Białoruś
witebski
szarkowszczyński
Łużki
57
Ulino 1 (biał. Уліна 1; ros. Улино 1) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie szarkowszczyńskim, w sielsowiecie Łużki.
W czasach zaborów w gminie Łużki, w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego[1].
W latach 1921–1945 kolonia (osada wojskowa) leżała w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie dziśnieńskim w gminie Łużki.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 133 osoby, 90 było wyznania rzymskokatolickiego a 43 prawosławnego. Jednocześnie 87 mieszkańców zadeklarowało polską a 46 białoruską przynależność narodową. Były tu 4 budynki mieszkalne[2]. W 1931 w 22 domach zamieszkiwało 142 osoby[3].
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej w Łużkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Łużkach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Łużkach[4].
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRR[5][6]. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR[7].
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.
Lokasi Pengunjung: 3.14.128.223