyanobacterium Calothrix PCC 7601: a gas vesicle protein gene". Nucleic Acids Research 13 (20): 7223–7236. ISSN 0305-1048. doi:10.1093/nar/13.20.7223.
- ↑ "How ultrasonic technology kills and controls algae" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 16 de xaneiro de 2017. Consultado o 30 January 2016.