Białoruska Republika Ludowa
1919
1920
Stanisław Bułak-Bałachowicz
wojska lądowe
Białoruska Armia Narodowa – nazwa Sił Zbrojnych Białoruskiej Republiki Ludowej (biał. Узброеныя сілы Беларускай Народнай Рэспублікі) po ich przekazaniu pod operacyjne dowództwo Wojska Polskiego w czasie wojny polsko-bolszewickiej.
23 lutego 1920 roku przedstawiciele II Rzeczypospolitej Polskiej i Białoruskiej Republiki Ludowej podpisali w Rydze umowę o charakterze konwencji wojskowej, mówiącej o wspólnej walce wojsk polskich i białoruskich przeciwko bolszewickiej Rosji.
W okresie od 9 czerwca do 30 września 1920 roku Białoruska Armia Narodowa pod dowództwem gen. Stanisława Bułak-Bałachowicza uczestniczyła w wielu bitwach, m.in. w decydującej bitwie niemeńskiej.
25 października 1920 roku gen. Bułak-Bałachowicz ogłosił przystąpienie do walki o niepodległą Białoruś i przekroczył ze swoimi oddziałami wyznaczoną rozejmem granicę polsko-radziecką. Białoruska Armia Narodowa rozpętała tam powstanie słuckie, lecz mimo początkowych sukcesów, w swej samotnej walce poniosła porażkę i powróciła na terytorium Polski 4 grudnia 1920 roku.
Tam oddziały białoruskie zostały w internowane, początkowo w obozie przejściowym w Łunińcu, a następnie w obozach dla internowanych w Płocku, Różanie, Szczypiornie i Radomiu.
Skład Białoruskiej Armii Narodowej (stan na dzień 11 września 1920):
Dowódca – gen. Stanisław Bułak-Bałachowicz; szef sztabu – kpt. Bazyli Ciemnicki;
Lokasi Pengunjung: 3.17.176.127