Jack Webb

Jack Webb
	; Jack Webb w serialu Dragnet (1957)
Imię i nazwisko	John Randolph Webb
Data i miejsce urodzenia	2 kwietnia 1920 ; Santa Monica
Data i miejsce śmierci	23 grudnia 1982 ; West Hollywood
Lata aktywności	1934–1979
	Multimedia w Wikimedia Commons

Jack Webb, właśc. John Randolph Webb (ur. 2 kwietnia 1920 w Santa Monica, zm. 23 grudnia 1982 w West Hollywood) – amerykański aktor, reżyser, scenarzysta i producent telewizyjny.

Biografia

John Randolph Webb urodził się w Santa Monica w Kalifornii w rodzinie Samuela Chestera Webba i Margaret (z domu Smith). Ojca nigdy nie poznał, ponieważ opuścił on jego matkę przed narodzinami Johna. Chociaż dorastał w ubóstwie, ukończył szkołę średnią – Belmont High School.

Już jako chłopiec, w wieku zaledwie trzynastu lat zadebiutował w filmie. W kolejnych latach wystąpił w kilku mało znaczących epizodach w filmach, które w napisach nie wymieniały jego nazwiska.

Podczas II wojny światowej zaciągnął się do United States Army Air Corps. Po jego rozformowaniu w 1942 roku osiadł w San Francisco, gdzie podjął pracę spikera w rozgłośni radiowej. Z radiem związał się na kolejne lata. W rozgłośniach ABC, a następnie KFRC prowadził autorskie programy oraz występował w popularnych ówcześnie słuchowiskach radiowych.

Na rok 1950 datuje się przełom w jego karierze filmowej. Wtedy to wystąpił w aż czterech filmach, z których trzy (Pokłosie wojny, Bulwar Zachodzącego Słońca, Mroczne miasto) mają obecnie status kultowych. Były to role drugoplanowe, lecz zauważalne. Webb partnerował w nich gwiazdom światowego kina takim jak: Marlon Brando, William Holden, Charlton Heston.

Swoją prawdziwie wielką szansę dostrzegł jednak w nowo powstałym medium – telewizji. W 1951 roku założył firmę producencką „Mark VII Limited”. Opierając się na swoich znajomościach i dostępie do akt LAPD oraz bazując na wcześniejszych słuchowiskach radiowych stworzył projekt serialu TV o tematyce policyjnej pt. Dragnet^[1]. W latach 1951–1959 wcielał się w nim w główną rolę detektywa policji Joe Friday’a. Scenariusz serialu bazował na autentycznych historiach kryminalnych. Serial cieszył się olbrzymią popularnością. NBC w latach 1951–1959 wyemitowało w sumie 276 odcinków serialu w 8 sezonach. Webb nie tylko był w nim odtwórcą głównej roli, ale był również jego reżyserem i producentem. Popularność serialu w następnych latach przyniosła mu rozgłos oraz pieniądze.

W 1963 Weeb objął stanowisko dyrektora wykonawczego Warner Bros. Television Studios, jednak stanowisko to utracił po zaledwie kilku miesiącach na skutek niefortunnych zmian jakich dokonał w serialu 77 Sunset Strip, które w ocenie jego przełożonych przyczyniły się do dramatycznego spadku oglądalności serii.

Pod koniec lat 60. Weeb powrócił do produkcji serialu Dragnet. Nowe odcinki emitowane były przez NBC w latach 1967–1970 przez cztery kolejne sezony i również cieszyły się dużym powodzeniem. Weeb ponownie grał w serialu główną rolę, a także był ich reżyserem i współproducentem. Podobnie jak jego poprzednik z lat 50. serial bazował na autentycznych historiach z archiwów LAPD. Również pod koniec lat 60. (w 1968) Weeb zaprezentował kolejny serial policyjny Adam-12, który również okazał się być sporym sukcesem, a z czasem zyskał miano kultowego.

W latach 70. Weeb jako producent telewizyjny postanowił rozszerzyć zakres produkcji swojej wytwórni. Efektem tej decyzji były „seriale sądownicze”: The D.A. (1971-72) i O’Hara, U.S. Treasury (1971-72) oraz „medyczny” Emergency!. Pierwsze dwie produkcje okazały się być połowicznymi sukcesami, jednak Emergency!, emitowany w sobotnie wieczory przez kolejnych pięć lat (122 odcinki w 6 sezonach) cieszył się sporą popularnością. Serial ten był jednak ostatnim, wielkim sukcesem zawodowym Weeba. Spośród kolejnych produkcji jego studia, tylko dwie – Hec Ramsey i Project U.F.O. utrzymały się antenie telewizyjnej dłużej niż jeden sezon.

Kolejną próbą „odbicia się” Weeba miał być powrót do następnej odsłony serialu Dragnet w 1982 roku. Próby te przerwała jednak jego niespodziewana śmierć w tym samym roku.

