ناصریان

ناصره شهری است که به عنوان خانه کودکی عیسی توصیف می‌شود، بسیاری از زبان‌ها کلمه ناصری را یک عنوان کلی برای کسانی که به دین مسیحیت گرویده‌اند، به کار می‌برند.

واژه ناصریان یا نصارا (به انگلیسی: Nazaraeans, Nazoraeans) از کلمه عبری נצר نَصَرَ به معنای «نگه داشتن» و «حفظ کردن» گرفته شده و برای تشخیص فرقه‌ای از قوم یهود استفاده می‌شده که اعتقاد داشتند عیسی، مسیحا بوده است. وقتی این فرقه به جهان غیر یهودی منشعب شد و با اقوام و نژادهای دیگر پیوند گرفت، با عنوان آئین مسیحی شناخته شد. ناصریان عموماً به عنوان مسیحیانی شناخته شده‌اند که ادعا می‌کنند تحت رهبری یعقوب عادل (یکی از شاگردان عیسی) بوده‌اند.[۱] در انجیل متی اصطلاح ناصری برای عیسی ناصری به کار رفته است. اشاره به فرقه نَصارا (به صورت جمع) برای اولین بار در عهد جدید توسط ترتلس انجام می‌گیرد.[۲] پس از ترتلس این نام تا حدود قرن چهارم به کار نمی‌رود.

نظر محققان بر اساس منابع موجود

یک نقاشی قدیمی مریم باکره در مقبره مسیحیان نخستین - قرن چهارم میلادی.

عموم محققان الهیات مسیحی، در قرن بیستم بر اساس ارجاعات مکرر کلیساهای اولیه، فرضیهٔ وجود انجیلی به نام انجیل ناصریان را مطرح کرده‌اند. آنان معتقدندانجیل ناصریان را با وجود همه شباهت‌ها به عنوان انجیلی متفاوت از انجیل عبرانیان و انجیل ابیونی‌ها باید دانست.[۳] هرچند وجود انجیل ناصریان قطعی نیست، اما در صورت وجود، اثری مفقود شده است و نسخه کامل آن در دسترس نیست، که تخمین زده می‌شود تاریخ نگارش آن پس از انجیل متی بوده باشد و نسخهٔ تغییر داده شده از انجیل متی باشد.[۴] قسمت‌هایی به صورت اشارات و نقل قول‌هایی باقی مانده که توسط شنیملچر(Schneemelcher) در کتاب آپوکرفای عهد جدید در ۳۶ آیه بازسازی شده است.[۵]

همهٔ آنچه که از اصل متن این انجیل باقی مانده عدد گذاری‌ها، نقل قول‌ها و تفسیرهایی از چند پدر کلیسایی هگسیپوس (Hegesippus)، اوریجن (Origen)، یوسیبوس (Eusebius) و جروم (Jerome) بوده است.[۶]

ناصریان و قرآن

چاه مریم، محل وقوع بشارت، ناصره، ۱۹۱۷

قرآن از عیسی با نامی که نظیر «نصاری» باشد ـ همچنان که انجیل‌ها آورده اندـ[۷] یا نامی که عیسی را به شهر خاصی (ناصره) مرتبط سازد، هرگز یاد نکرده است. به احتمال زیاد ارتباطی بین واژه «نصرانی» که مکرر قرآن از آن برای اشاره به مسیحیان استفاده می‌کند با «فرقه ناصریان» وجود دارد. مسیحیان به شکل عام در سوره‌های مریم و مائده و سوره‌های دیگر با عنوان نصاری ذکر شده‌اند.[۸]

منابع

  1. واژه‌نامه کلیسای مسیحی آکسفورد، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۸۹. ص ۹۵۷ و ۷۲۲
  2. کتاب انجیل متی باب۲ آیه ۲۳ و اعمال رسولان باب۲۴ آیه ۵
  3. ا. ایوانز، کتاب متون کهن برای مطالعات عهد جدید، سال ۲۰۰۵ میلادی، 2005
  4. «Gospel of the Nazoreans». Early Christian Writings.
  5. شنیملچر، کتاب آپوکریفای عهد جدید، ج۱ ص ۱۶۰
  6. رابرت ویلسون، کتاب آپوکریفای عهد جدید ۱۹۹۱ ص ۱۵۹
  7. متّی (71/24 و 23/2) و لوقا (37/18) و انجیل یوحنا (19/9 و 18/7 و 18/5) و جاهای دیگر عهد جدید
  8. مائده/14 و82 و در سوره‌های دیگر

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.