Spirito povas esti:
1. Naturo de Dio ("Dio estas spirito."). La tria persono de la kristana Triunuo.
2. Homa spirito, unu el la 3 flankoj (partoj) de homa persono: korpo - animo - spirito. Nemateria komenco de homo, kiu havas la saman naturon kun Dio. Spirito diferencas homon de aliaj kreaĵoj (animaloj), kiuj havas animon, sed ne havas spiriton. Diference de materia animo, kiu malaperas post homa morto ("iras en la teron"), spirito "revenas al Dio, kiu donis ĝin". Spirito ebligas por homo specialajn spiritajn fenomenojn: kredo, konscienco k.a.
En la profana uzo "spirito" kaj "animo" ofte estas sinonimoj.
Vidu: menso, intelekto, racio.
3. Spirito kiel filozofia koncepto.
4. Aliaj nemateriaj estaĵoj de kreita mondo.
5. Propra karaktero, karakteriza tendencaro.
Vidu ankaŭ
Proverbo
Ekzistas proverboj pri spirito en la Proverbaro Esperanta de L. L. Zamenhof[1]:
|
| „ Pli valoras kontenta spirito, ol granda profito. ” |
|
|
| „ Vesto eluzita, sed pureco spirita. ” |
|
Referencoj
Fontoj