Cmentarz prawosławny w Nosowie – prawosławny cmentarz w Nosowie, położony w sąsiedztwie parafialnej cerkwi.
Historia
Cmentarz został założony najpóźniej w II połowie XIX w., początkowo jako unicki. Nekropolią prawosławną stał się w 1875 r., w momencie likwidacji unickiej diecezji chełmskiej. Na jego terenie zachowało się kilka nagrobków powstałych w II połowie XIX stulecia oraz na początku wieku XX[1]. Jednym z nich jest ceglany i otynkowany pomnik zwieńczony żelaznym krzyżem umieszczonym na półksiężycu, z czterema tablicami na cokole, zamkniętymi łukami w formie oślego grzbietu. Napis na pomniku jest nieczytelny, być może widnieje na nim data 1869[1]. Z 1885 pochodzi natomiast nagrobek małoletniej Kławdiji Perfeckiej, córki miejscowego proboszcza, Julijana Perfeckiego, w kształcie krzyża oplecionego winoroślą[1]. Cmentarz został poświęcony w 1881, razem z odremontowaną cerkwią parafialną, przez archimandrytę Narcyza, przełożonego monasteru św. Onufrego w Jabłecznej[2]. W obrębie cmentarza znajduje się również pomnik wywiezionych w Akcji „Wisła”, wzniesiony w 1997[3]. Nekropolię częściowo otacza zabytkowy mur z kamieni polnych, w 1990 częściowo zastąpiony nowym ogrodzeniem[1].
Galeria
-
Jeden z najstarszych nagrobków na cmentarzu – grób Kławdiji Perfeckiej
-
Nagrobek pochodzący przypuszczalnie z 1869 (po prawej)
-
Nagrobek Josifa (Józefa) Pleskacewicza – proboszcza parafii w Nosowie w latach 1889–1927
-
Widok nowej części cmentarza (północne kwatery)
-
Żeliwne krzyże na nagrobkach z I połowy XX wieku
Przypisy
- ↑ a b c d red. K. Kolendo-Korczakowa, A. Oleńska, M. Zgliński: Katalog zabytków sztuki w Polsce. Województwo lubelskie powiat Biała Podlaska. Warszawa: Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, 2006, s. 196. ISBN 83-89101-47-5.
- ↑ A. Bobryk, I. Kochan, Ślady przeszłości. Historia i teraźniejszość prawosławia na południowo-zachodnim Podlasiu w świadomości społecznej, Siedleckie Towarzystwo Naukowe, Siedlce 2010, ss.137–138.
- ↑ R. Zubkowicz. Rocznicowe uroczystości w Nosowie. „Nad Buhom i Narwoju”. 11 (329), lipiec–sierpień 2012. brak numeru strony