Ratno (ukr. Ратне) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie i siedziba administracyjna rejonu ratnieńskiego obwodu wołyńskiego, nad Prypecią. 8751 mieszkańców (2024)[1], przemysł drzewny.
Było miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego[2], położonym w pierwszej połowie XVII wieku w starostwie niegrodowym ratneńskim w ziemi chełmskiej[3].
Historia
Król polski i węgierski Władysław III przeniósł miasto Ratno w ziemi ruskiej na prawo miejskie magdeburskie. Dokument z 28 września 1440 r., wystawiony został w Budzie.
W okresie I Rzeczypospolitej w ziemi chełmskiej (prowincja małopolska, województwo ruskie); do początku XVI wieku miasto powiatowe.
Do 1945 miasto w Polsce w województwie wołyńskim. Miasto było siedzibą wiejskiej gminy Górniki. Przed II wojną światową w niewielkiej odległości od Ratna znajdował się chutor Borki.
6 lipca 1941 ukraińscy chłopi urządzili tutaj pogrom, w trakcie którego rabowano żydowskie mienie i zabito kilka osób. Dzień później doszło do przypadkowej potyczki Niemców z Ukraińcami, którzy wzięli Niemców za uzbrojony oddział żydowski. W rezultacie zginęło 10 Ukraińców. Niemcy, zrzucając odpowiedzialność za otwarcie ognia na Żydów, rozstrzelali 30 z nich. W tym czasie Niemcy rozstrzelali tutaj także około 30 sowieckich jeńców wojennych. Podczas okupacji hitlerowskiej, na wiosnę 1942 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 2500 osób. W sierpniu 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali w lesie Prochód. Sprawcami zbrodni było Gestapo i SD w asyście niemieckiej żandarmerii oraz ukraińska policja[4]. Pomoc Żydom w Ratnie niósł Ukrainiec Mychajło Chaboweć z rodziną, za co w 1995 roku Instytut Jad Waszem uhonorował go pośmiertnie tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata[5][6].
Obecnie w skład miejscowości wchodzą dawne przedmieścia: Podzamcze, Pólkowo i Zanotycze.
Urodzeni
- Eliasz Rajzman - urodził się 8 lipca 1909 w Ratnie, polski poeta pochodzenia żydowskiego.
Przypisy
- ↑ Паспорт Ратнівської селищної територіальної громади | Ратнівська селищна рада Ратнівська територіальна громада [online], ratnesel.gov.ua [dostęp 2024-06-25] (ukr.).
- ↑ Magazin für die neue Historie und Geographie Angelegt, t. XVI, Halle, 1782, s. 13.
- ↑ Lustracye królewszczyzn ziem ruskich, Wołynia, Podola i Ukrainy z piérwszéj połowy XVII wieku / wydał Aleksander Jabłonowski, Warszawa 1877, s. 152.
- ↑ Geoffrey P.G.P. Megargee Geoffrey P.G.P. (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1456 .
- ↑ Khabovietz Mikhail. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-09-08]. (ang.).
- ↑ Хабовець Михайло. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-09-08]. (ukr.).
Linki zewnętrzne