Elole

Elole
Klasa

okręt patrolowy

Typ

proj. 199

Oznaczenie NATO

MO-VI

Historia
Stocznia

Nr 5, Leningrad ZSRR

Zamówiony dla  Marynarka Wojenna ZSRR
 Nigeryjska Marynarka Wojenna
Nazwa

„Elole”

Wejście do służby

1967

Wycofanie ze służby

1975

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

standardowa: 71 ton
pełna: 83 t

Długość

25,5 metra

Szerokość

6,24 m

Zanurzenie

1,45 m

Napęd
4 silniki wysokoprężne M-50F o łącznej mocy 4800 KM
4 śruby
Prędkość

35 węzłów

Zasięg

1000 Mm przy prędkości 12 węzłów

Sensory
radar Zarnica
sonar Tamir-11
system IFF Chrom
Uzbrojenie
4 działka kal. 25 mm 2M-3M (2 x II)
2 miotacze i 2 zrzutnie bg
Załoga

23

Elolenigeryjski, a wcześniej radziecki okręt patrolowy z okresu zimnej wojny, jedna z trzech pozyskanych przez Nigerię jednostek projektu 199. Okręt został zbudowany w stoczni numer 5 w Leningradzie i w 1967 roku zakupiony przez Marynarkę Wojenną Nigerii. Jednostka została skreślona z listy floty w 1975 roku.

Projekt i budowa

Okręty patrolowe projektu 199 zostały zaprojektowane w biurze konstrukcyjnym CKB-5 w Leningradzie jako modyfikacja kutrów torpedowych projektu 183[1.1]. Jednostki pozbawiono wyrzutni torped, wyposażono natomiast w sonar i broń ZOP[1.1]. Okręty, zbudowane w ilości 52 sztuk, używane były przez Wojska Pograniczne KGB[1.1][2].

Przyszły „Elole” zbudowany został pomiędzy 1955 a 1959 rokiem w stoczni numer 5 w Leningradzie[3].

Dane taktyczno-techniczne

Okręt był przybrzeżnym patrolowcem, przystosowanym do zwalczania okrętów podwodnych[1.1][3]. Długość całkowita wynosiła 25,5 metra, szerokość 6,24 metra i zanurzenie 1,45 metra[3][4]. Wyporność standardowa wynosiła 71 ton, a pełna 83 tony[3][4][a]. Okręt napędzany był przez cztery 12-cylindrowe, czterosuwowe silniki wysokoprężne M-50F o łącznej mocy 4800 koni mechanicznych (KM), poruszające czterema śrubami o stałym skoku[3][5]. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 35 węzłów[3][4][b]. Zasięg wynosił 1000 Mm przy prędkości 12 węzłów (lub 570 Mm przy prędkości 30 węzłów)[3][4]. Energię elektryczną zapewniały dwa generatory wysokoprężne o mocy 17 KM i jeden pomocniczy o mocy 2 KM[3]. Autonomiczność wynosiła 5 dób[3].

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z dwóch podwójnych działek przeciwlotniczych 2M-3M kal. 25 mm L/82[4][5]. Broń ZOP stanowiły dwa miotacze bomb głębinowych BMB-2 i dwie zrzutnie bomb głębinowych (z łącznym zapasem 36 bomb)[3][4]. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało radar Zarnica, sonar Tamir-11 i system rozpoznawczy „swój-obcy” Chrom[3][4].

Załoga okrętu składała się z 2 oficerów oraz 21 podoficerów i marynarzy[3][4].

Służba

W 1967 roku okręt został zakupiony przez Nigerię z ZSRR i pod nazwą „Elole” wszedł w skład Marynarki Wojennej Nigerii (wraz z bliźniaczymi „Ekpen” i „Ekun”)[5][1.2]. Jednostka została skreślona z listy floty w 1975 roku[4][1.2].

Uwagi

  1. Conway’s All the World’s Fighting Ships 1947–1995 podaje wyporność standardową 61,5 tony i pełną 66,5 tony[1.1], zaś Jane’s Fighting Ships 1974-75 66/75 ton[5].
  2. Według Conway’s All the World’s Fighting Ships 1947–1995 prędkość maksymalna wynosiła 44 węzły[1.1], zaś Jane’s Fighting Ships 1974-75 podaje, że okręt rozwijał 43 węzły[5].

Przypisy

  1. Robert Gardiner, Stephen Chumbley: Conway’s All The World’s Fighting Ships 1947-1995. Annapolis: 1996.
    1. a b c d e f S. 416.
    2. a b S. 289.
  2. Ivan Gogin: PSKR-314 board guard boats (project 199) (1955 - 1959). Navypedia. [dostęp 2017-05-21]. (ang.).
  3. a b c d e f g h i j k l Roman Volkov, Andrew Brichevsky: Coast guard patrol boats, coast guard patrol ships – Project 199. RussianShips.info. [dostęp 2017-05-21]. (ang.).
  4. a b c d e f g h i Ivan Gogin: EKPEN patrol boats (1958-1959/1967). Navypedia. [dostęp 2017-05-21]. (ang.).
  5. a b c d e John E. Moore (red.): Jane’s Fighting Ships 1974-75. New York: Franklin Watts, 1974, s. 243.

Bibliografia

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.