Ο Άγιος Γεώργιος είναι ακατοίκητη μικρή νησίδα των Βορείων Σποράδων, η οποία βρίσκεται ανατολικά του νησιού της Σκοπέλου[1][2] και υπάγεται διοικητικά στον ομώνυμο δήμο.[3]
Ανήκει σε δύο βιότοπους του Ευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000 (Φύση 2000), το οποίο είναι ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο προστασίας των ειδών και των ενδιαιτημάτων τους:
Στον βιότοπο με Κωδικό Περιοχής GR1430004 και ονομασία «Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου – Βορείων Σποράδων, Ανατολική Σκόπελος», [5] ο οποίος είναι "Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ)".[6]
Στον βιότοπο με Κωδικό Περιοχής GR1430005 και ονομασία «Κυρά Παναγιά, Πιπέρι, Ψαθούρα και γύρω νησίδες Άγιος Γεώργιος, Νήσοι Αδελφοί, Λεχούσα, Γαϊδουρονήσια», [7] ο οποίος είναι "Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ)" για τη διατήρηση των άγριων πτηνών.[6] Ο συγκεκριμένος βιότοπος συγκαταλέγεται στους δεκαεπτά πιο σημαντικούς οικότοπους της Ελλάδας αναφορικά με δύο είδη απειλούμενης και προστατευόμενης ορνιθοπανίδας της Μεσογείου, τον Θαλασσοκόρακα (Phalacrocorax aristotelis desmarestii) και τον Αιγαιόγλαρο (Larus audouinii).[8] Η περιοχή ΖΕΠ με κωδικό GR 1430005 είναι υποσύνολο του "Τόπου Κοινοτικής Σημασίας (ΤΚΣ)" με κωδικό GR 14300004.[9]
Οικοσύστημα
Το νησί περιβάλλεται από επικλινείς, βραχώδεις ακτές και απρόσιτες ορθοπλαγιές που αποτελούν ιδανικά καταφύγια για θαλασσοπούλια που αναπαράγονται σε παράκτιους γκρεμούς, για διαβατικά παρυδάτια, αρπακτικά και στρουθιόμορφα. Το άνυδρο έδαφος καλύπτεται από μικρές συστάδες αυτοφυών κωνοφόρων, σκληρόφυλλους θάμνους, φρύγανα και υψηλή μακία. Ο βυθός είναι βραχώδης και η μοναδική ανθρώπινη δραστηριότητα στην περιοχή είναι το ψάρεμα
Διοικητικές μεταβολές
Μέχρι το 1845 υπήρξε οικισμός του Δήμου Σκοπέλου, ενώ στις 08/12/1845 καταργήθηκε. Το 1961 αναγνωρίστηκε πάλι ως οικισμός, προσαρτήθηκε στον ίδιο δήμο και παρέμεινε έτσι για τα επόμενα δέκα χρόνια. Στις 14/03/1971 ο οικισμός καταργήθηκε και ο Άγιος Γεώργιος παραμένει έκτοτε νησίδα του Δήμου Σκοπέλου.[3]