De Jongensbond Sint-Rochus, ook gekend als De Witte Muur, was een Vlaamse jongerenorganisatie. De bond was een van de eerste groepen van de Chirojeugd Vlaanderen en werd opgericht door Antoon Aarts op 2 april 1934.
Nadat Antoon Aarts overgeplaatst werd van Tienen naar de Sint-Rochus parochie in Deurne[1], stichtte hij als jonge priester op 2 april 1934 een nieuwe jeugdbeweging: "Jongensbond Sint-Rochus" en enkele maanden later de "Meisjesbond De Madeliefjes".[2] In tegenstelling tot de patronaten waar de hervormingen slecht moeizaam werden doorgevoerd, werden deze jeugdbewegingen opgericht met invoering van vernieuwende stijlelementen, de Christus Koning-gedachte en de structuur volgens het latere Chiroconcept. Dit gebeurde nog voor het verschijnen van het artikel “Nieuw leven” in het tijdschrift "Het Katholiek Patronaat", wat algemeen beschouwd wordt als de start van de Chirojeugd.[3] Opnieuw werd Aarts geconfronteerd met weerstand, vooral van kardinaal Jozef Cardijn, de oprichter van de KAJ. Hij beschouwde de nieuwe jeugdbeweging als een bedreiging voor de KAJ en kreeg hierbij steun van kardinaal Van Roey.[4]
Op de eerste bijeenkomst van de Jongensbond waren er reeds 80 leden en na enkele maanden werd de groep onderverdeeld in twee afdelingen omwille van het stijgend ledenaantal. Naarmate het aantal aangesloten leden verder groeide, werden meerdere afdelingen toegevoegd.[5] De bond had op zijn hoogtepunt meer dan 200 leden.
De Jongensbond was een buitenbeentje en volgde niet strikt de voorschriften van het Chiro-verbond.[1] Ze hadden hun eigen identiteit waar ze erg aan vasthielden. De door Aarts ingevoerde symbolen en rituelen zorgden voor een eeuwige verbondenheid, zoals hun belijdenis het voorschrijft.[6]
Toen in 1961 door een aantal leiders hervormingen werden doorgevoerd en de eigenheid en het uniform werden opgegeven, leidde dit tot een kortstondige tweestrijd tussen wit en bruin (het uniform van de jongensbond tegenover het algemeen Chiro-uniform).[2] De Jongensbond ging over naar Chirojeugd Sint-Rochus en werd later omgevormd tot Chiro Icarus.
De oud-leden hielden regelmatig bijeenkomsten. Op de reünie van 31 oktober 2015 waren ze nog met meer dan 100 aanwezigen.[7]
De Jongensbond wilde bij hun ontstaan een uniform invoeren met lichtblauw hemd en korte broek, maar vanuit het aartsbisdom werd het dragen van een uniform bij min 15-jarigen niet toegestaan.[8] Er werd daarom afgesproken om allemaal een neutraal wit hemd te dragen met korte zwarte velours broek en Tiroler bretellen. Het witte hemd, dat nadien het uniform werd, leverde de groep tijdens de Chiromale en Meivaarten de legendarische naam "De Witte Muur" op. In de loop der jaren verdwenen de bretellen. Het uniform was ook de oorzaak voor een dispuut met de landsbondleiding die het bruine hemd met gele das voorschreef, een hemd dat door de jongensbond met een HJ-hemd werd vergeleken.
Proost Antoon Aarts die nauwe banden had met Jos Cleymans, introduceerde de nieuwe groepswerking, de vormgeving en het thema van Christus-Koning. Zingend op tocht gaan, spelen in openlucht, kamperen en leiderschap door jongeren waren vernieuwende jeugdbewegingselementen. De Jongensbond was hierdoor een voorbeeld voor andere groepen en de uitbouw van de Chirojeugd.[1]
Voorbeelden van dit pionierswerk:
Lokasi Pengunjung: 3.135.206.197