Filmografia (jako aktor, scenarzysta i producent)

(1932) Trzy jedną zapałką – epizod
(1948) He Walked by Night – Lee Whitey
(1948) Hollow Triumph – Bullseye
(1949) Sword in the Desert – Hoffman
(1950) Appointment with Danger – Joe Regas
(1950) Pokłosie wojny – Norm
(1950) Mroczne miasto – Augie
(1950) Bulwar Zachodzącego Słońca – Artie Green
(1951) Przeklęte wzgórza – korespondent Dickerman
(1951) You’re in the Navy Now – Anthony Barbo
(1951) Chesterfield Sound Off Time – sierż. Joe Friday
(1951-59) Dragnet – sierż. Joe Friday (producent)
(1959) Deadline Midnight – Sam Gatlin (producent)
(1956-57) Arka Noego – producent
(1959) Calvin and Clyde – producent
(1971) O’Hara, U.S. Treasury – narrator
(1954) Dragnet – sierż. Joe Friday
(1955) Pete Kelly’s Blues – Pete Kelly (producent)
(1957) The D.I. – sierż. Jim Moore (producent)
(1957) Red Nightmare – narrator (producent)
(1959) -30- – Sam Gatlin
(1959) The D.A.'s Man – producent wykonawczy
(1961) The Last Time I Saw Archie – William „Bill” Bowers (producent)
(1962) The Commies Are Coming – narrator
(1962) G.E. True – narrator (producent)
(1963) The Man from Galveston – producent wykonawczy
(1963-64) Temple Houston – producent wykonawczy
(1964) 77 Sunset Strip – epizod (producent wykonawczy)
(1967) Dragnet 1967 – sierż. Joe Friday (producent)
(1969) Dragnet 1966 – sierż. Joe Friday (producent)
(1971) D.A.: Conspiracy to Kill (producent)
(1971) O’Hara United States Treasury – narrator
(1971) The Partners – komisarz Norton
(1970-73) Adam-12 – wprowadzający (producent)
(1974) Sierra – producent wykonawczy
(1974) The Rangers – producent wykonawczy
(1975) The Log of the Black Pearl – producent wykonawczy
(1975) Mobile Two – producent wykonawczy
(1975-76) Mobile One – producent wykonawczy
(1977-78) Sam – producent wykonawczy
(1978) Little Mo – producent wykonawczy
(1978-79) Project U.F.O. – narrator (producent wykonawczy)
(1982) The 25th Man – producent wykonawczy

Życie osobiste

Jack Webb był czterokrotnie żonaty. Jego pierwszą i najbardziej znaną żoną była Julie London – piosenkarka i aktorka. Był z nią żonaty w latach 1947–1954. Małżeństwo zakończyło się rozwodem. Para miała dwie córki: Stacy i Lisę. Jego kolejne żony to: Dorothy Towne (małżeństwo przetrwało dwa lata), Jackie Loughery Miss USA 1952 z którą pozostawał w związku w latach 1958–1963. Przez ostanie dwa lata swojego życia 1980-82 był zamężny z Opal Wright.

Był wielkim entuzjastą jazzu^[2].

Śmierć

Jack Webb zmarł na atak serca 23 grudnia 1982 roku. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park (Hollywood Hills) z asystą honorową policji Los Angeles^[3].

Upamiętnienia

Jack Webb posiada dwie gwizdy w Alei Gwiazd Hollywood Boulevard w Los Angeles. Jedną dla gwiazd radia (7040 Hollywood Boulevard), drugą dla gwiazd telewizji (6728 Hollywood Boulevard)^[4].

Przypisy

↑ Katz, Ephraim...
↑ MeTV Staff: Jack Webb of Dragnet recorded a bizarre album of jazz standard covers. [w:] MeTV [on-line]. 2020-03-06. [dostęp 2026-05-01]. (ang.).
↑ Frank J. Prial: Jack Webb, laconic stg. Friday on TV „Dragent” series, is dead. [w:] The New York Times [on-line]. 1982-12-24. [dostęp 2026-05-01]. (ang.).
↑ Jack Webb. [w:] Television Academy [on-line]. [dostęp 2026-05-01]. (ang.).

Bibliografia

Ephraim Katz, Ronald Dean Nolen: The Film Encyclopedia. Wyd. 7. New York: Collins Reference, 2012, s. 1538. ISBN 978-0-06-202615-6. (ang.).

Linki zewnętrzne

Jack Webb w bazie IMDb (ang.)
Jack Webb w bazie Filmweb

[1] Katz, Ephraim...

[2] MeTV Staff: Jack Webb of Dragnet recorded a bizarre album of jazz standard covers. [w:] MeTV [on-line]. 2020-03-06. [dostęp 2026-05-01]. (ang.).

[3] Frank J. Prial: Jack Webb, laconic stg. Friday on TV „Dragent” series, is dead. [w:] The New York Times [on-line]. 1982-12-24. [dostęp 2026-05-01]. (ang.).

[4] Jack Webb. [w:] Television Academy [on-line]. [dostęp 2026-05-01]. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

PROFILPELAJAR.COM