Horacy Safrin
| |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Język | |
| Dziedzina sztuki |
literatura |
| Odznaczenia | |
  
| |
Horacy Safrin, pierwotne imię Hirsz (ur. 11 stycznia 1899 w Monasterzyskach, zm. 22 lipca 1980 w Łodzi[1]) – polski poeta, satyryk, autor sztuk scenicznych, tłumacz literatury żydowskiej na język polski oraz literatury polskiej na jidysz.
Życiorys
Syn Sebastiana i Dory z Łukaczerów. Od dzieciństwa oprócz polskiego znał niemiecki, francuski, jidysz i hebrajski. Ukończył gimnazjum w Stanisławowie. Studiował germanistykę i anglistykę na Uniwersytecie Wiedeńskim oraz w Szkole Teatralnej w Wiedniu. W 1913 ogłosił swój pierwszy tomik poezji.
W latach 1918–1939 był kierownikiem literackim studia im. Goldfadena w Stanisławowie. Podczas II wojny światowej przebywał w Związku Radzieckim, m.in. nauczał języka niemieckiego w obwodzie stalingradzkim. Od 1946 mieszkał w Łodzi w Domu Literatów przy alei Mickiewicza.
W 1961 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Mimo iż był trzykrotnie żonaty, nie miał dzieci. Pochowany jest na cmentarzu komunalnym na Dołach w Łodzi.
Twórczość
- 1914: Poezje (poezje)
- 1917: Baśń o iluzji
- 1920: Karpaten-Klänge (Echa Karpat)
- 1916: O Bogu i ludziach
- 1930: Niedyskrecje
- 1930: Świetliki
- 1938: Szlakami duszy żydowskiej – Rzecz o teatrze
- 1957: Ośla szczęka (bajki)
- 1959: Mucha na cokole (satyry)
- 1962: Głupcy z Głupska (satyry)
- 1963: Kain i Hewel (poezje)
- 1963: Przy szabasowych świecach. Humor żydowski
- 1965: Jüdische Anekdoten und Sprichwörter (Żydowskie anegdoty i przysłowia – wydane z Salomeą Landmann)
- 1966: Ojfn berdiczewer mark אױפֿן בערדיטשעװער מאַרק (Na berdyczowskim rynku)
- 1970: Ucieszne i osobliwe historie mego życia (wspomnienia)
- 1972: Bez figowego listka (satyry)
- 1979: W arce Noego. Bajki oraz facecje żydowskie
- 1981: Przy szabasowych świecach – wieczór drugi
Upamiętnienie
W 1989 r. imieniem Horacego Safrina nazwano jedną z ulic w Łodzi[2][3].
Odznaczenia[1]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1961)
- Złoty Krzyż Zasługi (1956)
- odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
- odznaka Honorowa m. Łodzi
Przypisy
- ↑ a b c Olga Ciwkacz, Horacy Safrin i Stanisławów [online], Kurier Galicyjski, 21 czerwca 2019 [dostęp 2020-05-13] [zarchiwizowane z adresu 2020-06-29] (pol.).
- ↑ Horacy Safrin - satyryk, dramaturg, tłumacz. [online], Literacka mapa województwa łódzkiego [dostęp 2024-04-09].
- ↑ Łódź, ulica Safrina w Targeo
Bibliografia
- Rościsław Skręt: Safrin Horacy. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XXXIV. Wrocław – Warszawa – Kraków: Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1992–1993, s. 328–330.
- Lesław M. Bartelski: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991. Leksykon. Wydawnictwo Naukowe PWN. ISBN 83-01-11593-9.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.