Honest Ahanor

Pełne imię i nazwisko	Honest Ovonranwen Ahanor
Data i miejsce urodzenia	23 lutego 2008 Aversa, Włochy
Obywatelstwo	Włochy Nigeria
Wzrost	184 cm
Pozycja	środkowy obrońca
Informacje klubowe
Klub	Atalanta BC
Numer w klubie	69
Kariera juniorska
Lata Klub 2011–2013 Progetto Atletico Genoa 2013–2024 Genoa CFC
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2024–2025 Genoa CFC 6 (0) 2025– Atalanta BC 16 (0) W sumie: 22 (0)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2026–  Włochy U-21 1 (0)
↑ Aktualne na: 6 kwietnia 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe. ↑ Aktualne na: 20 marca 2026.

Honest Ovonranwen Ahanor (ur. 23 lutego 2008 w Aversa) – włoski piłkarz pochodzenia nigeryjskiego, występujący na pozycji obrońcy w Atalancie oraz reprezentacji Włoch U-21.

Urodził się w Aversie w rodzinie nigeryjskiej. W wieku jednego roku przeniósł się z matką do ośrodka przy opactwie San Nicolò del Boschetto w dzielnicy Cornigliano w Genui. Grę w piłkę rozpoczął w wieku trzech lat w klubie działającym w pobliżu tego ośrodka^[1][2].

W lutym 2026 roku, po ukończeniu 18 lat, rozpoczął procedurę uzyskania obywatelstwa włoskiego^[3][4], które otrzymał w kolejnym miesiącu^[5][6].

Jest lewonożnym zawodnikiem o silnej budowie ciała, wyróżniającym się szybkością, zwinnością i dynamiką. Początkowo występował głównie jako środkowy obrońca, ale bywa także ustawiany na lewej stronie defensywy (jako lewy obrońca) lub jako wahadłowy^[7][8].

W Atalancie trenerzy Ivan Jurić i Raffaele Palladino wykorzystywali go przede wszystkim jako lewego stopera w trzyosobowym bloku defensywnym^[9]. Wyróżnia się dobrymi umiejętnościami technicznymi (m.in. dryblingiem i kontrolą piłki), a także czytaniem gry, odbiorem i grą w wysokim pressingu^[10].

W 2013 roku trafił do akademii Genoi z Progetto Atletico Genoa^[11]. Przechodził przez kolejne szczeble szkolenia w klubie, a w sezonie 2023/2024 – jako zawodnik młodszy rocznikowo i podstawowy piłkarz, sięgnął po mistrzostwo Włoch U-18^[12]. W fazie finałowej miał istotny wkład w zdobycie tytułu, strzelając dwie bramki w pierwszej rundzie oraz notując asystę w finale^[13]. W tym samym sezonie występował równolegle w zespołach U-18 i U-19, a w rundzie rewanżowej także w drużynie Primavery^[13][14].

W sezonie 2024/2025 został na stałe włączony do pierwszego zespołu^[7] (po przedłużeniu kontraktu z klubem do 2027 roku^[15]). 28 września 2024 roku zadebiutował w Serie A od pierwszej minuty w przegranym meczu domowym z Juventusem^[10]. Został tym samym pierwszym piłkarzem urodzonym w 2008 roku, który rozpoczął mecz Serie A w wyjściowym składzie^[8], a na koniec sezonu był najmłodszym zawodnikiem, który wystąpił w rozgrywkach Serie A 2024/2025^[13].

W listopadzie zanotował także występ po wejściu z ławki w meczu z Parmą^[16], po czym pod koniec miesiąca przeszedł zabieg zszycia łąkotek (wewnętrznej i zewnętrznej)^[17], co wykluczyło go z gry na około pięć miesięcy^[18]. Po powrocie do zdrowia trener Patrick Vieira wprowadził go na boisko 23 kwietnia w przegranym spotkaniu z Lazio, gdy zmienił w 68. minucie Aaróna Martína^[19]. Do pierwszego składu wrócił w kolejnym meczu, na wyjeździe z Como^[20], schodząc w drugiej połowie po zmianie z Andrea Pinamontim^[21].

Blisko pierwszej bramki w seniorskiej karierze był w wyjazdowym meczu z Napoli (35. kolejka), kiedy po strzale głową – po dośrodkowaniu Juniora Messiasa, doprowadził do samobójczego trafienia bramkarza rywali Alexa Mereta^[22].

4 lipca 2025 roku oficjalnie ogłoszono jego transfer definitywny do Atalanty^[13] (za kwotę około 16 milionów euro oraz bonusy uzależnione od osiągnięć)^[23]. 17 września zadebiutował w barwach klubu, a zarazem w rozgrywkach UEFA, wchodząc w 85. minucie za Giorgia Scalviniego w przegranym 0:4 meczu Ligi Mistrzów z Paris Saint-Germain^[24].

Kilka dni później, 21 września, rozegrał swój pierwszy mecz ligowy w barwach Atalanty, w wygranym 3:0 spotkaniu wyjazdowym z Torino^[25], natomiast w kolejnym występie w Turynie, przeciwko Juventusowi na Juventus Stadium, zaliczył pierwszy mecz w podstawowym składzie^[26].

3 grudnia strzelił swoją pierwszą bramkę w seniorskiej piłce, ustalając wynik na 4:0^[27] w wygranym domowym meczu 1/8 finału Pucharu Włoch przeciwko Genoi.

Ze względu na brak obywatelstwa włoskiego nie mógł reprezentować Włoch aż do ukończenia 18 lat i uzyskania paszportu^[11][28][29]. W tym czasie nie skorzystał także z ewentualnych powołań do reprezentacji Nigerii^[28].

W grudniu 2022^[30] wziął udział w zgrupowaniu selekcyjnym reprezentacji Włoch U-15.

W marcu 2026 roku otrzymał pierwsze powołanie do reprezentacji Włoch U-21 prowadzonej przez Silvia Baldiniego na mecze eliminacji młodzieżowych mistrzostw Europy 2027 przeciwko Macedonii Północnej i Szwecji^[31][32]. Zadebiutował 31 marca, wchodząc w 68. minucie za Davidego Bartesaghiego w wygranym 4:0 meczu wyjazdowym ze Szwecją^[33].