Willem die Veroweraar (* omstreeks 1027 in Falaise; † 9 September 1087 in die klooster Saint-Gervais naby Rouen) was van 1035 tot met sy dood Hertog van Normandië en van 1066 af ook koning van Engeland as Willem I. Tot 1066 was hy bekend as Willem die Baster vanweë sy buite-egtelike afkoms.
Willem was die buite-egtelike seun van Robert die Duiwel en Herleva, dogter van ’n leerlooier met die naam Fulbert. Sy pa is daarvan verdink dat hy aan die bewind gekom het deur sy oudste broer te vergiftig. Robert was Hertog van Normandië tot hy in 1035 op sy terugtog van ’n pelgrimstog na Jerusalem dood is.
Willem het hom opgevolg as hertog, wat ongewoon was vanweë sy buite-egtelike status.
Willem was verlangs familie van Eduard die Belyer, koning van Engeland tot met sy dood in 1066. Die kinderlose Eduard sou die troon aan Willem beloof het, maar dis te betwyfel of dit werklik gebeur het. Ná Eduard se dood het sy swaer, Harold Godwinson van Wessex, die troon opgeëis.
Terwyl Harold in Yorkshire teen Noorse invallers geveg het, het Willem op 28 September 1066 met 'n Normandiese leër van 50 000 man in Sussex geland. In 'n snelmars het Harold die Engelse leër na die suide gelei. Op 14 Oktober het die strydmagte mekaar ontmoet by Hastings. Willem I het die Engelse magte van koning Harold verslaan by die Slag van Hastings, waar Harold dood is. Daarna is Edgar Adeling as koning uitgeroep, maar ná ’n bewind van sowat agt weke is hy van die troon gesit en het Willem op 25 Desember 1066 homself as koning Willem I van Engeland gekroon.
Willem die Veroweraar soos hy voortaan bekend gestaan het, het beloof om die bestaande Engelse wette te eerbiedig, maar die nuwe heerskappy het 'n verreikende invloed op die Engelse volk en sy geskiedenis gehad. Die Normandiërs het Franse sedes en gewoontes na Engeland gebring. Die Engelse taal is deur die veroweraars verryk met talle Romaanse elemente wat dit geleidelik ontwikkel het tot die soepele taal waaruit die ryk Engelse letterkunde van die laat Middeleeue en Renaissance sou spruit.
Willem het daaropvolgende opstande onderdruk in wat bekendstaan as die Normandiese verowering.[1] Hy het beslag gelê op die besittings van rebellerende Engelse en dele daarvan as leengrond aan sy Normandiese ridders gegee. Dit was die begin van die leengrondstelsel in Engeland. Onder die tot dusver relatief vrye Engelse het dit tot groot ontevredenheid en haat jeens die Normandiese invallers gelei.
In die opstandige noorde van die land het Willem in omstreeks 1070 groot verwoesting gesaai, wat gelei het tot groot hongersnood. Van buite af is Willem se ryk bedreig deur Frankryk, Noorweë, Denemarke en Skotland. Onder Willem is sowat 80 kastele gebou, waarvan die Londense Tower die bekendste is.
Met die hulp van Normandiese biskoppe het Willem ook die Engelse kerk gereorganiseer en onder die beheer van die monarg geplaas. So is die kiem gesaai van die eeuelange stryd tussen Engelse kerkleiers en die Engelse monargie.
Ná Willem se dood in 1087 het sy seun Willem Rufus koning van Engeland geword en sy seun Robert Curthose Hertog van Normandië.
Lokasi Pengunjung: 18.189.185.42