Το λήμμα παραθέτει τις πηγές του αόριστα, χωρίς παραπομπές.Βοηθήστε συνδέοντας το κείμενο με τις πηγές χρησιμοποιώντας παραπομπές, ώστε να είναι επαληθεύσιμο.
Το πρότυπο τοποθετήθηκε χωρίς ημερομηνία. Για τη σημερινή ημερομηνία χρησιμοποιήστε: {{χωρίς παραπομπές|4|01|2025}}
Ο Καρβόφσκι γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια μικρή κωμόπολη στην Ανατολική Πολωνία περιτριγυρισμένος από ένα από τα μεγαλύτερα φυσικά πάρκα της Ευρώπης, το Εθνικό Πάρκο Μπιέμπζα. Ο πατέρας του, Γιούζεφ Καρβόφσκι, ήταν κοινωνικός λειτουργός και λάτρης της κουλτούρας. Η μητέρα του, Λαρίσα (το γένος Ζουμπ) ήταν κομμώτρια. Ο Άντονι είναι το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειας κι έχει ένα μικρότερο αδερφό, τον Μλατσεϊ.
Μεγαλώνοντας σε μια οικογένεια που αποτελείτο από τρεις γενεές, δέχτηκε ισχυρή επιρροή από τον πατέρα του και τον Ρώσο παππού του, Ζίμον Ζουμπ. Το πρώτο μάθημα ζωγραφικής από τον πατέρα του, καθώς και η επαφή του με τον δημιουργικό παππού του, ο οποίος έγραφε ποιήματα και τραγουδούσε παλιά Ρώσικα τραγούδια, δημιούργησαν μια πρώτη ώθηση για την μελλοντική του καριέρα. Ο συνδυασμός της Πολωνικής και Ρωσικής κουλτούρας και παραδόσεων, η καθημερινή του επαφή του με την άγρια φύση επηρέασαν την ευαισθησία του και δυνάμωσαν την έντονη αίσθηση ατομικότητας που εκφράστηκε μέσα από την τέχνη του και στις σχέσεις του με το περιβάλλον του.
Μετά την αποφοίτηση του από το λύκειο ο Άντονι άρχισε να ζωγραφίζει όλο και περισσότερο και να πειραματίζεται με διαφορετικές μορφές τέχνης. Άλλαξε πολλές πόλεις και πανεπιστήμια προσπαθώντας να βρει ένα χώρο όπου θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει και να αναδείξει τα ταλέντα του. Δεν τα κατάφερε και αναγκάστηκε να δουλέψει στα ορυχεία. Αργότερα παρακολούθησε τη Σχολή Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο του Τόρουν. Εκεί επιτέλους μπόρεσε να αναπτύξει τα ταλέντα του και να γίνει επαγγελματίας καλλιτέχνης.
Στις αρχές του ’80 μαζί με τον Ζμπίγκνιεφ Ολεζίνσκι ξεκίνησαν την Ομάδα Α, η οποία πραγματοποίησε πολλαπλές εκθέσεις στην Πολωνία. Έκτοτε ασχολήθηκε επισταμένα με την τέχνη performance και σαν καλλιτέχνης και σαν διοργανωτής. Από το 2003 και μετά ο Άντονι οργάνωσε το διεθνές φεστιβάλ Performance & Intermedia στο Στσέτσιν.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, δημιούργησε ένα δικό του στυλ. Ένας κριτικός τέχνης από το Βερολίνο σχολιάζει:
...Στο εργαστήρι του δημιουργείται τέλεια ένα χρωματιστό φως που διαχέεται από τις εικόνες του. Αυτό το φως προσδίδει μια σουρεαλιστική ερμηνεία στις μορφές των ζωγραφιών του. Η δύναμη της τέχνης του εκτός από τα φωτεινά χρώματα, προέρχεται επίσης από τον πλούτο των συμβολικών και πολυδιάστατων ερμηνειών, κάνοντας έτσι τα έργα του Antoni κάτι πέρα από απλά διακοσμητικά αντικείμενα.
Χαρακτηριστικά των έργων του
Τα έργα του Άντονι παίζουν και προκαλούν με φως και χρώμα. Για να τα κατανοήσεις χρειάζεσαι χρόνο και αμεσότητα. Μόνον τότε αντιλαμβάνεσαι το ευρύ φάσμα έκφρασης που χρησιμοποιεί. Τα έργα του αγοράζονται από πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ευρώπη. Δέχεται επίσης παραγγελίες από οργανισμούς και εταιρείες. Το 2005 μια Κλινική στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας παρήγγειλε μια τοιχογραφία μήκους 53 μ. Εκτίθεται έκτοτε εκεί προκαλώντας έντονο ενδιαφέρον.